Artarak gönlümün aydınlığı her saniyede
Bir mehabetli sabah oldu okyanus ötesinde

Kendi gök kubbemiz altında olmasa da bu bayram saati
Asırlar boyu uzanan bütün halkı, bütün memleketi… 

Ulu bir mabette olmasa da karıştım vatanın birliğine
Çok şükür Rabbime, gördüm, bu saatlerde yine

Yaşayanlarla beraber bulunan ervahı
Doludur gönlüm ışıklarla bu bayram sabahı…

BAYRAM YANLIZLIKTI, ŞİMDİ; BİRLİK, BERABERLİK, PAYLAŞMA, MUTLULUK…

Bayram, başta cennet vatanımızda olmak üzere, islamiyetin yaşandığı beldelerde coşku ile idrak edildi. Bazılarında tam anlamıyla olmasa da kutlandı, kutlanıyor. Bunun yanısıra islam dünyasına çok uzak noktalarda da bayram daha yakından hissediliyor, biliniyor…

Mesela yaşadığım ülke olan Amerika’da eskiden Ramazanlar, Kurbanlar hüzün içinde yanlız başına geçerken, şimdilerde ülkemizdeki gibi olmasa da eş-dost ile birlikte yaşanabiliyor. Camilerde-mescitlerde olmasa da; kültür merkezlerinde, kiralanan büyük mekanlarda, hatta kiliselerin toplantı salonlarında bu kutlu zaman dilimleri hep beraber yudumlanabiliyor.

Hala hiç bir yurttaşının yaşamadığı, bir tek müslümanın dahi olmadığı yerler de var bu koca kıtada ama daha on yıl öncesi ile kıyaslandığında bile çok büyük gelişmelerin olduğunu görebiliyoruz: Dini veya dünyevi düşüncelere bakmaksızın insanlarımız bayramlarda-seyranlarda çok şükür bir araya gelebiliyor artık. Çocuklarımız gerçek akrabalarını göremese de bir sürü “amca ve teyzesinden, abi ve ablasından” bayram harçlığı toplayabiliyor!

Burası rüyalar ülkesi olarak görülebilir dışarıdan. Bir çok anlamda dünyanın en iyisi olduğu bir gerçek ama milyonlarca evsiz barksız aç-sefil insan da mevcut malesef. İşte bu insanlara Türk toplumu olarak yardım eli uzatılıyor. Kapı kapı dolaşıyor gönüllüler, önceden tespit ettikleri yardıma muhtaç insanları ziyaret ediyor, kurbanlarını paylaşıyorlar. Sadece müslümanlara değil, hangi ırk, dil, din ve milletten olursa olsun, ihtiyacı olan insanların sessiz ama çok derinden gelen “kimse yok mu” çığlıklarına bir bayram, bir iftar, bir kermes vesilesi ile ulaşılıp, azıcık ta olsa paylaşmanın, sevmenin-karşılıksız sevmenin- tadı yaşatılıyor-yaşanıyor… Yüzlerce faydalı, birleştirici eylem gerçekleştiriliyor…

Tüm bunların yanısıra, hem kendi vatandaşımızın bir kısmı ve hem de yabancıların çoğunluğu; eskiden kurbanı-bayramı sadece hayvanları “boğazlamak” ve/veya “et, tatlı, şeker, çikolata yemek” şeklinde algılıyorlardı. Şimdilerde samimiyetleri iyice görülen bu büyük yardımlaşma hareketlerinin fedakarlıkları ile ve tam temsil etmeleri ile bu yanlış anlamaların az da olsa önüne geçildi.

Hayvanları, bitkileri kesip yemenin bir tabi dönüşüm olduğu ve bu kurban ibadetiyle, bu olayın daha bi anlamlandırıldığı, sadece kendimize değil, fakir fukaraya da sahip çıkmamız, bizdeki zenginlikleri paylaşmamız  gerekliliği yaşanarak ve yaşatılarak gösterildi. Başta ülkemizin insanına sahip çıkıldı: Doğudaki en ücra kasabalara, köylere gidildi, batıdakiler de unutulmadı. Kuzey ve güneye de koşuldu… Fedakar Anadolu insanı, kutuplara kadar, nerede “kimse yok mu” sedası çıkıyorsa el uzatmak için çırpındı, çırpınmaya da devam ediyor.

