Ben düş yolunda bir yolcuyum!

Küçük varlığını kuytularının içinde saklayan Trabzon’un şirin ilçesi Şalpazarı’nın Düzköy'ünde 1981 yılında doğdum…Şalpazarı’nın sarpa sarmış karışık düzeninde yoğrularak geçti en masum yıllarım,şartsız şurtsuz sevgi dağıttım hak edene etmeyene…

8 kardeş, sürüyle kuzen ve çokça arkadaşım olmasına rağmen yapayalnız olduğum hissettim lise yıllarımda, kendimi az sonra tüm sırlarımla beraber çöp kutusunda paramparça olacak kağıt parçalarına anlattım…Kendisini böyle anlatıyor şair…

Düş yolunda sevgi,dürüstlük ve şefkat hariç tüm duygular yanı başımdaydı,zehirli bir sarmaşık gibi coşkunca yüreğimi kavrayan acı, ihanet, haksızlık ve kederin ellerinde kıvranan yüreğime kucak açtı anı defterimin bembeyaz sayfaları,kalemimin gölgesine teslim olmuş kağıdım gibi çaresizim hayat karşısında,

Bazen Ağasar yollarına doğru çıkar düşlerim bazen de, Karadeniz’in azgın dalgalarında taştan taşa çalınıp kırılır, bazen de seher vakti usul usul yağan yağmur damlalarıyla Sapanca Gölü ‘nün derinliklerinde uykuya dalar…

Tam 1 yıl önce karar verdim düş dünyamı gün yüzüne çıkarmaya, göl karşımda sere serpe uzanırken, ay sularda boylu boyunca yatarken düş yolunu yazdım.

 Yalnızlığın davetkar bakışlarında kaybolup giden bir düş yolcusuyum ben,

Ensemde sevgiliye hasret hurma dalları gibi boynu bükük kardeşlerimin nefeslerine, karşımda oğlumun pırıl pırıl gülüşü, eşimin, bazen şefkatli bazen bencilce bakışlarına, annem ve babamın yüreklerinden taşan sevgiye bıraktım kendimi.

Düş yolunda iki kişiyiz biz, biri ben biri de ülkesinde güzel bir gelecek düşleyen Recep Tayyip Erdoğan…

Bir gün 0’nun tok sesinden bir şiirimi dinlemek dileğiyle…

Ak Parti'nin iktidarını ve Recep Tayyip erdoğan'ı şiirlerine konu eden şair'in Benazir Kandemir Muhçu'nun kitabı ilk kitabı İkinci adam yayınlarından çıktı ve daha şimdiden kitapçılarda yerini almaya başladı.

YALNIZCA AK     

Bir sabah uyandım ki; her şey ak,
Bulutun gözyaşı, ağacın saçları ak,
Bir yaz günü akmaya durmuştu, ırmak
Irmak ki; içinde kürek çeker, bir alnı ak,
Döndüm, dolaştım, kendime baktım,
Şaşırıp kaldım, ben de; apaktım,
Umutsuzluk hırkasını, omzumdan attım,
Umut ki; ömrümde ilk defa tattım.
Sonbahardı, eskiler, döküldü bir bir.
Hastaydı nasılsa, özler ve fikir,
Bir sevda çağlattı coşkun bir zikir,
Zikir ki; gerçekler söküldü bir bir.
Nefesiyle savurdu, kararan bulutları,
Yanında içimizin bembeyaz duaları,
Solumaya başladık, ılıkça baharları,
Gözler umutla tarar şimdi, ovaları bağları.
Sana uzanan diller, adından mahrum edilsin.
Karanlığı özleyenlere yollar verilsin.
Ülkemin kalbine, ak fırçalar çalınıp isler silinsin.
Tarih ayaklanıp, şanlar dirilsin.
Bir nesil uyandı artık, derin uykudan.
Sapıtamaz bu çağıltıyı setler yolundan.
Kalplerimiz umut toplar şimdi, birlik dalından,
Sıyrılma sakın! Bize sevdalı rüyandan.
Ak eller uzattın ,tutalım diye;
Umutlar dağıttın, biraz gülelim diye,
Şiirler okudun, ecdadı bilelim diye,
Bil ki varlığın; bize haktan hediye.
Sen, ak çağıltısı, gönül ırmağımın.
Tebessümü oldun, suskun dudağımın.
En güzel kokusunu taşırsın, gönül bağımın.
Sensiz kalmaktan korkuyorum işte!
Yıllarca buz tuttu içim, azgın güneşte.
Yenik düşmüştü vatanım, rakipsiz güneşlerde.
Kimse bilmez ne sitemler gizli, bu serzenişte.
Sen aldırma sakın ,durmadan  ak!
Durulmadan, yorulmadan, yalnızca ak!
Geçmişi yitir batakta, geleceğe bak!
Kandilin sönse de, dön ve yine yak!

www.cafesiyaset.com