Bu gelenek, resmî ve sivil kurumlarda olsaydı...

الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَوَاتٍ طِبَاقًا مَا تَرَى فِي خَلْقِ الرَّحْمَنِ مِنْ تَفَاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَى مِنْ فُطُورٍ ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَهُوَ حَسِيرٌ وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ

“O’dur tabakalar halinde yedi gök yaratan… Rahman’ın yaratışında bir düzensizlik göremezsin. Gözünü çevir de bak bakalım, bir yarık görebilecek misin? Sonra, gözünü iki kez daha çevir de sana geri dönsün o göz bitkin ve bezgin. Gerçek şu ki; Biz, en yakın göğü ‘kandil’lerle donattık.”(Mülk 67/3-5)