Bunlar milletimiz-insanlığımız adına büyük, çok büyük ve sevindiri gelişmeler değil mi kıymetli okurlar? Örneklendirseniz daha da hoşumuza gider diyorsanız, lütfen okumaya devam edin bu uzun bayram mektubunu…

TÜRKLER HERYERDE, EN ÇOK TA GÖNÜLLERDE

Mesela, Türk derneklerinin bana yolladıkları mektuplardan edindiğim bilgiler kadarı ile şunu söyleyebilirim ki, muazzam işler yapılıyor. Tabii, yapana değil yaptırana bak sözünü rehber edindikleri de mütevazi hallerinden anlaşılıyor.

Sadece Türkler adına değil, yaşadıkları eyaletlerdeki tüm insanları kucaklayıcı faaliyetler bizimkilerin yaptığı. Hangi düşünce veya görüşte olurlarsa olsunlar, bu derneklerin davetlerine hep icabet ettim-ediyorum. Dolayısı ile bu faaliyetlerin bir kısmına zaman zaman katılma şansı yakalıyorum.

Vatanı, milleti ve yaşadıkları coğrafyanın insanı için birşeyler yapıyor olmanın heyecanı, orada gönüllü olarak çalışan insanların ışık ışık parlayan gözlerinde, gülümdseyen yüzlerinden anlaşılıyor…

Bunlardan Rumi Forum Washington,  Türk Kültür Merkezi Newyork, Niegara Vakfı Chicago, Türk-Amerikan Toplulugu Ohio, Raindrop Türk Derneği Texas ve civarlarında yerli ve yabancı hemen herkesin sıcacık bir yuva gibi gördüğü yerler… Bunlar Kuzey Amerika kıtasında faaliyet gösteren yüzlerce Türk derneğinden sadece bir kaçı…

Bir sonraki bir öncekinden daha kaliteli ve kucaklayıcı olan birbirinden güzel bu aktitelerin hem kurumsal hem de bireysel anlamda ABD topraklarında parlaması bir T.C. vatandaşı olarak bizleri ziyadesi ile gururlandırmakta-onurlandırmakta… Washington Büyükelçisi Namık Tan beyefendinin bayram mesajinda da ifade ettiği gibi:

“… Bu yılki bayrama ahiren ABD’de yapılan seçimlerin ardından giriyoruz. 3 Kasım’da düzenlenen seçimlerde çeşitli kamu görevleri için mücadele veren toplam beş Türk-Amerikalıdan ikisinin seçilmeleri bizlere büyük bir memnuniyet vermiştir. Seçilemeyen diğer üç arkadaşımızın da adaylıkları ve sergiledikleri mücadele gerek Türk-Amerikan toplumunun hak ettiği konuma yükselmesi, gerek ülkemizin, insanımızın ve kültürümüzün tanıtımı bakımından önem taşımaktadır. ABD’de toplumsal yaşamın her alanına aktif katkıda bulunan Türklerin, yerel makamların ardından biran önce federal düzeyde ve özellikle Kongre’de temsil edilmeleri en büyük arzumuzdur.

Önceki ve halihazır görevlerim çerçevesinde gelişimine bizzat tanıklık ettiğim Türk-Amerikan Toplumunun bugün ulaştığı seviye memnuniyet vericidir. Toplumumuzun ABD’nin  dört bir yanında düzenlediği ve adeta birbirleriyle yarışan etkinliklerin başarıları  hepimize haklı bir gurur vermektedir.

… Bu duygu ve düşüncelerle sizleri içtenlikle kucaklıyor, kardeşlik ve dayanışmanızın daim olmasını temenni ediyor, hepinize sağlık, esenlik ve mutluluk dolu iyi bayramlar diliyorum.”

ÖNEMLİ VE GÜZEL GELİŞMELER BUNLAR

Bu güzel gelişmelerin yanısıra ABD Başkanı Barack Obama’da müslümanların Kurban Bayramını kutlayan ve herkesime hitap eden bir yayınladı.

Mesajında, Hz. İbrahim’in oğlunu kurban etmeye hazır olması ve yoksullara yiyecek dağıtılmasının önemine değinen Başkan Obama bunun dünyadaki üç büyük dinin ortak değerlere ve ortak bir temele dayandığını bir kez daha hatırlattığını vurguladı. Başkan Obama, Arapça, “Eid Mübarek ve Hacc-ı Mebrur” ifadesiyle mesajını tamamladı.

