Melbourne'de Türklerin yoğun olarak ikamet ettiği iki mühim semt var. Biri kuzeydeki Broadmeadows ve Dallas mevkii, diğeri de güneydeki Dandenong.

Broadmeadows'ta işlek bir cadde var. Bu caddenin adı ‘Camproad’ yani kamp yolu… Merakla “Burası niye kamp caddesi?”  diye sorduğumda şu açıklamayı aldım: “Anzak askerleri Çanakkale'ye giderken burası şehrin dışıymış ve toplanma kampı olarak bu vadi kullanılmış ve şu an hala bu cadde üstünde askeri bir kışla da var. İşte bu yüzden burası “camproad yani kamp caddesi".

Biliyorsunuz, Anzak kelimesinin açılımı, "Australian and New Zealand Army Corps" olarak özetleniyor. Yani "Avustralya ve Yeni Zelanda askeri kolordusu"...

Kendi kendime düşündüm, bu kaderin bir cilvesi değil de nedir? O gün, o insanlar bizimle savaşmak üzere Çanakkale’ye yola çıkmışlardı. Çanakkale, daha doğrusu o gün için Anzak’ların tabiriyle Dardanelles, o askerler için bir bilinmez idi.

O gün o askerlere: “Şu an savaşmak üzere yola çıktığınız insanların torunları, çok değil, yetmiş-seksen sene sonra, kamp kurduğunuz bu vadilerin sahipleri olacaklar.” denilseydi, ne düşünürlerdi acaba?

Geçmişimizdeki bu savaşları, haklı olarak her zaman kötü yanları ile veya ibretle hatırlarız. Lakin geçmişi, bu yönüyle tarih sayfalarına havale edip kader noktasından bakacak olursak, enteresan hikmetler bulunabiliyor.

Mesela Sheperton diye bir şehir var. Victoria eyaletine Allah’ın ihsan ettiği meyve-sebze fabrikası gibi işleyen bu mühim şehre Cuma namazını kılmak için gittik.

Melbourne’e iki saat uzaklıkta, çok geniş ve çok verimli bir ovada kurulu bu şehri niye ziyaret ettik?
Birincisi, Victoria eyaletinde yapılmış ilk cami bu şehirde. Biz de 1960 yılında Arnavut Müslümanlar tarafından yapılmış bu camiyi ziyaret ettik.

İkincisi, Türkiye’den on binlerce km uzaktaki bu diyarda Avustralyalılar tarafından dikilmiş bir Gelibolu anıtı var. Bu anıtı görünce; ister istemez garip bir duygu hissettim. Arabayı durdurup bir resmini çekmek de vacip oldu. Anıtın alnında Galipoli ve Palestine yazıyordu. Bence İslam dünyasının tarih sayfalarında çok çok önemli iki tarihi noktayı temsil ediyordu bu anıt. Gelibolu ve Filistin…

Ayrıca, yıllar önce Birinci Dünya Savaşı ve dolayısıyla Çanakkale (ANZAK) gazileri için yapılmış tarihi bir Gaziler lokalini gördük. Şu an bu lokal, güzelim Anadolu insanımızın kurduğu Melbourne İman Eğitim Merkezi tarafından satın alınmış ve Avustralya’daki Müslümanlara hizmet veren çok güzel bir mekana dönüştürülmüş.

İçimden tebessümlerle, Camproad’daki gibi, “Anzakların yerine yine Türkler yerleşmiş” dedim.

Yurtdışındaki Türkler arasında Avustralya Türklerinin en göze çarpan özellikleri, geçmiş yıllar içinde İngiliz kültürüne adapte olmuş olmaları. Avrupa’daki Türkler, Türkiye’ye yakın olmaları, Avrupa’nın onlara uyguladığı farklı standartlar vb gibi sebeplerle tam olarak Avrupalılaşamadılar. Bunun iyi yanı da var, kötü yanı da. Ancak Avustralya Türkleri ve özellikle burada yetişen genç nesil, Türkçeyi unutmasalar da, şu an tıpkı yerliler gibi İngilizce konuşabiliyorlar.

Muhtemelen bu noktayı çoğu okurum, Avrupalılaşmak tabirimden yola çıkarak, beni haklı olarak eleştirecektir. Avrupalılaşmak derken, onların rezil ve sefih dünyalarını benimsemek anlamında değil, sistem, nizam, intizam, tertip ve düzen ve de kanunun hakimiyeti gibi aslı bize ait pek çok değeri benimseme noktasında kullanıyorum.

Lakin ben bugün bu konuya farklı bir açıdan yaklaşarak yazıma son vereceğim:

Avustralya Türkleri, Avustralya insanına Allah’ı, göçmen bir yabancının anlattığı gibi değil, bir Avustralyalı gibi anlatmaya başlamışlar. Ben bu gelişimde bunun çok numunelerini gördüm. Böyle olunca, Avustralyalıların İslam’ı tanıması, anlaması, kabul etmesi çok daha kolay oluyor.

Hatta daha ötesi, İslam’ın dünyada şu an var olan en önemli bir handikabı İslamofobia kavramına karşın, Anadolu insanının Avustralya’da sergilediği uyumlu ve muhabbet dolu İslam anlayışı, pek çok Avustralyalının İslam’la müşerref olmasına da vesile oluyor.
Bu konuyu ileride de işlemeye devam edeceğiz inşallah.
--

Kerem Emre ULUCAN / Haber7 / Filipinler
kemreulucan@gmail.com
www.caredernegi.org