Akşamüstüydü..   O kahrolası son dakika haberi ajanslara düştü..

13 şehit..

Pusu mu?

Pusudur..

Demek ki; Türkiye’nin normalleşmesini, Kürt meselesinin çözülmesini, Güneydoğu’da hayatın normale dönmesini istemeyen başka güçler var..

Seçim yaptık..

İktidarı seçtik, muhalefeti seçtik, bölge halkı temsilcilerini seçti..

Bazı pürüzler yok değil, var.. Tutuklu vekillerin bırakılmaması gibi.. Siyasetin aşamayacağı sorunlar değil ki bunlar..

Ama bakın birileri izin vermiyor.. Vermek istemiyor.. Engellemek için elinden geleni yapıyor..

Siyasetin tartışmayla da olsa, hır gürle de olsa, bu işin üstesinden gelmesinden, bırakın gelmesini böyle bir olasılığın varlığından bile birileri rahatsız oluyor..

Pusunun anlamı bu..

Son dört yılın en büyük saldırısı..
*
Daha önce onlarca kez, son 30 yıldır yüzlerce defa yaşadık.. Yine aynı senaryo..

Ne zaman bu mesele öyle veya böyle en azından konuşulmaya başlansa silahlar patlıyor..

Yine cenazeler, yine gerginlik, yine öfke!..

Türkiye hep böyle mi yaşayacak?
*
İktidarla muhalefet partilerinin masa başına oturmasının saatidir..

Cumhurbaşkanı Gül, mutlaka devreye girmeli.. Liderleri toplamalı.. Gerekirse Meclis tatilden vazgeçmeli..

Daha önemli mesele var mı?

Gencecik çocuklar patır patır ölüyor..

*
Biliyorum, yine benzer demeçler verilecek.. Terör örgütü lanetlenecek, kararlılık vurgusu yapılacak, devletin gücünden söz edilecek, boyun eğilmeyeceğinden dem vurulacak, gerekli cevabı bulacaklar denilecek..

Zaten yıllardır deniliyor..

Aylar, yıllar sonra da denilmesin..
*
Bildiğim şudur; liderlerin samimiyetle masaya oturma zamanıdır..

Mutabakat zamanıdır..

Demeç verip işi havale etme zamanı değil!

Yazının devamı için tıklayınız!!!

Mehmet Tezkan