Öte yandan Michigan, Ohio, Indiana, ve Massachusetts eyaletleri başta olmak üzere, müslüman nüfusun yoğun olduğu bir çok şehirde kurban bayramı sebebi ile 1 günlüğüne de olsa okullar tatil edildi. Bu tarihi karar yerel yönetimler tarafından alındı. Böylece çocuklar salı günü okula gitmediler ve bir çoğu ilk defa bir İslami bayramı aile ve arkadaşlarıyla yaşama fırsatı buldular. Böyle bir karar alınmasının değişik sebepleri vardı: Yukarıda ifade ettigim gibi, bazı okullarda Müslüman örgencilerin ağırlıkta olması ve daha da  önemlisi öğrenciler arasında eşitliği sağlamak. Hıristiyan ve Yahudi bayramlarında okullar tatil oluyor böylece Müslümanların da bayramlarında okullar tatil olmuş olacak.

Bu güzel gelişmelerin yanısıra başkent Washington civarında yaşayan Müslüman toplulukları, son zamanlarda ABD’deki Kur'an-ı Kerim yakma tartışmalarına, önce Ramazan Bayramında şimdi de Kurban Bayramı dolayısıyla, bazı kilise ve sinagoglarda ibadet edip birlik konuşmaları yaparak yanıt veriyor.

Hatırlayacaksınız, Florida eyaletindeki bir kilise papazının 11 Eylül’de Kuran-ı Kerim'i yakacağını açıklamasıyla gerginlik yaşamıştık. Bu absürt girişimden geri adım atılmasına rağmen tartışmalar bitmezken, sadece Washington civarındaki Müslümanlar değil ülkenin dört bir yanında yukarıda da ifade etmeye çalıştığım gibi, yüzlerce Türk derneğinin sergiledikleri örnek davranışlarla tüm tartışmalar tarihe gömüleceğe benziyor. En azından bu diyalog çalışmaları ile bizleri doğru tanıyacak, milyonlarca Türk ve müslüman dostu ABD’li kazanılmış oldu, doğrular anlatıldı ve güzellikler güneş misali doğmaya devam ediyor... Selam olsun ışık saçan muhabbet fedailerine, selam olsun Mevlana dillere, Yunus gönüllere… Ruhum kurban olsun aydınlık saçan meşaleleri ateşleyenlere, taşıyanlara, taşıtanlara…



BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN EFENDİM

Sevgili dostlar, yazının en başında sizinle paylaştığım şiir, büyük şair Yahya Kemal’e bir gönderme idi, O’nu ve unutulmaz şiirini hatırlama-hatırlatma sadedindendi. 

Bu vesile ile bu muhteşem eseri sizlerle paylaşıyor, bu uzun yazıyı sabırla okuyan siz sevgili okurlarımın bayramını tek tek kutluyor, şiiri bir  bayram hediyesi olarak kabul etmenizi rica ediyorum… Her gününüzün bayram tadında geçmesi dileğiyle…

 

SÜLEYMANİYE'DE BAYRAM SABAHI

Artarak gönlümün aydınlığı her saniyede
Bir mehabetli sabah oldu Süleymaniye'de

Kendi gök kubbemiz altında bu bayram saati,
Dokuz asrında bütün halkı, bütün memleketi



Yer yer aksettiriyor mavileşen manzaradan,
Kalkıyor tozlu zaman perdesi her an aradan.

Gecenin bitmeğe yüz tuttuğu andan beridir,
Duyulan gökte kanad, yerde ayak sesleridir.



Bir geliş var!.. Ne mübarek, ne garib alem bu!..
Hava boydan boya binlerce hayaletle dolu...

Her ufuktan bu geliş eski seferlerdendir;
O seferlerle açılmış nice yerlerdendir.



Bu sukünette karıştıkca karanlıkla ışık
Yürüyor, durmadan, insan ve hayalet karışık;

Kimi gökten, kimi yerden üşüşüp her kapıya,
Giriyor, birbiri ardınca, ilahi yapıya.



Tanrının mabedi her bir tarafından doluyor,
Bu saatlerde Süleymaniye tarih oluyor.

Ordu-milletlerin en çok döğüşen, en sarpı
Adamış sevdiği Allah'ına bir böyle yapı.



