Artvin'de azim dolu yaşam: Görmedikleri köyü ezberlediler

Okuma isteğinin çocukluk yıllarında başladığını anlatan Süheyla Köse, "Altı yaşındayken abilerim beni aşı için okula götürmüşlerdi. Çocuklar oyun oynarken ‘Keşke ben de okula gelebilseydim' diye düşünmüştüm. Kalemin, silginin ve kitabın kokusu beni çok etkilemişti. Ortaokul kitaplarımı babam okudu. Bazen elektrikler kesildiğinde gaz lambasıyla okumaya çalıştığını hatırlıyorum" şeklinde konuştu
Ailelere engelli çocuklarının eğitimine destek olmaları çağrısında bulunan Süheyla Köse, "Çocuklarına özgüven aşılasınlar. Onlara bir şeyler yapabilmeleri için yardımcı olsunlar. Hiçbir anne baba sonsuza kadar yaşamıyor. Çocukları en azından kendilerine bir tas çorba koyabilecek, bir bardak su alabilecek kadar özgüven kazansın. Eğitim de çok önemli. Engelli arkadaşlarım da hayata küsmesinler. Hayat o kadar da kötü değil, mücadeleye değer. Bir çiçeğin kokusu, bir kediyi kucaklamak, bir hayvana dokunmak bile hayata bağlanmak için bir sebep" dedi.