Adam, uhrevi vaadlerle dünyevi menfaatler elde ediyormuş, anladığım kadarıyla.

Uhrevi vaad ne olabilir? Ahiret saadeti. Ya da cennet.

Sanki oranın mes'ulü beyefendi! Kimin cennetini kime veriyor.

Cehalet diz boyu olunca inanan da çıkıyor demek ki.

Avrupa'daki sözümona yüksek kâr payı veren sahte holdinglerin macerasında olduğu gibi, sahtekarla tamahkarın buluşması.

İnşaallah, hepsi yalandır.

Şeyh lakaplı bir zatın bu kadar süfli işlere tevessül etmesi kadar, insanların böyle şeylerin peşine düşecek kadar irtifa kaybetmesi de insanlık adına çok kötü çünkü.

İkisinin de gerçek olmaması, insanlık namına çok daha hayırlı olur.

Sahih dini kitaplarda yazar ama ben burada bir kez daha tekrar edeyim.

Allah'ın hiçbir kulu, Allah'ın hiçbir kulunu cennete götüremez.

Allah'ın hiçbir kulu, Allah'ın hiçbir kuluna göre imtiyazlı değildir.

Benim okuduğum kitaplarda şöyle bir şey naklediliyor, Hazret-i Ömer'e izafeten:

"Bütün insanlar Cennet'e gidecek, sadece bir kişi Cehennem'e gidecek denilse, Cehennem'e gidecek bir kişi ben miyim diye korkarım."

"Bütün insanlar Cehennem'e gidecek, sadece bir kişi Cennet'e gidecek denilse, Cennet'e gidecek bir kişinin ben olacağımı ümid ederim."

'Beynel havf ve'r reca' denilir buna tasavvufta. 'Korkuyla ümit arası' demektir. İman eden herkesin duracağı yer burasıdır.

'Varoluşsal konum' diyelim, daha 'bilimsel' olsun.

En kötü halde bile olsan, Allah'ın rahmetinden, mağfiretinden ümidini kesmezsin.

Çünkü, en kötü halden daha kötü hal, Allah'ın bağışlamasından, rahmetinden ümidini kesme halidir.

İnsan -meşayih, ulema, hepsi dahil- hiçbir durumda kendisini 'kurtulmuş' sayamaz.

Hiç kimse de, başkasını 'kurtarma' mevkiinde değildir. Başkasına, sadece yardımcı olabilirsin. İyi örnek olarak, güzel öğütler vererek, hakikati anlamasını kolaylaştırabilirsin.

Başkasına öğüt vermen, yardımcı olmaya çalışman, seni imtiyazlı kılmaz. Her durumda sen de yardıma muhtaçsındır.

Bir şeyh, seni kurtaracağını vadediyorsa, sahtedir.

Bir şeyh, kendisinin kurtulduğunu ima ediyorsa, sahtedir.

Senin böyle düşünmeni, böyle inanmanı istiyorsa sahtedir.

Eski kitaplarda bir şey daha yazar. 'Allah'a isyanda kula itaat olmaz.'

Yani bir Allah'ın kulu, Allah'ın razı olmadığı bir şeyi yapmanızı istese, o kul kim olursa olsun, ister şeyh olsun, ister başka bir şey, ona itaat edilmez.

Peki, tasavvuf, tarikat gibi şeylerin aslı astarı yok mudur?

Vardır. Ama, yukarıda mümkün olan en özet haliyle sunmaya çalıştığım ölçüler çerçevesinde.

Bu ölçüleri bilirseniz, şarlatanları, palavracıları, 'cennet spekülatörleri'ni, 'ahiret madrabazları'nı ayıklarsınız.

Yazının devamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

Yusuf Ziya Cömert - Yeni Şafak