Konuyu yakından takip edenler, BM Genel Sekreteri’nin kurduğu “Palmer Paneli”nin asıl amacı hakkında ABD’nin BM Büyükelçisi Susan Rice’ın zamanında söylediklerini not edenler, ayrıca İsrail basınına bugüne kadar sızdırılanların farkında olanlar için New York Times’ta söz konusu panelin bulguları hakkında çıkan bilgiler şaşırtıcı değil.

Özetle “Palmer Raporu” İsrail’in Gazze ablukasının “yasal” olduğunu söylemekle kalmıyor, Gazze’ye giden gemileri uluslararası sularda durdurma hakkına sahip olduğunu da vurguluyor. İsrailli askerlerin Mavi Marmara’da karşılaştıkları “organize ve şiddetli direniş” karşısında kendilerini koruma hakları olduğunu da kaydeden rapor, ancak kullanılan gücün “aşırı” ve “mantıksız” olduğunu belirtiyor.
Rapor sonuç itibariyle İsrail’in bu olay için “uygun bir dille üzüntülerini ifade etmesini” ve tazminat ödemesini telkin ederek, bölgesel istikrar uğruna tarafların barışmalarını tavsiye ediyor. Bu panelin asıl amacı da böylece daha net görülüyor ki, bu hiçbir zaman “suçluyu bulmak” ve “cezalandırılmasını istemek” değildi.

Devriye mi gezilecek
Panelin amacı, bu tür olayların tekrarlanmaması için olayla ilgili kusurları iki ülke arasında paylaştırarak barışmaları için gereken zemini hazırlamaktı. Buna rağmen, lafı uzatmadan söylemek gerekiyorsa, Türkiye, İsrail’in ağır kusurlarını sıralayan bu rapor ile “moral bir zafer” kazanmış oldu ancak, Ankara’nın üzerinde durduğu temel unsurlar açısından “yasal zafer” İsrail’e gitti.

(Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz)