Erdoğan ve Pavey'in o fotoğrafları

Bir çığlık attığımı fark ediyorum. Çok utanıyorum. Başımı kurtarmam gerektiğini düşünüyorum. Başımı perona doğru çekiyorum. Kolumu ve bacağımı da. (Sonradan anlayacağım ki, sadece saçımı çekebilmişim). Trenin altından korkuyorum. Saat dokuz beş, Cenevre treni Zürih garıyla birlikte beni de arkasında bırakıp gidiyor. Raylarda boylu boyunca yatıyorum. Üzerimde inanılmaz bir hafiflik var. Aileme ulaşmalarını sağlamalıyım. Çantamı toplamak, adreslerimin bulunmasını sağlamak istiyorum. Yapamıyorum. Annem öğrenmeli, mutlaka öğrenmeli. Bacağımı tam o sırada görüyorum”