Denizli'de engelli bir genç, elleriyle top oynuyor. Her hafta halı saha maçlarında attığı şutlarla goller kaydeden engelli genç, kendisi gibi olanlara da yaşama sevinci ve azmiyle örnek oluyor.
 
Şaban Eryılmaz, 33 yaşında engelli bir genç. Henüz bir yaşındayken yanlış iğne uygulaması nedeniyle belden aşağısı tutmaz hale gelmiş. Ayaklarını hiç hissedemeyen bu genç, yedi yaşından itibaren Acıpayam ilçesine bağlı Yazır köyünde elleriyle top oynamaya başladı. İlk başlarda arkadaşları tarafından yadırgan Şaban Eryılmaz, zaman ilerledikçe hem elleriyle top oynamaya alıştı hem de önyargıları yıkarak çevresine örnek oldu. 26 yıldır elleriyle top oynayan Eryılmaz, engelli olanların da azimleriyle her şeyin üstesinden gelebileceklerini söylüyor. Evli ve bir kız çocuğu sahibi engelli genç, ayakkabı boyacılığı yaparak geçimini temin ediyor. Eşinin de evine maddi destek sağladığı Eryılmaz, hayata küsülmemesi gerektiğini söylüyor.

Yanlış iğne yüzünden engelli olduğunu, İzmir'de bir operasyon geçirdiğini fakat herhangi bir gelişme sağlanamadığını ifade eden Şaban Eryılmaz, "Artık böyle yaşamaya alıştım, herhangi bir zorluk olmuyor. Normal insanın yaptıklarını yapabilirim. Evliyim, bir kızım var. Bir sıkıntım yok. Engelleri aşmayı becerdim diye düşünüyorum. Top bile oynayabiliyorum." diyor. Elleriyle topa vururken güçlük çekmediğini de kaydeden Eryılmaz, "Arkadaşlarım sağ olsun bana yardımcı oluyor. Beni hiçbir zaman küçük görmediler. Beraber her hafta top oynuyoruz. Her mevkide oynayabiliyorum, defans, orta saha ve forvet. Her maçta en az bir golüm olur. Beş senedir devamlı oynuyoruz. Daha önce de köydeyken oynuyorduk biz. Küçüklükten beri kendimi geliştirdiğim için maç yaparken zorlanmıyorum." şeklinde konuşuyor. Eryılmaz, kendisi gibi engelli olanlara da şöyle sesleniyor: "Benim gibi olanlar hiçbir zaman karamsarlığa düşmesinler. Her zaman hayata dört elle sarılsınlar. Ben bugüne kadar gelebildiysem azmimle geldim. Bizim gibi arkadaşlar da her şeyi yapabilir. Güvenlerini kaybetmesinler, ben onu isterim. Çoğu kişi futbol oynayamaz ama ben bunu dahi kendi azmimle aştım."

Eryılmaz'ın kardeşi Ümit Eryılmaz da ağabeyi ile köyde yaşarken de top oynadıklarını ifade ederek, "O zamanlar, özürlü arabamız yoktu. Ayaklarından tutup yeşil alana gidiyorduk. Denizli'ye göç ettiğimizde kendi köylülerimizle toplandık. Şu anda da beş yıldır halı sahada maç yapıyoruz. Kendisi hayatla barışık, hayata ışık olarak bakabiliyor." açıklamasını yapıyor.  

Takım arkadaşlarından Bilal Kurban da, beş yıldır beraber futbol oynadıklarını belirterek, "Akşam araba ile kendisini evden alıyoruz, yine akşam eve bırakıyoruz. Güzel, zevkli maç oluyor. Yıllardır biz kendisini böyle benimsedik. O da bundan memnun, biz de. Çocukluktan beri kendisini gördüğümüz için elleriyle top oynamasını garipsemiyoruz. Ancak dışarıdan görenler önce 'vay be' diyor, sonra da oynanabileceğini görünce azmin önüne hiçbirin geçemeyeceğini anlıyor." diye konuşuyor.  

Şaban Eryılmaz'ın çok güzel goller attığını anlatan Hasan Er ise şunları söylüyor: "Elleriyle top oynamasında bizim için bir sorun yok. Kendi de oynuyor, pasımızı da veriyoruz. Güzel goller atıyor, kendisi de pas veriyor. Ben kaleciyken çok gol yiyorum, ne yapacağımı bilemiyorum, zor oluyor."

• Sayfa :
• 1

Cihan