ABD Başkanı Donald Trump’ın soykırımcı İsrail’in tahrikleriyle başlattığı İran’a yönelik karanlık savaşı tüm şiddetiyle devam ederken Beyaz Saray’da Perşembe günü yaşanan sahne, Amerikan siyasetinde din ve savaşın nasıl iç içe geçtiğini çarpıcı şekilde gösterdi.

Oval Ofis’teki çalışma masasında elleri bağlı, gözleri kapalı oturan Trump’ın etrafını saran “Hristiyan Siyonistler” olarak da anılan evangelik papazlar, onun ve ABD ordusunun İran’a karşı saldırılarında başarılı olması için dua etti.

Beyaz Saray İnanç Ofisi’nin başındaki Paula White-Cain tarafından organize edilen ayine Amerika’nın çeşitli eyaletlerinden İnanç ve Özgürlük (FFC) Başkanı Ralph Reed, Ulusal Hispanik Hristiyan Liderlik Konferansı Başkanı Samuel Rodriguez ve Dallas İlk Baptist Kilisesi başpapazı Robert Jeffress gibi evangelik dünyasının önde gelen isimleri katıldı.

Mesih Kardeşlik Kilisesi kurucusu Tom Mullins’in yönettiği dua esnasında Trump’a dokunularak sahnelenen bu ilginç ritüel, Amerikan siyasetinin son yıllardaki en çarpıcı dönüşümünün sembolü.

Bu görüntü, Amerika’da giderek güçlenen Hristiyan milliyetçiliğinin ve İran’a saldırıların arkasındaki teolojik motivasyonun Beyaz Saray’daki yansıması.

Kilise ile devlet arasında açık bir ayrım öngören ABD Anayasası’na rağmen sahnelenen bu dua görüntüsü Amerika’da seküler eksenli büyük tartışmalara neden oluyor.

Merkezinde Trump’ın olduğu bu teolojik gösteri, Amerika’da Hristiyan milliyetçiliğinin yükselişinin resmi bir göstergesi olarak değerlendiriliyor.

Amerikan tarihinde başkanların dinî referanslar kullanması yeni değil. Ancak Trump döneminde ortaya çıkan yalnızca bir inanç değil; siyasi mobilizasyon aracı ve bir medeniyet savaşı anlatısı.

Oval Ofis’teki dua görüntüsü Amerika’da din ile siyasetin sınırlarının ne kadar bulanıklaştığını gösteriyor.

Trump Pragmatizminin İmanla İmtihanı

Hayatını çıkar ve güç üzerine kurmuş pragmatik bir lider olan Trump’ın dini geçmişi her zaman tartışmalı oldu.

Gençlik yıllarında New York’ta Presbiteryen kiliseye giden bir ailede büyüdü. Babası Fred Trump, Manhattan’daki ünlü papaz Norman Vincent Peale’in vaazlarını takip ediyordu.

Peale’in kitabı “Pozitif Düşünmenin Gücü”, Trump ailesi üzerinde büyük etki bıraktı. Trump’ın akıl hocalarından Peale’in mesajı basitti: “Başarı Tanrı’nın lütfudur ve güçlü olan kazanır.” Bu düşünce, Trump’ın iş dünyasındaki ve siyasetindeki çıkarcı yaklaşımına çok uygun bir teoloji sundu.

Günah, tevbe ve imandan çok güç, başarı ve zafer vurgusu vardı. Ancak çalkantılı özel hayatı ve gece yaşamına düşkünlüğüyle bilinen Trump, New York 5. Cadde’de bulunan Marble Vincent Peale Kilisesi’ne bağlı olsa da uzun yıllar boyunca dindar bir siyasetçi görüntüsü vermedi.

Aileden miras aldığı Presbiteryen inancını yıllarca sürdüren Trump, 2020 yılında kendisini mezhepsiz bir Hristiyan olarak gördüğünü açıkladı.

Trump İçin “Melek Orduları” Çağıran Televanjelist

Oval Ofis’te bu ilginç ayinin mimarı ise Trump ile evangelik hareket arasındaki en kritik figürlerden biri olan televizyon vaizesi (televangelist) Paula White-Cain.

