Bugün Amerikalı hocamdan dinlediğim;

“Yolda yürüyorum.Üç tane gösterişli aracın içinde Mutavvalar devriye geziyor. Başımı açık görünce araba seyir halindeyken camdan sarkarak el kol hareketleri ile “kapat kafanı kapat kafanı” diye bağırıp çağırdılar. Arabayı durdurdum ve camdan içeriye doğru sesimi yükselterek “Ne diyorsunuz siz, ben Amerikalıyım, ne diyorsunuz, ne bağırıyorsunuz?” diye çıkıştım. Bu tepkimden sonra son derece kibar bir tavırla: “Lütfen saçınızı kapatır mısınız?” şeklinde söylemlerine devam ettiler.”

Allahul alem Suudi polislerinin karşısına,kendilerine kafa tutan, yanlışlarına tepki gösteren başka bir bayan çıkmamıştır şimdiye kadar. Amerikalı bir bayanla karşı karşıya geldikten sonra kabalıklarını düzeltmeleri ise ayrı bir mevzu. Ben tüm bu olanları dinlerken başka bir film reklamsız geçti gözümün önünden.

Türkiye’de ki  İslam düşmanlığı hususunda kendini mutavva ilan edenler geldi aklıma neler eşliğinde…

Okullarda başörtülü öğrencilere yapılan zulümlerden bahsetmeden önce mahalle baskısına değinmek istiyorum.

Henüz ilkokul ikinci sınıfa giderken ben, 14-15 yaşlarındaki ablam (başörtülü haliyle) asansöre binmiş. Onunla beraber üst katlardaki muhterem komşularımızdan birisi de asansördeymiş. Ablamı örtülü görünce “Bu genç yaşında neden güzelliğini kapatıyorsun, yaşlanınca kapat saçını” şeklinde meymenetsiz bir baskı da bulunmuş. Hadi buna “sadece kısır bir düşünce” diyelim…

Aynı yaşlardaki okul yıllarımda, her teneffüste bir başka öğretmenimin beni kapalı kapılar arkasında başımı açmam konusunda sıkıştırıp durmalarının ne gibi bir açıklaması olabilir bilmiyorum ama beni seçmelerine açıklık getirebilirim. Koca okulda, sadece kısır bir düşünceden  kuvvet bulup neş’et eden, ülkemizde o günlerde yeni yüzünü gösteren bu ayrımcılığa tek karşı çıkan bendim çünkü. Üstelik  bana bu baskıyı yapanların da hepsi kapalı öğretmenlerimdi. Güya evlatlarımızın ileride özgürce okula gidebilmeleri için bugün ben başımı açmalıymışım. Sözde tesettürlü bu hocalarımı dinlemektense kel Sülayman’ı dinleyip Suudi Arabistan’a gelmeyi tercih ettim. Kel-mel ama benim benden sandığım hocalarımdan daha mantıklı çıktı doğrusu.

Zulme bir başka misal ise; ehliyet sınavında bazı haddini bilmezler sivrilik yaparak bu kez de ehliyet almamıza mani olmak istemişlerdi. Okulun kapısında bir sürü başörtülü kız birikmişti. Her birinin elinde cep telefonu, yaşlı gözlerle birilerine olanları rapor ediyorlardı. İçlerinde yakın arkadaşlarım da vardı. “N’oluyor?” diye sorunca: “Başörtülü almıyorlar” demişlerdi. Bense bunu hiç duymamış gibi devam etmiştim yoluma. Az ileride sivrinin birisi başımı açmam gerektiğini söyleyince “Bildiriyi göster öyleyse” demiştim. Tabi ki gösterememişti… Kem küm… Fakat davasında kararlıydı. Takmış kafaya açtıracak. Müdüre gidip olanları anlatmaktan başka bir şansım yoktu, anlatmıştım da…

Müdür Bey örtümü açmam gerektiği yönünde bir bildiri ellerinde olmadıkları için benden özür dileyerek tekrar sınava göndermişti. Aklın yolu birdir. Ben çıkarken de az evvel ki sivri bey müdürün yanına iki büklüm giriyordu, yazık…(!)

Örnekleri uzatırdım ama eminim hemen hepinizin etrafında benzer örneklerden bir sürü vardır.

Netice-i kelam; Arabistan’ı kınayanlar var ya, “gericiler” diyenler, “yobazlar” diyenler, “demokrasi yok orada” diyenler… Türkiye’de başörtülüye yapılan bu zulümlerin gericilik, yobazlık, anti demokrasicilik olmadığını ispat etsinler söz veriyorum çoluğumu çocuğumu okula göndermeyeceğim. İstedikleri gibi olsun.

Türkiye’de başı kapalıya yapılan bu zulümle, Arabistan’da başı açığa yapılan bu zulmün ne farkı var?

Her ikisinde de şekilcilik, her ikisinde de hürriyete tecavüz, her ikisinde de gericilik, her ikisinde de yobazlık yok mu?

Tüm bunlar psikolojik bir sorunun habercisi olsa gerek. Bu tarihte kalmışların çocukluklarına inmek lazım belki de, kim bilir…

Ayşenur KAHVECİ / Suudi Arabistan / Haber 7
aysenurkahveci@live.com
http://twitter.com/aysenurkahveci