Sitene Ekle | Haber Alarmı | Giriş Sayfam Yap | Sık Kullanılanlara Ekle | Reklam | Üyelik | Künye | Bize Ulaşın | RSS/XML
Wimbledon kraliçesi belli oluyor  -  Kobe'nin sıçrayışı gerçek mi sahte mi Video  -  İran'da uyuşturu tacirleri idam edildi  -  Sanatçı Kurtuluş kansere yenik düştü  -  Kazada ölen gurbetçilerin adı açıklandı  -  'Allah, babamı oyundan erken aldı'  -  Denizli'de esrarengiz ölüm  -  'Sarıgül istifa etmeyi unuttu mu?'  -  Kürt açılımı birilerini korkutuyor  -  Türkiye'nin en iyi zeytinyağları yarıştı  -  Pakistan'da 12 Taliban öldürüldü  -  Erdoğan'dan Baykal imalı gönderme  -  Urfa'da adliye önünde linç girişimi  -  Ankara'da tek aday imkansız gibi!  -  İran'dan idam haberlerine yalanlama  -  DTP teşkilatı kundaklandı iddiası  -  Kreş yerine salona gitti şampiyon oldu  -  Kıbrıs'ta domuz gribi vakası artıyor  -  Reformlar, krizin ateşini düşürdü  -  Hidayet rotayı Toronto'ya çevirdi!  -  

Prof. Osman ÖZSOY

Dinine ve devletine inanılmaz derecede bağlı bir adamın bir oğlunun devlete ihanetten linç edilmesi torununun bir başka din üzere yetişmesi nasıl bir aile kaderidir.

Alıntı Yazarlar

Haber7 Yazarları

Uzaklardan Mektuplar

Konuk Yazarlar

Prof. Osman ÖZSOY Haber 7 Bu adamı ve dedesini tanıdınız mı?

