Tunceli dağları onlara emanet

13 yaşında babasını kaybeden ve 22 yaşında 2008 yılında Balıkesir Astsubay Meslek Yüksek Okulu’ndan mezun olarak askerlik görevine başlayan Nihal Astsubay, “Ben Eskişehirliyim. Ailemde hiç asker yok ama çocukluğumdan itibaren üniformalı mesleklere karşı bir hayranlığım vardı. Bunda babamın etkisi de olabilir. Küçükken bizi erkek gibi yetiştirmek istediğinden bahsederdi. Bir arkadaşım, sohbet sırasında TSK’nın bayan subay alımından bahsetti. Ben de aynı gün müracaatımı yaptım. Şu an buradayım. Erkek kardeşim yok, 2 kız kardeşiz. Babam yaşıyor olsaydı benimle gurur duyardı. Eğitimlerimiz başta çok zordu. Erkeklerin çoğunlukta olduğu bir meslekte onlara ayak uydurabilmek için biraz daha fazla fiziksel çaba harcamamız gerekiyordu. Ama şu an o açığı kapattığımızı değerlendiriyorum. Tunceli’de olmaktan çok mutluyum. Burası çok güzel bir yer ve çok memnunum. Askerlik zor bir meslek, hem annelik hem de asker eşi olmak zor. Eşimin asker olması nedeniyle bir birimizi daha iyi anlıyoruz. Çocuğumuzla ilgili zaman zaman sıkıntılarımız oluyor ama aile desteği burada devreye giriyor. Annelerimiz sayesinde gözümüz arkada kalmadan görevimize devam ediyoruz” dedi.