Önce bir tespitte bulunalım...

En büyük esaret ruhu bedene hapsetmektir. En büyük özgürlük ölümü göze almaktır. Sonsuzluğu özleyen için beden ruha bir kafestir. Ölümü göze alırsanız, sonsuz bir özgürlüğü de aralamışsınız demektir.

Merhum Muhsin Yazıcoğlu yaşamında zalim ve ceberrut darbecilere karşı neden dik ve metin bir adamdı?
Aslında sorunun cevabı yazdığı o meşhur “Üşüyorum” şiirinin ilk dizelerinde gizliydi. . Şöyle diyordu; “Bir coşku var içimde bu gün kıpır kıpır / Uzak, çok uzak bir yerleri özlüyorum / Ey sonsuzluğun sahibi, sana ulaşmak istiyorum...”
Merhum Yazıcoğlu gibi uzak diyarlara odaklanırsanız ve ruhunuzu gerçek sahibine ulaştırma konusunda tereddüt göstermezseniz, ruhunuzu beden kafesinize hapsetmekten kurtulursunuz. Kontrol tamamen size geçer.
Şunu anlatmak istiyorum...

Tüm dünyada darbeciler, kitleleri korkutmaktan ve sindirmekten beslenirler. Halbuki geniş kitlelerin bir adaletsizlikte birleşmesi hakkaniyete ve kader programına aykırıdır.

Darbeci zihniyet sahipleri her zaman azılıkta olmuşlardır ama çoğunluk görüntüsü oluşturmayı başarmışlardır. Zeminini hazırladıkları kaos ortamı aracılığıyla kitleleri sindirmeyi hedeflemişler ve tırsmasını sağladıkları geniş halk kesimlerinin ensesinde boza pişirme duygusu oluştarak terör havası estirmişlerdir.

Son kazılarda ortaya çıkan mühimmatın toplumda kaos ve infial oluşturmayı amaçlayan nitelikte olmasının bir nedeni de budur. Amaç önce kitleleri sindirmek, ardından meşru hükümet ülkeyi yönetemiyor güvensizliği oluşturarak kendi operasyonlarına uygun zemin oluşturmaktır.

Ne diyordu bir paşa internete düşen ses kaydında... “Biz yüzde 1’i toparlayalım, yüzde 99 koyun gibi güdülür gider...”
Toplumun boynuna ip geçirerek gütme ve süründürme anlayışıdır bu...

Pekala bu çarpık zihniyete karşı nasıl dik duracağız? Tabi ki Mehmet Akif’in o nefis yaklaşımıyla... Nasıldı Akif’in sözleri: “Yumuşak başlı isem, kim dedi uysal koyunum. Kesilir belki, fakat çekmeye gelmez boyunum!”

Yani boynumuzdan tutularak süründürülmemize izin vermeyeceğiz. Uysal koyun olmadığımızı hissetireceğiz.
Dünyada bağımsızlık mücadelesini, oluşturduğu Meclis etrafında yürüten ilk ve tek örnek Türk Kurtuluş Savaşı olmuştur. Mustafa Kemal Paşa önce Ankara’da Meclis’i açmış, millet adına alınan tüm kararlara bir meşruiyet zemini oluşturmuştur.

Buna karşılık darbecilerin ilk işi ise Meclis’i kapatmak ve meşru hükümeti devirmek olmaktadır.
Bakın şuraya açıkça yazıyorum. Bunu önlemenin tek yolu; hangi gerekçeye dayanırsa dayansın, demokratik yollarla işbaşına gelen meşru hükümete ve halk iradesiyle oluşmuş Meclis’e yönelecek her türlü gayri meşru operasyona karşı dik durmayı göze almak olmalıdır. Daha baştan peşinen bu tür olası girişimleri reddederek asla kabuledilemez olduğunu beyan etmektir.

Nasıl ki Genelkurmay Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ, “TSK’da asla darbeci zihniyet barınamaz” demişse, toplum da darbeci zihniyet sahiplerine karşı demokratik sistemi sonuna kadar koruyacağını ve sahip çıkacağını, asla güdülmeye razı olmayacaklarını ve oluşturdukları suni korku girdapları içinde toplumu boğmaya çalışanlara karşı asla pes etmeyeceklerini daha baştan hissettirmelidir. Kaldı ki hissettirmekte de...

Prof. Dr. Nevzat Tarhan geçtiğimiz yıl bir yazısında; “İdealist bir insan olabilmek için tehlikeleri göze almak gerekir. Realist bir insan olmak için düşünülen şeylerin uygulanabilir olması hesap edilir. Aktivist bir insan için ise tehlikeler amaca uygun ve uygulanabilir olmalıdır” yazmıştı. Toplum demokrasi idealini yaşatabilmesi için onu koruma riskini de göze alabilmelidir. Görebildiğim kadarıyla toplumda böyle bir sahiplenme duygusu tohumlanmış vaziyettedir. Onun için, bir çılgınlık düşünerek toplumu güdebileceklerini sananlara artık ülke gerçeğini görmeleri gerektiğini tavsiye ediyorum. Olası bir enkazın altında kendileri kalırlar.

Yıllar önce Taha Akyol yazmıştı;; 1960 yılındaki 27 Mayıs darbesi günlerinde Ankara'daki Amerikan Büyükelçisi Fletcher Warren, Washington'a gönderdiği uzun mektupta şunları yazar:  "Bütün meslek hayatım boyunca, Menderes ve Demokrat Parti (DP) liderlerine karşı aydınların ve ordunun duyduğu gibi bir nefreti hiçbir yerde görmedim. Başka bir ülkede olsa bu insanlar, tarafsız yargılanmaları ve insaflı davranılması için ayağa kalkarlar ama Türkiye'de Bayar, Koraltan, Menderes, Zorlu ve Polatkan'ın idam edilmesi için çağrı yapıyorlar! Bu tablo gerçekten korkutucu..."
Şu an aydın kisveli insanlar hala 27 Mayıs teranesinden çalıyorlarsa da, toplum artık onları aşmış durumdadır.

Evet, toplum dünyanın geldiği noktayı ülke aydınlarından daha iyi okumuş ve onları aşmıştır.

Hala birilerini asmak için darbe yoluyla gelmeyi umut edenlere duyurulur.

Eski Türkiye yok artık... Yeni dönem size de hayırlı olsun...

Prof. Dr. Osman ÖZSOY -  Haber7.com
yazaramesaj@gmail.com

• Sayfa :
• 1