Ülke normalleşirken, Diyarbakır’da normalleşiyor.

“...Kürt Sorunu, ancak demokrasiyle çözülür” SHP 1992 Newroz Raporu

Hüseyin Yayman (Diyarbakır)

Esenboğa Havalimanında Diyarbakır uçağının biniş saatini beklerken gözümüzün önüne yıllar önceki manzaralar geliyor. Ankara’dan başlayan güvenlik önlemleri ve denetimler Diyarbakır’a varıldığında had safhaya çıkar ve şehirde sizi gergin hava karşılardı.

Adım başında rastlanan polis timleri ve panzerler, şehirdeki ‘olağanüstü hali’ ortaya koyardı. Özellikle 1992 Nevruzunda yaşanan ‘intifada görüntüleri’ nereye gidiyoruz? sorusunun sorulmasına yol açarken aynı zamanda tüm bölgeyi ‘düşük yoğunlukla bir çatışmanın’ içine sokmuştu.

Bölge uzun süre ‘olağan üstü idarelerle’ yönetilirken normal olmayan işler oldu. Büyük dramlar ve derin acılar yaşandı. Şimdi bu görüntüler ve acı hatıralar çok gerilerde kalmış durumda. Nevruz artık adına yakışır biçimde bayram olarak kutlanıyor. Bölgedeki normalleşme daha Esenboğa’dan uçağa binerken hissediliyor.

Bu normalleşme karşısında insan kendi kendine ‘bütün bunlar yaşanmayabilir miydi?’ demeden edemiyor. Diyarbakır’da geçmişin gerilimli ortamının yerini rutin bir hayat almış. Diyarbakır’ın eski günlerini bilenler için bu normal sayılmasa da herkes hayatından oldukça memnun.

Bölgedeki ilk ‘think-thank’ merkezini bugünlerde Diyarbakır’da açacak olan Ticaret ve Sanayi Odası Eski Başkanı Mehmet Kaya, ‘...Bölgede yaşanan olumlu havanın iyi değerlendirilmesi ve normalleşmenin artarak devam etmesi gerektiğini’ söylüyor.

Nevruz kutlamalarını yerinde izlemek için Diyarbakır’a vardığımızda bizi pırıl pırıl bir bahar güneşi karşıladı. Buraya bahar gelmiş ve tabiat canlanmış durumda. Bu yazıyı Gazi Köşkünün bahçesindeki kır kahvesinin Kırklar Dağı ve Dicle’yi altın gerdanlık gibi saran on gözlü köprü manzarası eşliğinde yazıyorum... Hani şu ‘Suzan Suzi’ türküsüne konu olan Kırklar Dağı...

Ciwan Haco Diyarbakır’da...

Diyarbakır, Nevruz’a eski görüntülerden uzak biçimde hazırlanırken sokakta geçmişin elektrikli havasını göremiyorsunuz. Bilboardlar dışında neredeyse hiçbir yerde Nevruz’a dair bir duyuru bulunmuyor. Çevre illerden Nevruz’u Diyarbakır’da kutlamak için gelenler şehri hareketlendirirken özellikle gençlerin rengarenk kıyafetleri dikkat çekiyor.

Şehrin en fazla göç alan ve kepenk kapatma eylemlerinin en fazla görüldüğü Bağlar ilçesinde ve Dörtyol semtinde geçmiş Nevruzların aksine hayat normal akışında ilerliyor. Dikkat çeken bir diğer unsur ise görünürde hiçbir polisin ve panzerin yer almaması. Güvenlik bürokrasisi geçmiş tecrübelerden ders alarak geride beklemeyi uygun bulmuş.

Bu yıl programda Ciwan Haco’nun da bir konseri var. Romantik aşk şarkıları söyleyen Ciwan Haco’nun seçilmesi anlamlı bir mesaj taşıyor. Türkiye nerden nereye geldi? Umarız bu olumlu hava iyi değerlendirilir ve ‘açılım’ tartışmalarıyla başlayan süreç daha somut bir noktaya evrilir.

Geçmiş Nevruzlarda Leyla Zana’da halka hitap ederken bu yıl ilan edilen programda Leyla Zana yer almıyor. DTP’nin yasaklı vekilleri Ahmet Türk, Aysel Tuğluk ile BDP’nin yeni genel başkanı Selahattin Demirtaş konuşmacılar arasında bulunurken son dönemde sert mesajlar veren Emine Ayna Diyarbakır programında yok. BDP yönetimi açılım tartışmalarının olduğu bir dönemde belli ki daha yumuşak bir çizgi izlemek istiyor.

Nevruz öncesi burada her şey normal ama normal olmayan işlerde var. Diyarbakır ‘kelepçe krizini’ henüz atlatamamış. Büyükşehir Belediyesinin önündeki oturma eylemi devam ederken Sur Belediyesinin önünde siyah pankart asılı. Bunun yanında özellikle gençler Diyarbakırspor’a yapılan haksızlığa dikkat çekerken ‘takımlarına karşı ayrımcılık yapıldığını’ iddia ediyorlar.