Orada, dava adamı bir Murat Bey vardı. Davasını düşünmekten ve dertlenmekten evlenmeye bile vakit bulamamıştı. Sonra bir hizmet eri Kerim vardı. Bir dergi çıkarıyorlar o romanda, acaba Milli Gençlik Dergisi miydi, yoksa Birlik Dergisi mi?
 
Sonra revaklı, şadırvanlı bir medrese vardı. Bilinmez gerçi ama o medrese; belki bir Ali Paşa Medresesi'dir, belki bir Cafer Ağa Medresesi, belki de bir zamanlar Milli Türk Talebe Birliği'nin kullandığı Rüstem Paşa Medresesi.
 
Öğrencilerin yurdu gibi kullanılan bu medresenin kütüphanesinde fes rengi cilt kapaklı on iki büyük kitap vardı, o kitaplar kırmızı kapaklı on iki cilt Nur Külliyatı mıydı acaba?
 
Oradaki psikolog Dr. Ayhan, acaba Ayhan Songar Hoca mıydı? Keza oradaki Asım Bey, Dr. Asım Taşer miydi, bilinmez.. Ama bilinen bir şey var, o da; hem gerçek hayattaki bu isimler, hem o romanda tasvir edilen zevât, gençliklerinde hem bir fedakârlık âbidesi olmuştular, hem de birer nümune insan. Bahsi geçen mekanlar da çok ender vak'alara şahitlik etmiş mekanlardı.
 
Neticede Mustafa Kutlu bu kitabı için: "Ya tahammül ya sefer, kederle yoğrulmuş bir kitaptır. Saklı yanlarımızı deşifre eder. Bir muhasebedir. Her hesaplaşma gibi acıtır ruhumuzu..." derken ben de kendime ölçü almışımdır hep bu tarif ifadelerini...
 
Şimdi biz de uzak bir seferdeyiz. Kimine göre fedakarlık, kimine göre azim, kimine göre hamiyet, kimine göre gayret güya bizimkisi..
 
Ben ise, "hicret" bile demeye hicap ediyorum ve sadece "sefer" diyorum.
 
Tahammül etmek kolay olmayınca, sefer böyle şart oluyor işte.. Bu sefer, bazen çileli olur, bazen şevkli.. Hatta bazen sevincin ender yaşanılan mekanı..
 
Yüz binden fazla Sahabe-i Kiram efendilerimiz, vefat-ı Nebevi’den sonraki hayatlarında seferi tercih etmişlerdi de, bugün yerküresinin en ücra noktasında ezan-ı Muhammedî’nin semalara aksetmesine vesile oldular.
 
Tahammül de etsek, sefere de çıksak, esas mesele, maksadların kaybolmaması olmalı..
 
Asır değişiyor, asrın şartları da değişiyor. Gençliğin mefkure mihverleri, düşünce yörüngeleri de değişiyor. Bunu kabul edip, kendimizi de buna göre adapte etmemiz lazım. Aksi takdirde asrı ıskalar, Murat Bey'in kitabevindeki yemek kitabı hazırlığı telaşesi tablosuna mahkum oluruz.
 
Murat Beyler de, kunduracı Kerim Ustalar da çok hizmet ettiler. Ama bir şeyi unutmamak lazım. Kıyamete çok az kaldı  ve herşey her şey çok süratli bir biçimde değişiyor. Bu değişimi fark ederek, gayret metodunu bu değişime adapte edemeyenler, kömür kovasından dağılan, sağa-sola sıçrayan kırıntıları ayağının ucu ile sobasının önüne itekleyen kütüphaneci Murat Bey'in ruh haline mahkum kalırlar.
 
Kerem Emre ULUCAN / Haber7 / Filipinler
kemreulucan@gmail.com
www.caredernegi.org