Bu adamı tanıdınız mı?
Anadolu’da, “ne oldum deme, ne olacağım de” şeklinde güzel bir söz vardır.
Bugün sizlere, atası dedesi hangi dine, hangi millete mensup olursa olsun, farklı kültürel ortamlarda milli kimlik ve benliği unutmanın ve kökten kopmanın ne kadar olası olduğunu yansıtan bir örnek aktaracağım. Ta ki, hepimize ibret olsun diye.
Peyam-ı Edebî gazetesinin 25 Aralık 1913 tarihli nüshasından aldığım aşağıdaki satırlar, günümüzde bile hala tartışılan çok ünlü bir gazeteciye ait.
Gazetecinin yazısına konu ettiği kişi aslında babası… Fakat o yazısında bir Osmanlı beyefendisinden söz etmesine rağmen, yazının son cümlesine kadar sözünü ettiği kişinin aslında babası olduğunu açıklamıyor. Yazının son cümlesinde, işte o benim babamdı” diyor.
Şimdi hep birlikte, bir ailenin nerden nereye diyeceğimiz hikâyesinden bir kesit sunalım. Bakın kader ağlarını nasıl örüyor.
Şimdi önce ünlü gazetecinin 95 sene önce yazdığı satırlara bakalım, ardından da günümüzde torununun kim olduğundan söz ederek yazımızı sonlandıralım. Devletine sonuna kadar bağlı bir Osmanlı beyefendisinden söz eden ve 95 sene önce kaleme alınan satırlar şöyle:
 “Hacı Ahmet Efendi aslen Kengiri (Çankırı)’den, İstanbul’a gelmiş, çalışmış, çabalamış, yirmi otuz sene zarfında alnının teriyle haline, menşeine göre fevkalade bir mevki ihraz etmişti. O zaman henüz gazyağı dediğimiz “petrol” madeni memleketimize girmemişti. Ekseriyetle ahalimiz mum, hatta yağ mumu yakarlardı. Hacı Ahmet Efendi bu ticareti hemen hemen taht-ı inhisarına almıştı. Bilhassa camilerimizin mumlarını veren o idi.
Bu adam bir faaliyeti mücesseme idi. Her gün güneş doğmadan evvel uykudan kalkardı. Kış yaz soğuk su dökünür, yıkanır, abdestini alır, Süleymaniye Camii’nde cemaatle namazını eda ederdi. Pek nadir o vazife-yi diniyeyi öylece ifa edebilmekten geri kalmıştı, o derecede metin sıhhate malikti. Camiden çıktıktan sonra konağa döner, çocuklarıyla kahvaltısını yapar, sonra doğruca mağazasına giderdi. Ta akşama kadar orada çalışır, günlük işlerini tesviye ederdi. Akşamüstü evine dönerek yemeğini yedikten sonra geceyi komşularıyla geçirirdi. Bu muhitte Hacı Ahmet Efendi’nin mümtaz bir mevkii vardı.
Güvenilir kişi...
İstanbul’da ne kadar ufak tefek esnaf varsa her işte ona müracaat ederlerdi. Hatta hacca, sılaya gidecekleri vakit, paralarını emanetlerini senetsiz, şahitsiz ona bırakırlardı. O derece emniyet ederlerdi. O da bu vediaları sahiplerinin isimlerini üzerine yazarak kasasına yerleştirirdi. Hatta onlardan birine emr-i hak vaki olursa emanetleri vereseye behemehal îsal eylerdi.
Yalnız cuma, bazen de pazar günleri mağazaya gitmezdi. Çocuklarını giydirir, kuşatır, yanına alır, sırasına göre ya Arnavutköy’e, ya Yedikule’ye, ya başka bir yere götürürdü. Senede bir iki kere ise ilkbaharda kayıklar tutarak, yemekler yaptırarak bütün çoluk çocuğu ile beraber Kâğıthane’ye, ya da Göksü sefasına giderlerdi.
Ailesine düşkünlüğü...
Sabahları mağazasına giderken çocukları en küçükten en büyüğüne kadar selamlık merdiveninin başına dizilirler, safvet ve hürmetle elini öptükten sonra hep bir ağızdan yüksek sesle “Allah işini rast getirsin” diye babalarına dua ederlerdi.
Ahmet Efendi ailesini severdi, memleketini severdi, lakin dinini en ziyade severdi. Feraiz-i diniyeden asla geri kalmazdı. Hayatında bir müşkile uğradı mı ancak Allah’tan yardım dilerdi. İlmen o sadeliği ile beraber Kur’an ayetlerinden çoğunu bilirdi. Her sene Ramazanda muntazaman Kur’an’ı hatmederdi.
Dinine o derece kalpten merbut idi, öyle hürmet ederdi ki, edyan-ı saire (diğer din) eshabını fena değilse aşağı bir nazarla görür, o cemaatleri Müslümanlardan mutlak surette ayırırdı. Bu gayret-i diniye saikasıyla Padişah’a da pek sadık, pek hürmetkâr idi. Bazen çocuklarıyla beraber cuma günleri selamlığa gider, Sultan Abdülaziz Han’ı uzaktan görür, bu temaşadan derunî bir inşirah duyardı. O gün büyük bir bayram imiş gibi sevinirdi.
Hacı Ahmet Efendi’nin saltanata bu hürmeti ve muhabbeti saf, samimi idi. Çünkü hükümetle resmi hiç bir irtibatı yoktu. Saf, samimi bir Osmanlı idi. İşte bu Hacı Ahmet Efendi benim babamdı.”
İşte o gazeteci…
Peyam-ı Edebî gazetesinin 25 Aralık 1913 tarihli nüshasında yukarıdaki satırları kaleme alan ve “İştebu Hacı Ahmet Efendi benim babamdı”  diye babasından söz eden o ünlü gazeteci kim biliyor musunuz?
Bu gazeteci, aradan geçen 95 yıla rağmen hain olup olmadığı tartışmaları hala süren Ali Kemal’dir. Hani şu, Milli Mücadele’ye muhalefet ettiği için yargılanmak üzere Ankara’ya götürülürken 6 Kasım 1922’de kafası çekiçlerle ve taşlarla kırılarak İzmit’te linç edilen Ali Kemal.
Devletine bu kadar bağlı Hacı Ahmet Efendi’nin oğlunun devlete ihanet ettiği gerekçesiyle linç edilmesi ne garip değil mi?
Bitti mi, bitmedi…
Devletine olduğu kadar dinine de oldukça bağlı olan Hacı Ahmet Efendi’nin Ali Kemal’den olma torununun isminin Boris olması ve bugün İslam karşıtı bir İngiliz vatandaşı olarak bilinmesi nasıl bir kaderdir?
İşte büyük dedesi Hacı Ahmet Efendi olan torun Boris, geçtiğimiz Mayıs ayında Londra'ya belediye başkanı seçilen Muhafazakar Partili Boris Johnson’dan başkası değildir.
Nerden nereye…
Devletine ve milletine bu kadar bağlı olan Hacı Ahmet Efendi’nin oğlunun devlete ihanetten linç edilmesi, torununun dinini milliyetini unutması trajik bir aile kaderidir.
Yazının başlığını bu adamı tanıdınız mı şeklinde koyduk. Demek rüyada görülse kâbus diye uyanılacak bir kaderle ve gerçeklerle yüz yüze gelmek de var hayatın cilvesinde.
Neslimize sahip çıkalım ve asla bizim çocuklara bir şey olmaz demeyelim.
Hele bu zamanda…
yazaramesaj@gmail.com

Toplam 115107 kez okundu.

Söz sizde!

HABER7 üyesiyseniz haberimize yorum yapmak için TIKLAYIN. Henüz üye olmadıysanız lütfen üye olmak için tıklayın.

hakan iz:

onu öldürten sakallı nurettin paşa da sonra saf dışı edildi.

