Bir yanlış anlayış  vardır, ateş düştüğü yeri yakar.

Hayır ateş nereye düşse bizi yakar.

Geçen gün Sana’dan kalkan uçak Komor başkenti Moroni’ye ulaşamadan Hint okyanusu açıklarına düştü. 153 yolcu hayatını kaybetti. Tek kurtulan bir kız çocuğu.

İlk haberi duyduğumda Madagaskar’a 1.5 saat uçuş mesafesindeki Komorlular için endişe duydum. Oradaki Komorlu dostlarım aklıma geldi ve acaba demekten kendimi alamadım.

Komor 14. yüzyılda Müslümanlıkla tanışmış bir ülke. Tamamı Müslüman olan Hint Okyanusundaki ender ülkelerden birisi. 3 adadan oluşuyor. 4.ada, Mayot ise Fransız toprağı.

Komor’u ziyaret etmiştim. Cumhurbaşkanı, Ticaret Odası Başkanı, Ekonomi Bakanı ile de görüşmüştüm. Tuskon’un düzenlediği Afrika Ekonomik zirvesine davet etmiştim. Bakan ve ticaret odası başkanı bu davete icabet etmişlerdi. Ve ilk kez geldikler Türkiye’den hayranlıkla ve güzel ticari bağlantılarla dönmüşlerdi.

Cumhurbaşkanı özellikle Türkiye’nin ismini duyunca çok heyecanlanmıştı. Gözleri dolmuş ve Türkiye büyük bir devlet, tarihte hep mazlumun yanında olmuş, güçlü bir üke demişti. Ve eklemişti, "Biz Hint Okyanusunun ortasındaki bir çiçek gibiyiz, sulanmamız ve bakılmamız lazım" demişti.

Daha sonra da Cumhurbaşkanımız Abdullah Gül’ün davetlisi olarak Afrika Ülkeleri Zirve toplantısına katılmıştı. Türkiye’de iken sayın Cumhurbaşkanımızdan da Komor’a bir okul yapsanız diye rica da bulunmuştu.

Ülke gerçekten fakir bir ülke. Ama insanları pırlanta insanlar. Dünyanın bir ucunda dimdik ayakta duran ve birçok baskılara rağmen özünü kaybetmeyen kahraman insanlar, Komorlular. Ülke yüzölçümü küçük  ve 1,5 milyon nüfuslu. Ama güzel bir ülke. Her alanda yatırıma muhtaç.

Bir işadamı dostumuzun evinde Euro 2008 İsviçre Türkiye maçını, Komorlu dostlarımızla izlemiştik. Onların Türkiye’ye olan sevgisi ve tezahüratları görülmeye değerdi.

Ateş düştüğü yeri yakmaz, bizi de yakar..

Komorlu vatandaşlardan yakınlarını kaybedenlere, başsağlığı diliyorum.

Tahir YAVUZ / Antananarivo / Madagaskar / Haber 7
incekul@hotmail.com