Trablusgarp' ta, Bingazi' de, Çanakkale' de yalın ayak, yarı çıplak Mehmetçikler, kucağında bebekleriyle Ayşeler, Fatmalar, Nene hatunlar tarihin kaydedeceği bir destanı çile ile ilmik, ilmik örüyorlardı.  Bu mücadele İslam alemi ve dost, kardeş ülkeler tarafından takip ediliyor ve son karakol Anadolu' ya dualar gönderiliyordu.

Pakistan Lahor meydanında büyük bir kalabalık toplanmıştı. Kendileri de fakir ve muhtaç kalabalığın dillerinde dua, gözlerinde yaş vardı. Hatipler içten konuşmalar yaptılar. Meydan yek vucut olmuş, yürekler Anadolu' da çarpışan Mehmetlerin Ayşelerin ızdırbıyla inliyordu. En son kürsüye yaşlı bir zat geldi. Bu Pakistan’ın çileli günlerinin şairi Dr Muhammed İkbal idi.

Gözleri engin ufuklarda kalabalığa şöyle seslendi. “ Şu anda Resululllah (a.s)  karşımda duruyor ve bana “ İkbal !  bu kalabalık adına,  dua ve niyazları adına bana hediye ne getirdin “ diye soruyor. Bende  “ Ya Resulallah sana bir kase kan getirdim. Bu kan Anadolu da dört bir cephede hırz ı can ederek şehid olan Osmanlı ahfadı Mehmetçiklerin kanıdır.”  diye cevap veriyorum.  dedi ve sözlerine daha fazla devam edemeyerek olduğu yere yığıldı. O coşkulu, fakir ama civanmert kalabalık  ellerinde, evlerinde ne varsa Lahor meydanına yığdılar.

Gözyaşlarını dualarını onların üzerlerine akıtıp  İstanbul' a gönderdiler. Gönderecek bir şey bulamayan bir ailenin bedelini Mehmetçiğe göndermek için çocuklarını satmaya kalkması  o günlerden hafızalarda kalan, Pakistan' da anlatılan acı öykülerdendir.

Bugün ise Muhammed İkbal' in torunları yürekleri burkan bir felaket ile karşı karşıya, ölüm kalım mücadelesi veriyor. BM genel sekreteri  Banki Moon  “Pakistan da sel sırasında ölenlerin, sağ kalanlardan çok şanslı olduğunu gördüm.

Daha önce benzerini hiç görmediğim bir felakete şahit oldum. “ifadeleriyle müşahadelerini tüm dünya ile paylaşıyordu. Ayrıca oradan gelen hekimlerin anlattıklarından anlaşılıyor ki kolera, sıtma, tifo ve hepatit salgınları bulanık sularda pusuya yatmış, Pakistan lı bebekleri, çocukları bekliyor. Şimdi Lahor’da ölüm kol geziyor.

Bu insanlık adına üzücü tablolara  rağmen dünyanın pek kılının kıpırdamadığına şahit oluyoruz. Ülkemizde ve İslam aleminde de sadre şifa bir yardım faaliyetinin yürütüldüğünü söylemek çok zordur. Tek geçim kaynağı olan topraklarını kaybeden , günlerini oluşan adacıklarda aç ve susuz geçiren kardeş Pakistan halkının çileli imtihanı daha uzun sure devam edecek gibi görünüyor.

Uluslararası Sağlık Eğitim Derneği, Yeryüzü Doktorları gibi sivil toplum örgütlerinin gönüllü doktorları Pakistan’da sağlık hizmetleri veriyor.  Orada yüzleri ağartacak, yaraları saracak kalıcı hizmetler vermeyi hedefliyorlar. Mağdur olan halk kardeş Pakistan halkı olunca yürekler daha bir heyecanla çarpsada  civanmert milletimizin fedakar hekimlerinin felakete uğrayan her insana el uzatma gayreti içinde olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır.

Pakistan; sınavlarla sürüp giden hayatımızda, ufkumuzdan süzülüp gitmekte olan rahmet ayı Ramazan ikliminde karşımıza çıkan bir fırsat gibi duruyor. Halkımızın da Kızılay, Kimse Yok mu gibi yardım kuruluşları vasıtasıyla kardeş Pakistan halkına el uzatacağında şüphe yoktur.

" Ramazan'a eriştiği halde cenneti kazanamayana yazıklar olsun " hitabına mazhar olan bu kutlu ay,  fırsatlarla dolu olduğu kadar çetin imtihanlara gebe bulunuyor. Basiret, fedakarlık, feraset ile Ramazan'ı  uyanık geçirenler onun sonunda maddi ve manevi bayramları kutlamaya hak kazanacaklardır.