Genelkurmay Başkanı Işık Koşaner ile 3 kuvvet komutanının emekliliklerini isteyerek görevden ayrılmaları dışarıda da bir hayli dikkat çekti. Haberin yabancı ajanslar tarafından duyurulması üzerine bizi yurt dışından telaş içinde arayıp,  “Beklenen ancak bir türlü gelmeyen darbe bu mu?”  diye soranlar dahi çıktı.
Açıkçası medyamızda estirilen  “Ankara’da deprem” havası da bu sorulara neden oldu. Olanları elbette ki küçümsemek istemiyoruz. Sonuçta Cumhuriyet tarihimizde bir ilk yaşandı. Ancak bir “deprem” yaşandıysa bunun sadece belli kesimler için geçerli olduğunu, ülke genelinde “tank sesleriyle uyanmak” gibi bir beklentinin olmadığını da gördük.

Hükümetin atik davranarak TSK’de, üstelik  YAŞ öncesinde,  otorite boşluğu doğmasını engellemesi de, ister beğenelim, ister beğenmeyelim, karnesine bir artı olarak geçti.
Bazı beklentilerin aksine,  sivil otorite böylece direksiyonun başında olduğunu, aracın da yoldan çıkmayacağını göstermek suretiyle içeriye ve dışarıya güven telkin eden bir mesaj göndermiş oldu.

Sadece Batı’da değil
Hal böyle olunca biz de meraklı yabancılara, “eskiden muhtıra verip ‘geliyoruz’ diyen askerler, şimdi emeklilik dilekçesi verip ‘gidiyoruz’ diyorlar” demek kaldı. Özetle, yaşananlar ülkemizde artık geçerli olan dinamikleri görmemekte ısrar edenler açısından “anormal” görülebilir, fakat çoğunluğun bunu “Türkiye’nin normalleşmesi” sürecinde bir ileri adım olarak kabul ettiğini düşünüyoruz.

(Köşe yazısının tamamını okumak için bu  linki kullanabilirsiniz)

Semih İdiz - Milliyet