Gönlümüzden ülkemizden de bir sporcu olsa ve göğsümüzü kabartsa diye geçti elbette, ama bu tür sporlar ve faaliyetler ülkemizde gereken önemi malesef göremiyor, televizyonların en izlenmeyen vakitlerine hapsolmuşlar. Arz talep meselesi tabii ki..

Spor müsabakalarının sportif değerlerinin dışında düzenleyen ülkeye, o organizasyonda yer alan ve başarı elde eden ülkelere ekonomik katıkısı gerçekten çok büyük olmaya başladı. Samsung Ekonomik Araştırmalar Enstitüsü, Vancouver’da 5. olan. Kore takımının Kore ekonomisine direk yada dolaylı yoldan getirisinin 17 milyar dolar olduğunu hesaplamış.

Madalya alan bir sporcunun yarım saat ekranda gözükmesinin 2.4 milyon dolarlık bir reklam olduğunu belirtiyorlar. Dünyada ilk 500’e giren ve organizasyonun sponsorlarından olan Kore firmalarından 14’ü ise burda yaklaşık 730 milyon dolarlık bir tanınma sağladılar. Bu tanıtımın firmaların yıllık satış oranlarına 13 milyar dolarlık bir katkısı olacağını tahmin ediyorlar.

Koreliler’in evde müsabakaları izlerken mutlu olmaları ve moral motivasyon desteği, ülke sevgisinin artması ise cabası olsa gerek. Bir atletin ya da sporcunun aylık otel masrafının 1000 dolar civarı olduğunu varsayarsak, hükümetler ve iş dünyası için ne büyük yatırım olduğu ortaya çıkıyor. Kore, şimdiden 2018’deki kış olimpiyatlarını almak için çalışmalara başladı bile.

Biz büyük futbol takımlarımızın Şampiyonlar Ligi’nden, UEFA Avrupa Ligi’nden ya da benzerlerinden elenip ne kadar para kaybettiklerinin hesabını yapaduralım, basketbol, voleybol ve futbol dışındaki sporlara ilgisiz kalalım; diğer onlarca sporun değerini bilen ülkeler ise, adlarını sanlarını bilmediğimiz sporcularıyla yarışarak kazandıkları madalyalar ile, ülkelerinin bayraklarını dalgalandırsınlar, tanıtımını yapsınlar..

Olimpiyat denince aklıma nedense halter güreş ve atletizim geliyor ülke olarak katılıp dereceler elde ettiğimiz. Bir Naim Süleymanoğlu, bir Hamza Yerlikaya, mutlaka başka sporcularımız da var. Vancouver’da artistik patinaj dalında Kim Yuna adında 20 yaşındaki kız altın madalya alıyor. Gösterdiği başarılı imajdan ötürü tüm büyük firmalar reklamlarına onu çıkarmak için savaş veriyorlar nerdeyse. Kim Yuna ve onun gibiler neden başarısız olsun ki. Tanımayanı yok. 3 yaşındaki çocuk bile biliyor.

Toplum olarak sporun hem insan sağlığına, hem kültürel ve sosyal gelişmeye hem de ekonomiye ne büyük etkisi var bir türlü göremiyoruz. Ülkemize yatırım çekmek için gayret ediyoruz ama yurtdışı sportif faaliyetler gibi büyük kitlelerin katılımının olduğu yerlerde tanıtımımızı yapamıyor dolayısıyla yatırımın zeminini hazırlamakta yetersiz kalıyoruz. Ülkemizde spor pazarlaması bölümü var mı, varsa kaç tane var? Profesyonel kulüp yönetimlerini talep ediyoruz ama profosyonel yönetici yetiştirmiyoruz.

Diğer bir yandan bu tür müsabakaları tv’den izlerken etrafında gördüğüm reklam panoları çok dikkatimi çekiyor, iki nedenden dolayı..Birincisi dünyanın hemen her yerindeki spor olayında Koreli Samsung LG ve Hyundai’nin reklamına rastlıyorum, sporcuların üzerinde veya organizasyonun sponsoru olarak; ikincisi ise malesef Türkiye’den hemen hemen hiç bir firmanın reklamını bu tür yerlerde göremiyorum, THY’yi hariç tutmam gerekiyor tabii ki. THY de son 1-2 senede bunun önemini farketti , Barcelona ve Manchaster United’a sponsor oldu, Yunanistan’dan diğer bir takımla da görüşüyorlar..

