Depremzede ailenin ilk annesiz hüzünlü bayramı

Komşuların çığlıkları falan. Ara yere inmemizle apartmanın çökmesi bir oldu. O zaman annemin içeride kaldığını anladım zaten. Yine araya düşmedi bereket versin diğer tarafa yattı. Yoksa oradan da biz kurtulamazdık o şekil dışarıya çıktık. 3’üncü günün sonunda enkaz altında en son anneme ulaştılar. Zaten ulaştıklarında akşam vaktiydi, o gün defnedemedik. Havada çok soğuktu o 3 gün neler yaşadık. Arabaların içinde, ateşlerin önünde beklemek çok zordu. Allah düşmanımın başına vermesin. Uğraşsaydık da çıkaramazdık çünkü lavabodaydı” dedi.