Buna rağmen CHP lideri Deniz Baykal’ın bazı türbanlı ve hatta çarşaflı kadınları partiye üye kaydetmesi beni fazla heyecanlandırmadı. Çünkü bunun bir “açılım”dan ziyade bir “seçim manevrası” olduğunu, CHP ve Baykal’ın buradan hareketle laikliğin daha özgürlükçü bir yorumuna doğru evrileceklerini, en azından üniversitelerdeki türban yasağına karşı çıkma noktasına varacaklarını sanmıyorum.

Yine de bu fazlasıyla sembolik ve yetersiz adımın bazı hayırlara vesile olduğunu da kabul etmek lazım. Her şey bir yana CHP tabanı ve tavanında bir tartışma başladı ve örtülülere “öcü” gibi bakanların sanıldığı kadar kalabalık ve etkili olmadıklarını öğrenmiş olduk. Muhafazakâr çevrelerde de benzer bir tartışma yaşandığını ve buralarda iki karşıt eğilimin boy verdiğini de memnuniyetle gözlemliyoruz: Kimileri, iflah olmaz bir CHP ve Baykal muhalifliğiyle olup bitenleri tamamen bir göz boyamaca olarak mahkum ederken, hatırı sayılır miktarda kişi de Baykal’ın adımını “herşeye rağmen” alkışlıyorlar.

Şaşırtıcı derecede ilginç bir şekilde seyreden bu yoğun tartışma bizlere birçok şeyi birden gösteriyor:

1 Başörtüsü ülkenin en önde gelen sorunlarından biri olmaya devam ediyor. Ve kangren olmuş bu sorunun çözümü ancak CHP ve ona oy veren kesimlerin mutabık kalacağı bir formülle mümkün olabilir.

2 Dört koldan ve içerden bütün eleştirilere rağmen CHP ve lideri Baykal’ın Türk siyasi hayatındaki özgül ağırlığı asla yok sayılamaz.

3 Bazı kişi ve çevreler, ki bunlara muhafazakâr bilinenler de dahil olabilir, özellikle kapatma davasıyla birlikte dinamizmini yitiren, geçmişteki reformcu çizgisinden hayli uzaklaşan AKP ile aralarında mesafe koymak istiyor ve CHP dahil diğer alternatiflere kulak kabartıyorlar.

Bahçeli’nin Alevi açılımı

Buradan MHP lideri Bahçeli’nin önceki günkü “Alevi açılımı”na atlayabiliriz. Bahçeli’nin bu çıkışı, MHP’nin, iyice durağanlaşan siyasi hayatımızda, yerinde ve etkili çıkışlarla bir dalgalanma yaratabileceğini kanıtladı. Aslında Bahçeli’nin AKP ve CHP’den rol çaldığını söyleyebiliriz. Şöyle ki, AKP hükümeti “Sünnici reflekslerinden” arınıp birkaç jest yapsa, örneğin cemevlerinin elektrik ve su masraflarını üstlense, zorunlu din derslerini kaldırmaya yönelik inandırıcı bazı çıkışlar yapsa Alevilerin gönlünü büyük ölçüde kazanabilirdi. Benzer şekilde CHP de Alevilerin taleplerini güçlü bir şekilde sahiplense, örneğin Baykal Ankara’daki mitinge katılsa eski dostların arası kolaylıkla düzelebilirdi.

Her iki parti de korku ve vehimlerinin esiri olunca MHP fırsatı değerlendirdi ve Alevi sorununun kalıcı çözümü için inandırıcı ve kapsamlı bir çerçeve sunarak inisiyatifi ele aldı. Artık bu aşamadan sonra MHP’yi dışlayarak Alevi sorununu tartışmak mümkün ve ahlaki açıdan da doğru olmayacaktır.

Erdoğan şaşırtabilir

Geriye Türkiye’nin en sahici ve en yakıcı konusu, Kürt sorunu kalıyor. Tablo ortada: Bir ara Irak Kürtlerine sempatik yaklaşan CHP ve Baykal yine bu konuda sessizleşti ve soruna esas olarak “terör” açısından bakıyor. AKP de sorunun güvenlik ve sosyo-ekonomik yönleri dışına çıkmamaya özen gösteriyor. Öyle ki Erdoğan yakın zamana kadar kendisini destekleyen liberal çevreler tarafından “TSK’nın güdümüne girmek”le, “Bushlaşmak” veya “Çillerleşmek”le suçlanıyor. DTP’nin pozisyonu da ortada.

Dolayısıyla önümüzdeki günlerde birilerinin yeni bir “Kürt açılımı” yapmasını bekliyorum. CHP bunu yapabilir mi? Neden olmasın. Ama açıkçası pek sanmıyorum.

AKP tekrar 2005’deki çizgisine döner mi? Bazıları umudunu tamamen kesmiş durumda ancak ben Başbakan Erdoğan’ın her an şaşırtıcı bir çıkış, hatta çıkışlar yapabileceğine, hadi daha iddialı konuşayım, yapacağına inanıyorum.

Ya MHP? Dünkü yazımı, “Keşke Bahçeli benzer bir açılımı Kürt sorunu konusunda da yapsa” diye bitirmiştim. MHP çevrelerinden edindiğim bilgiye göre Bahçeli sahiden böyle bir hazırlık içindeymiş. Merakla bekliyorum, bekliyoruz.

Ruşen Çakır - Vatan

rcakir@gazetevatan.com  

• Sayfa :
• 1