Başbakan Tayyip Erdoğan, krizden yakınan, "battık-bittik" diyen iş adamlarına "zulalarınızdaki paralarınızı çıkartın" diye seslenmişti.

Aynı şekilde kredi kartı, ya da banka tüketici-otomobil-konut kredisi "mağduru" olduğu iddi edilenlere de sert çıkmıştı. Bu çıkışların arkasındaki düşünce, "kimsenin cebinden kimseye para ödememek, borcunu, taksitini düzenli ödeyenleri, aksatmayanları haksızlığa uğratıp, cezalandırmamak" ya da onlara "enayi" oldukları hissini vermemekti.
Yıllardır sistem hep böyle işlemişti. Ya borcu olanlar kurtarılmış, ya pirim ve vergi borcu olanlar affedilmiş, veya borçlar silinmiş vb....

Şimdi hükümet ekonomiyi canlandırmak için art arda paketler ilan etmeye başladı. ÖTV, KDV indirimleri, KOBİ'lere can suyu kredileri, ihracatçı KOBİ'lere 250 bin dolara kadar altı ay vadeli düşük faizli krediler, esnafa-küçük işletmeciye destek kredileri vs.

Paketler daha ilan edildikleri gün neticesini verdi.

Otomobil sektöründe aylardır stoklanan üretim, giderek dev fabrikaların üretim durdurmalarını beraberinde getirirken şimdi üç günde yüz binlerce otomobil, ticari araç, kamyon, otobüs stokları eridi. Hatta Nisan ayı için planlanan üretimler bile bugünden satıldı, kaporaları alındı, paraları tamamlandı.

Aynı şekilde Eximbank kredileri, Halkbank kredileri kısa sürede tükendi.

O zaman olanlara baktığımızda Başbakan gerçekten haklı çıktı. Üç günde yüz binlerce otomobil, kamyon, minibüs satılıyorsa, en düşüğünün fiyatı 14 bin TL'den başlayan otomobiller için kuyruklar oluşuyorsa, demek "zulada" epeyce bir para varmış!

Şimdi bu zuladaki paralar ekonomiye girmeye, ekonomiyi canlandırmaya, üretimi tetiklemeye başladı.

Başbakan Erdoğan kendisi de ticaretten gelen, piyasada yetişen bir insan olduğu için bu işleri biliyor demek ki.

Tabii ekonomik göstergeler fazla iç açıcı değil. İşsizlik, kapasite kullanımı, üretim düşüşü, kapanan şirketler, batan fabrikalar vb. bunlar ekonominin gerçeği. Ancak bir diğer gerçek daha var ki, o da Başbakanın "çıkartın zulalardaki paraları" tepkisiyle ortaya çıkmış durumda.

Bir anlamda kriz psikolojisi ile adeta ülkeye "varlık içinde yokluk" çektiriliyor.

Krizin arkasına sığınan borcunu ödemiyor. Kriz bahanesiyle insanlar işten çıkartılıyor. Kriz gerekçesiyle herkes birbirine ağlıyor.

YAZININ DEVAMINI OKUMAK İÇİN BU LİNKİ KULLANABİLİRSİNİZ