Istiyorum ki ekran başında bir oyun izlerken gözüm bir Türk firmasının adını görsün, gururlanayım. Spor pazarlamasının bir değer olarak farkında olan Kore bu konuya sadece firmalar bazında ilgi göstermiyor, her tülü dünya çapındaki spor faaliyetini ülkeye çekip, hem ülke imajlarina yatırım yapıyorlar hem turist çekiyorlar, hem de “Gelin tanış olalım işi kolay kılalım” hesabı diyaloga açılan kapılar köprüler kuruyorlar başka ülkelerle.

Sıklıkla sorulan sorulardan biri ülkenizin tanınmış firmalarında kimler var. Elbette cevapsız bırakmıyoruz ama bunların yurtdışında bir ikisinin haricinde markaları yada isimleriyle bilinmemesinin bir nedeni kimi zaman milyarin üzerinde insanın takip ettiği spora gereken reklam yatırımını yapmamasıdır.

Tüm insanımıza çağrımdır; 2016 Avrupa Futbol Şampiyonasını yatıp kalkıp dua edelim, ama mutlaka ülkeye getirelim. Zaten sayın Başbakanımız Recep Tayyip Erdoğan da bizzat kefil oldu, Temennim o dur ki bu çıtayı artık aşalım, insanımızın değerlerini anadolu insanının sıcaklığını yabancı misafirlerimizle paylaşalım. Hem maddi hem manevi olarak çok büyük getirileri olacağı kuşkusuz.

Bu tür şampiyonaların ülkeye getirilmesinin 3 ayağı var. birincisi hükümetlere ve organizasyon komitesine düşüyor. Eğer taahhütlerinin arkasında durmazlarsa şu an Güney Afrika’da olduğu gibi acaba statlar yetişir mi yetişmez minin hesabını yaparız 6 sene sonra. Ikinci ayak özel firmalar, hem kendi reklamları için hem işin maddi boyutunun dengelenmesi için önemli. Üçüncü ve bence en önemlisi ise bu organizasyonun sağlığı ve selameti için gerekli olan halk desteği.

2002 Dünya Kupası’nda ilk maçımı seyrediyorum, Brezilya-Türkiye maçı.. Bu iki ülkeden Kore’ye gelip de maç izleyen sayısı 60 bini bulmadığından Koreli seyirciler bölünmüşler ikiye. Büyük bir kısmı Türkiye’yi , kalan kısmı ise Brezilya’yı destekliyor. Herkesin yüzü gülüyor tam bir karnaval havası var. Maç bitiyor gözlerime inanamadığım bir olay gerçekleşiyor. Tüm Koreli seyirciler ellerine poşet almışlar çöplerini temizliyorlar.

Bekledim onları, yardımcı oldum kirlettiğim kadar.. Maç boyunca hiç bir küfür kötü söz yok, gayet medeni bir şekilde çoluk çocuk maçtaydılar. Stadyumda tatlı bir aile havası oluşmuş sanki. Stadyumun giriş ve çıkışlarında gönüllü görev yapan gençler var, üniversite öğrencisi tertemiz gençler yabancılara onların dilinde yardımcı olmaya çalışıyorlar. Stada gelişte ve ayrılırken bir trafik sorunu olmuyor, taşıma çözümlenmiş metroyla.

Internette gönüllü ülke destekçileri siteler kuruyorlar, taraftar toplamaya çalışıyorlar, Offline da biraraya geliyorlar. Bunlardan biri olan Türkiye destekçilerinin o vakit 10 bini aşkın üyesi olmuştu. Şimdi yapsalar eminim 100 bini geçer bu rakam.

Televizyonlar ise kupadan 6 ay öncesinden itibaren katılan tüm ülkeleri tanıtıcı programları o ülkelerden insanlara çıkıp anlattırdılar. Örneğin bir Türk’e nasıl davranılmalı, basit Türkçe bilgiler, statda Türkler nasıl tezahürat yapar, bunları stadyumlarda çekim yaptılar ve Kore halkına öğrettiler.

Ümit ediyorum güzel ülkem Türkiye’nin zeki ve çevik insanı bu ve bu tip organizasyonların önemini bir an önce tüm saçayaklarıyla anlar ve bunun getirilerini de refaha dönüştürebilmeyi becerir.

Ümitlerimizin gerçeğe dönüşmesi temennisiyle..

Hamdi DELIPOYRAZ / Güney Kore / Haber 7
hamdi78@gmail.com
www.turkohotfix.com

• Sayfa :
• 1