Türkücülerin ve şarkıcıların dahi Twitter üzerinden Suriye'ye karşı savaş çığırtkanlığı yaptıklarını görüyoruz. Oysa son derece hassas bir süreçten geçiyoruz.

François Hollande'ın dün Fransa Cumhurbaşkanı olarak yemin etmesinin hemen ardından, Kuzey Ren Vestfalya'da (KRV) pazar günü yapılan eyalet seçimlerinde hezimete uğrayan Başbakan Angela Merkel ile görüşmek üzere Berlin'e uçması, AB için yeni bir dönemin haberciliğini yapıyor.

Arap Baharı ile doğan umutlar bölgenin acı gerçekleri ışığında beklenmedik mecralara yönelmeye başladı. Adımlarını buna uydurmaya çalışan Türkiye de, sınır güvenliğini geleneksel yapılanmalarda arıyor. Ancak bölgede herkesin bundan memnun olmadığı görülüyor.

Ola ki bunu yaptı ve gemiler karşı karşıya geldi, iki ülke çatışmaya mı girecek? Bu durumda ABD’nin bölgedeki 6’ncı Filo’su devreye girerse o zaman ne olacak?

Hal böyle olunca biz de meraklı yabancılara, “eskiden muhtıra verip ‘geliyoruz’ diyen askerler, şimdi emeklilik dilekçesi verip ‘gidiyoruz’ diyorlar” demek kaldı.

İsrail Gazze konusunda dünya kamuoyu nezdinde giderek yalnızlaşırken, Türkiye de diplomatik açıdan ve özellikle de bu konuda etkin olabilecek Güvenlik Konseyi üyeleri nezdinde yalnız kaldığını görüyor.

Genelde dış politika konularını irdelememize rağmen bugün, her Türk vatandaşı gibi, 12 Haziran seçimleriyle ilgili fikirlerimizi beyan etme hakkımızı kullanacağız.

Erdoğan’ın Beşar el Esad ile yakın ilişkileri bilinmesine rağmen, Suriye’de cuma günü yapılan rejim aleyhtarı gösterilerde, yer yer Türk bayrakları ve Erdoğan portelerinin taşınası ise Ankara açısından işi daha da karmaşık kılıyor.

Türkiye’de nedense üzerinde hiç durulmadı, ama Güvenlik Konseyi’nden bu sonucun çıkmasını sağlayan temel gelişme, Arap Birliği’nin geçen cumartesi günü Libya üzerinde uçuş yasağının ilan edilmesini isteyen kararıydı

Kıbrıs sorununda önemli bir dönemece yaklaşılıyor.

Nisan ayı geldiğinde Türk-ABD ilişkilerinin “iyicene ısınacağına” inanılıyor. Sadece Ermeni lobisinin değil, Türkiye’ye karşı şu veya bu nedenle kuyruk acısı duyan her türlü kesimin Kongre’deki Türkiye aleyhtarı havadan yararlanmak istediği kaydediliyor.

.... burada önemli olan ve dediğimiz gibi belki de Mossad tarafından ortaya atılan bu iddiaların propaganda aracı olarak Amerika’daki Yahudi lobisi üzerindeki etkisidir.

Bu gelişmelerin, İran ile ABD ve İsrail arasındaki büyük çekişmede artık taraf olan Türkiye’nin orta ve uzun vadeli savunma stratejilerinde de bazı paradigma değişikliklerini zorlayacağı kesin.

Bakü duygularına teslim olmadan Ankara ile birlikte hareket edebilseydi Kafkasya’daki genel durum bugün çok farklı olabilirdi.

Diplomatik hamleler “Laf olsun, torba dolsun” diye yapılmadığına göre, bu gelişmeler ne anlama geliyor? Buna yanıt aramadan önce konunun arka plana bakmakta yarar var.

Sarkisyan ile Erdoğan’ın buluşmasından nasıl bir elektriğin çıkacağını tahmin etmek de güç. Bu açılardan bakıldığında Erdoğan’ın ABD gezisinin zorlu olacağı görülüyor

Özetle, İslam âlemi El Kadri’nin fetvası karşısında suskun kalmayı tercih etti. Bu konuda konuşanlar ise El Kadri’yi bekleneceği gibi “İslamiyet düşmanı olan Batı’nın maşası olmakla” suçlayıp, kendisini şimdi ölümle tehdit ediyorlar.

Erivan şu anda üzerinde mutabık kalınan protokollerin ruhuna uygun adımlar atarken, Türkiye giderek “kontrpiyede” kalıyor. Zira ABD, Rusya ve AB bu protokoller ile Karabağ sorunu arasında doğrudan bir bağlantı olmadığını söylüyorlar.