O’nun  bakışları, dokunuşları, tebessümü...

Herşeyi Allah indinde öyle kıymetli öyle ehemmiyetliydi ki bir işareti ile ayı ikiye böldü Yüce Yaradan.

Habibi istemiş olsaydı Taif şehrini bile yerle bir edecekti Kahhar-ı Zülcelal.

Rahmet Peygamberinin sayısız mucizesi var elbette, hepsine rağmen sihir yaptığını düşünerek O’na iman etmeyen kalbi mühürlenmiş nasipsiz gafiller de vardı.

Bizler şimdi O’nu görmeden  iman etmiş olsak da; asrı saadetteki o nasipsiz insanlardan bugün de yok değil maalesef.

Bu yüzden Efendimizinden çok bahsedip, O’nun mucizelerini anlatarak O’nun aşkını, hayatını, sünnetini anlatıp, yaşayarak bu insanların hidayetine vesile olmak namına irşada ümmet-i Muhammed olarak devam etmeliyiz. Gönlüne, gözüne perde inmişlerin yüreğine zayıf bir sızıntı dahi olsa ışık girmesi ümidi ile bahsetmekte fayda olacaktır kanaatindeyim.

Peygamber Efendimzin haddi hesabı olmayan mucizelerinden birisi de mucizat-ı maiyeden haber veren ve günümüze kadar gelebilen Usfan kasabasında bulunan Tıfle Kuyusudur.

Allahın, Habibinin mübarek tükürüğü ile bereketlendirdiği ve tatlandırdığı  bir Rahmetullah abidesi.
Usfan, Mekke’nin 80 km kuzeyinde, hicret yolu üzerinde bulunan  eski bir kasaba. Allah Resulünün bir kaç defa şereflendirdiği pek de bilinmeyen küçük mütevazi bir yer.

Resulullah, hudeybiye anlaşmasının yapıldığı sene buradan geçmiş ve burada konaklamıştır. Mekke’de, Efendimizin Usfan’da olduğu duyulunca Halid bin Velid askerlerini alır ve Usfana doğru yola çıkar.

Peygamber Efendimiz, ashabına ilk salat-ül havfı yine bu topraklarda kıldırır.

Bir sonraki sene umretül kaza için de yine burada dinlenmiştir Allah Resulü.

Veda haccı için de Usfanda konaklamıştır Efendimiz.

Yani Usfan toprakları, Efendimizin mübarek ayağıyla bir kaç kez şereflenmiştir. Usfanın toprağı artık gül kokmaya başlamıştır.

Nebiyullah, hicretin yedinci senesinde 1400 sahabenin beraberliğinde hudeybiye anlaşması ile neticelenecek olan yolculuğa çıktığı vakit, Usfanda dinlenirken ashabının susaması üzerine bir kaç kişiyi kuyu bulmaları için kasabada farklı yönlere doğru göndermiştir. Az sonra bir sahabe gelir ve “bir kuyu bulduk ya Resulullah fakat suyu çok acı” der. Efendimiz avcuyla bir yudum alır, su acıdır. Avcundaki suyu kuyuya tekrar boşaltır, o andan sonra yüce Allah kuyunun suyunu tatlılaştırır şerbet misali. Bir mücizat-ı Nebi daha vuku bulur Usfanda.

Lakin gel görelim bugün kuyunun suyu çok acı. Daha doğrusu bu son zamanlarda olan bir hal. Sebebi ise daha fazla su çıkarmak için yapılan çalışmalar. Bir rivayete göre, şiddetli yağan yağmurun da etkisi olduğu söyleniyor.

1400 sene evvel Habibibin tükürüğü ile bereketlendirip coşturduğu kuyuyu bu güne kadar ümmet-i Muhammed için kurutmayan yüce Yaradan bizlere “ bakın ey kullarım, bu kadar kudretli ve bu kadar merhametliyim” diyor aslında.
Kuyudan sayısız müslüman hala su içip abdest alıyorlar. İçmek için tadı oldukça acı olsa da Allah’tan şifa dileyen hasta insanlar Efendimizin tükürüğü ile şereflenen bu şifalı suyu vesile kılıyorlar.

Canım Peygamberimin tükürüğü ile kaynayan bu su elbetteki kutsaldır, şifalıdır.

Mevzu Peygamber Efendimizden kalan bir şeyler ise eğer, rağbet de fazla oluyor tabi. Yolu düşen her müslüman  bu kuyunun varlığından haberdar ise mutlaka uğruyor.

Talep çok olunca Suudi hükümeti de kuyuyu korumak adına bir görevli vazifelendirmiş. Bu kutsal vazife namına gece gündüz kuyunun başında duruyor görevli arkadaş.

Bir ara arkadaşlarımızı ziyaret etmeleri için götürdüğümüzde görevli kişi kuyunun kapandığını söylemişti. Zaten musluklar da akmıyordu artık. Fakat kısa süre sonra sebebi hikmeti nedir bilinmez tekrar açıldı, çok memnun olduk.
Usfana her gitmem de insanları gözlemliyorum, her insan keşfedilebilir bir alem.

Kimisi Efendimizi ararken O’na ait bir iz, bir emare bulmuş gibi hasretini gideriyor. Yusuf Peygamberi kokusundan tanıyan ama Züleyha misali, Efendimizin kokusunu bu kuyuda alabilen ümmeti adeta ama gibi görmeden hissediyor O’nu.

Salavatlarla abdest alanlar...

Bu mübarek sudan daha fazla istifade etmek için, belki eşine, dostuna, hastasına götürmek için beraberinde getirdiği boş şişeleri doldurup götürenler...

Acı olmasına rağmen tekrar tekrar içenler gözyaşlarıyla...

Bunların yanı sıra tarihi bir gezide, bir müzede dolanır gibi şöyle bir gelip gidenler de var malesef. Avcuyla bile bir yudum içmekten uzak duruyor bazıları. Böyle bir bahtiyarlığa erişmiş fakat aleni gördüğüm tenezzül edip de bir yudum içmeyen insanlar...

Oysa ki; abdest suyunun değdiği yerleri cehennemde yakmayan yüce Yaradan Habibinin hatrına kaynattığı ve ashaba ikram ettiği bu mübareğin değdiği yerleri hiç yakar mı? Yakmayacağını umuyoruz İlahi!

“İste Habibim, iste yıkayım bu şehri” dediği Peygamberimin hatrına,
“Sen olmasaydın kainatı yaratmazdım” dediği canım Efendimin uğruna,
Bütün peygamberler “nefsi nefsi” diyeceği gün, “ümmeti ümmeti” diyecek olan Şah-ı Nebinin uğruna, onun gül hatrına bir dokun be kardeşim!

İlginç ve acınası!

Yoluna yüz sürmek istediğim, hatrına görmezsem özlediğim bu dilsiz kuyunun başında sözün bittiği resimlere bakarken içimden sesli sesli söylemek geçiyor herşeyi.

Sonra olmaz ki diyorum, olmaz.

Nebi’ye sevgi Nebi’ye hürmet zoraki olmaz.

Yüreğinde aşkı olaydı Nebi’nin,

Zaten  yerinde bağlasan durmaz.

Gül Peygamberimin aşkına,

O acı suyun tadına doymaz!

Yolunuz düşer de bu mübareğin suyuna varırsanız, bilin ki çok bahtiyarsınız.

Ayşenur KAHVECİ / Suudi Arabistan / Haber 7
aysenurkahveci@live.com  

• Sayfa :
• 1