O dönem cok karanlık.biraz o zamanı ögrenmek istesen kucuklugunden beri ögrendiğin her şey sarsılıyor.kahve ilmiyle veye ilkokul yetinmesiyle olmuyor bu işler...

2008-07-31 13:12:32
AGLAYIN SU YÜKSELSIN:

Daha önemli şeyler de var!!!!!!

Bunu biliyoruz sevgili hocam; siz bu millete Ali Kemal'in neden dolayı ve kimin emriyle linç ettirildiğini yazın lütfen. Kâzım Karabekir'den habersiz, Kâzım Karabekir Paşa emrindeki subaylardan çete oluşturarak, vali öldürtmek için harekete geçirenleri açıklayın ki, bilsin bu toplum. Artık zamanının geldiğine inanıyorum.

2008-07-31 13:10:51
Abdullah YILDIZ:

KORKU ÜRETMEK ERGENEKONCULARIN EMEĞİNE YAĞ SÜRMEKTİR

Torun Boris, olmuş... Eeee bundan sonra bütün torunlar için bu tehlike varmış... Peki, Hans'ın torunu müslüman olduğunda niye ses çıkarmıyosun? Ya, böyle senaryolar üreterek Türkiye'yi çağdaş dünyadan, AB'den koparmaya çalışmayın... Allah(cc) herkese özgür irade vermiş, bırakın bu gericiliği... Yüce dinimizin kapısı sonuna kadar açaık; isteyen girer, isteyen çıkar.... Lütfen bundan tehlikeler üretip, Ergenekoncuların değirmenine su taşımayın...

2008-07-31 11:31:42
murat akkaya:

neyi dogru okuyacaz

ne dedigi acık degil .üstü kapallı yazmış .yazıyı nereye cekersen cek .

2008-07-31 10:27:04
ali köse:

masumdiye lanse ediyorsun ama isbatın yok

bizim bildiğimiz vatan haini sen diyorsun dindar vatan perver isbatın varmı demezlermi bu yazıyı yazıp kafa karıştırıyorsun haber yapmıyorsun haber olması için isbat et b ozaman bende deyip ateist olurmu hani isbatın milletin kafasını karıştırma gerçek haber yap

2008-07-31 00:43:40
ismail mutlu:

ne yani

bir kaç yazı sonra ali kemal'i evliyamı ilan edeceksin...ikinci husus boris ali kemal'in öz torunu değil..sonradan aldığı rus karısının önceden olma çocuğunun soyundan.yani ali kemalle borisin kan bağı yok..yazdıklarınızı az araştırıp yazsanız daha iyi birşeyler bulabilirsiniz...Ali kemal'in bugünkü düşünce yapısında linç edilmesi tabiki rahatsız edici ancak yıl 1922..kurtuluş mücadelesinin arefesi,insanların psikolojik durumunuda düşünmek lazım...bilmiyorsan arşivlere gir bak ali kemal neler yapmış

2008-07-30 23:30:03
feyzullah:

!!!!!!?????

evet.... hazin ve ağlanılacak bir durum ALLAH(c.c.) neslimizi ve milletimizin gençliğini muhafaza etsin...saygılarımla...

2008-07-30 19:02:57
Ferda DEMİRELLİ:

Osman Bey diyor ki;

Hacı Ahmet Efendi gibi bu kadar dindar,bu kadar OSMANLI bir adamın çocuk ve torunları nasıl olur da vatan haini olur? Yani onlar boş yere suçlanıyor demiyor.Doğru okuyun.

2008-07-30 17:18:33
II. Fatih Sultan Mehmet:

Bizi bu hale getirenler yattıkları yerde en büyük azaplara düçar olurlar İnşallah.

Gerçekten çok hoş bir yazı.O zamanda kullanılan dilin etkisi ve akıcılığı ne kadar da hoş.Gurur duydum ceddimle.Sonra günümüzü düşününce kahreyledim.İsmimiz Ahmet veya Mustafa'da olsa ruhumuz ve yaşayışımız bir coni yada hans'la aynı.Bir elde kadeh bir elde Kur'an Ne tam kafir olduk ne tam müslüman.Ne hale getirildi bu millet,ne hale düşürüldü.Cumhuriyet dediğinizi alın başınıza çalın; ben Osmanlı'yı, ben ecdadımı istiyorum. "Gül devrini bilseydim onun bülbülü olurdum,Ya Rab beni evvel getireydin ne olurdu?

2008-07-30 16:46:49
murat akkaya:

ali kemalide mi

alim den zalim zalim den alim dogar diye bir ata sözümüz var.şimdi bize ali kemalide vatan kahranı diye tanıtmayın.artık el-insaf derim .herkez kendi yaptıklarından hesaba cekilir .

2008-07-30 16:22:22
Nokta Elektronik Medya Ltd. Şti. © 2003-2008 | Yazılım: Faik Almendi | Sistem: Cüneyt Kavasoğlu | Görsel: Burak Gürbüz

Kullanım Şartları | Yayın İlkeleri