En güzel mabedi olsun diye en son dinin
Budur öz şekli hayal ettiği mimarının.

Görebilsin diye sonsuzluğu her yerden iyi,
Seçmiş İstanbul'un ufkunda bu kudsi tepeyi;



Taşımış harcını gazileri, serdarıyle,
Taşı yenmiş nice bin işcisi, mimarıyle.

Hür ve engin vatanın hem gece, hem gündüzüne,
Uhrevi bir kapı açmiş buradan gökyüzüne,



Taa ki geçsin ezeli rahmete ruh orduları..
Bir neferdir bu zafer mabedinin mimari.

Ulu mabed! Seni ancak bu sabah anlıyorum;
Ben de bir varisin olmakla bügün mağrurum;



Bir zaman hendeseden abide zannettimdi;
Kubben altında bu cumhura bakarken şimdi,

Senelerden beri ru'yada görüp özlediğim
Cedlerin mağfiret iklimine girmiş gibiyim.



Dili bir, gönlü bir, imanı bir insan yığını
Görüyor varliğının bir yere toplandığını;

Büyük Allah'ı anarken bir ağızdan herkes
Nice bin dalgalı Tekbir oluyor tek bir ses;



Yükselen bir nakaratın büyüyen velvelesi,
Nice tuğlarla karışmış nice bin at yelesi!

Gördüm ön safta oturmuş nefer esvaplı biri
Dinliyor vecd ile tekrar alınan Tekbir'i



Ne kadar saf idi siması bu mu'min neferin!
Kimdi? Banisi mi, mimarı mı ulvi eserin?

Taa Malazgirt ovasından yürüyen Türkoğlu
Bu nefer miydi? Derin gözleri yaşlarla dolu,



Yüzü dünyada yiğit yüzlerinin en güzeli,
Çok büyük bir iş görmekle yorulmuş belli;

Hem büyük yurdu kuran hem koruyan kudretimiz
Her zaman varlığımız, hem kanımız hem etimiz;



Vatanın hem yaşıyan varisi hem sahibi o,
Görünür halka bu günlerde teselli gibi o,

Hem bu toprakta bugün, bizde kalan her yerde,
Hem de çoktan beri kaybettiğimiz yerlerde.



Karşı dağlarda tutuşmus gibi gül bahçeleri,
Koyu bir kırmızılık gökten ayırmakta yeri.
Gökte top sesleri var, belli, derinden derine;
Belki yüzlerce şehir sesleniyor birbirine.



Çok yakından mı bu sesler, cok uzaklardan mı?
Üsküdar'dan mı? Hisar'dan mı? Kavaklar'dan mı?



Bursa'dan, Konya'dan, İzmir'den, uzaktan uzağa,
Çarpıyor birbiri ardınca o dağdan bu dağa;



Şimdi her merhaleden, taa Beyazıd'dan, Van'dan,
Aynı top sesleri birbir geliyor her yandan.

Ne kadar duygulu, engin ve mübarek bu seher!
Kadın erkek ve çocuk, gönlü dolanlar, yer yer,



Dinliyor hepsi büyük hatıralar rüzgarını,
Çaldıran topları ardınca Mohaç toplarını.

Gökte top sesleri, bir bir, nerelerden geliyor?
Mutlaka her biri bir başka zaferden geliyor:



Kosva'dan, Niğbolu'dan, Varna'dan, İstanbul'dan..
Anıyor her biri bir vak'ayı heybetle bu an;

Belgrad'dan mı? Budin, Eğri ve Uyvar'dan mı?
Son hudutlarda yücelmiş sıra-dağlardan mı?



Deniz ufkunda bu top sesleri nerden geliyor?
Barbaros, belki, donanmayla seferden geliyor!..

Adalar'dan mı? Tunus'dan mı, Cezayir'den mi?
Hür ufuklarda donanmış iki yüz pare gemi



Yeni doğmuş aya baktıkları yerden geliyor;
O mübarek gemiler hangi seherden geliyor?



Ulu mabedde karıştım vatanın birliğine.
Çok sükür Tanrıya, gördüm, bu saatlerde yine



Yaşıyanlarla beraber bulunan ervahı.
Doludur gönlüm ışıklarla bu bayram sabahı. 
 

M. Cebrail Altındag / ABD
yazarimizamektup@gmail.com