Prensipsiz olmak kadar kötü bir şey yok. İnsanı Demirel gibi yapıyor. Her şeyi, kendi menfaatine uyduğu gibi kullanma noktasına itiyor. Yani “dün, dündür” zihniyetine götürüyor.

Salih Memecan, Kemal Kılıçdaroğlu’nun CHP lideri olduktan sonra yaptığı tornistanları karikatürist diliyle ifade etti. Kılıçdaroğlu’nu kıvırtan dansöz olarak çizdi.

Bir siyasi liderin dansöz olarak çizilmesi doğru mudur, değil midir? Bu apayrı bir tartışma. Dediğim gibi bu yazının konusu o değil.

Salih Memecan, yıllardan bu yana çizgileriyle insanları gülümseten, gülümsetirken de küçük mesajlar veren karikatürist.

Dansözlü çizgilerin yayınlandığı günden bu yana bir kıyamettir kopuyor. “Bir siyasi lider nasıl dansöz kılığına sokulabilir?” deniliyor.

Şimdi bu görüşü savunanlara baktığınızda, düne kadar Başbakan Erdoğan hakkında her türlü aşağılayıcı ya da eleştirel karikatürün çizilmesi gerektiğini söylüyorlardı. Erdoğan’ın kendini hayvan tiplemesi ile çizenleri mahkemeye vereceğini açıklamış olmasını ayıplıyorlardı.

Onlara göre, Erdoğan’ın kedi gibi, köpek gibi çizilmesinin hiç bir sakıncası yoktu. Leman’ın ve Penguen'in daha sonra Erdoğan’ı çizdiği “hayvanat bahçesi” albümü de basın özgürlüğü kapsamında idi. Yani bu arkadaşlara göre Erdoğan’ı yılan gibi de çizebilirdiniz.

Eğer geçmişte bu görüşleri yırtınırcasına savunmamış olsa idiniz, bugün Kılıçdaroğlu’nu dansöz yapan Memecan’ı eleştirebilirdiniz. Buna yerden göğe kadar hakkınız olurdu. Karitatüristin de etik değerlerinden söz edebilirdiniz.

Hem dansözleri niçin bu kadar aşağılıyorsunuz anlamakta zorlanıyorum. Çok önemli bir toplumsal görevi yerine getirdikleri gerekçesiyle dansözleri kutsayan sizlerdiniz.

Karşı cepheden biri dansöz hakkında bu tavrınızla demek istediklerinizin onda birini ifade etse idi dünyayı başlarına yıkardınız.

“Siz toplumda saygın bir yeri olan dansözleri nasıl aşağılarsınız?” diye yapmadığınızı bırakmazdınız.

MİLLİYET’İN AĞCA ÇARESİZLİĞİ

TRT Haber’de Rıdvan Memi, Papa suikastçısı Mehmet Ali Ağca’yı canlı yayına çıkardı.

Sicilinde gazeteci Abdi İpekçi cinayeti de bulunan Ağca’yı ekrana çıkarmak gazetecilik mi, değil mi?

Kilit soru bu.

Şunun altını çizmek gerek. Ağca bir suikastçı, terörist. Üstelik şarlatan.

Ama dünyayı etkileyecek bir eylemin faili. Yani kişiliği ile değil ama yaptığı ile bir haber kaynağı. Bugüne kadar kimse onunla canlı yayında konuşmadı.

Beğenin ya da beğenmeyin. TRT Haber ve Rıdvan Memi, bu haberciliğe imza attı.

Tıpkı bugün Doğan Grubu’nda saygın bir gazetecilik yapan Mehmet Ali Birand’ın yıllar önce cezaevinde kaldığı dönemde yaptığı röportajın Show TV’de ve Milliyet’te yayınlanması gibi bu da haber.

Hafızam beni yanıltmasın diye kendisini arayıp sorduğumda Mehmet Ali Birand, bugünkü polemiğe girmemeye çalışarak aradaki farkı ortaya koyma gereği duydu.



“Biz o zaman sadece Abdi İpekçi cinayeti çerçevesinde yeni bir şey bulabilir miyiz?” diye o röportajı yapmıştık deme gereği duydu.

Dahası Mehmet Ali Birand, Abdullah Öcalan ile Bekaa’da röportaj yaptı. Bu röportaj yine Milliyet’te yayınlanmıştı. Gerçi gazetenin başına o zaman çok şey geldi. Ama o işin ayrı tarafı.

O zaman da Milliyet gazetesi Doğan Grubu’nda idi.

Ne değişti?

Ağca ile Doğan Grubu’ndan biri röportaj yapabilir, bunun adı habercilik olur. Ama başkası yaparsa tu kaka…

Böyle bir mantık, Milliyet gazetesini ancak fikir cücesi yapabilir. Ondan öteye götüremez.

Ünal TANIK / Haber 7
tanik@haber7.com