Trump, Florida’daki Mar-a-Lago kulübünde verdiği konuşmaları izledikten sonra etkilenerek tanıştığı Cain’i en yakın dini danışmanı yaptı.

İnanç çevrelerinde “Hristiyan milliyetçisi” bir güç simsarı olarak tanımlanan Cain, kamu politikalarını dinî ajandalarla şekillendirerek evangelik ağları ve seçmenleri Trump etrafında konsolide ediyor. Yani Amerika seçmenlerinin dörtte birini oluşturan milyonlarca evangelik oyu “ilahi bir görev” bilinciyle sandığa taşıyan lojistik hattı oluşturuyor.

Trump’ın muhaliflerine yönelik “tüm şeytani rahimlerin düşük yapması” için beddua eden Cain, bu ilginç ritüeliyle teolojik skandala yol açtı.

Trump’ın 2020 seçimlerini kazanması için “Afrika ve Güney Amerika’dan melek ordularını” çağırdığını söyleyen Cain, histerik ayinleriyle alay konusu oldu.

“Melek ordularını” seferber etmesine rağmen Trump’ı başkan seçtiremese de Cain’in bu gayretleri, son seçimlerin ardından Beyaz Saray İnanç Ofisi’nin başına geçmesine yetti.

Muhafazakar Hristiyanların “Hristiyanlık dışı” ve “sahte öğretmen” olarak nitelendirdiği Cain, dinin siyasi bir kaldıraç ve ticari bir kazanç kapısı olarak nasıl kullanılabileceğinin Amerika’daki en somut örneği kabul ediliyor.

Bu ilginç dini figür, Trump ile dostluğu sayesinde ise devletin zirvesine, üçüncü eşi rock grubu Journey’nin klavyecisi Jonathan Cain ile evliliği sayesinde müzik dünyasına eklemlenmiş durumda.

İnanç İstismarının Servete Uzanan Parıltılı Dünyası

Trump’ın ruhani zırhı olarak Beyaz Saray’da kendine taht kuran Cain; bir elinde İncil, diğer elinde siyasi nüfuzun altın anahtarıyla cennetin kapılarını adeta “VIP giriş kartıyla” satıyor.

“Refah Teolojisi” adını verdiği “Tanrı’nın bağış yapanlara maddi zenginlik ve sağlık vereceğini” savunan öğretisine göre Tanrı adeta cömert bir bankacı; dualar ise nakit akışını sağlayan çekler olarak işlev görüyor.

Cain, geçen ay katıldığı bir konferansta 100 bin dolarlık bağış toplanana kadar katılımcılara ellerini üzerlerine koymayacağını ve dua etmeyeceğini söyleyerek “manevi şantaj” yapmakla suçlandı.

Trump’ın “ruhani danışmanı” sıfatıyla “1.000 dolar bağış yapana yedi mucize” vaat eden Cain, sadece saf dindarların cebini değil, Beyaz Saray’ın koridorlarını da aşındırıyor.

Cain’in bağış çarkıyla işleyen parıltılı dünyası sadece dualardan değil; kilise fonlarından karşılanan 1,2 milyon dolarlık jetlerden, Bentley marka lüks araçlardan, aile üyelerine ödenen maaşlardan ve pahalı Vegas tatillerinden oluşuyor.

Tampa’da devasa malikanesi ve New York Trump Tower’da milyon dolarlık lüks dairesi bulunan Cain, kilise kaynaklarından yaptırdığı estetik cerrahinin sınırlarını zorlayan gençleştirme operasyonlarını ise “Tanrı’nın görkemini yansıtma” kılıfıyla savunuyor.

Üstelik Cain, 2004 yılında Amerika’nın en büyük 7. kilisesi olan Florida’daki Without Walls International Church’ü lüks harcamaları ve kötü yönetimiyle 2014 yılında iflasa sürüklemiş bir isim olarak anılıyor.

2007–2011 yılları arasında ABD Senatosu Finans Komitesi tarafından soruşturma geçiren Cain’in “ponzi” benzeri yüz milyonlarca dolarlık bağış sistemi ve mali usulsüzlükleri raporlansa da cezai yaptırım almadı.

Amerika’nın en “yetenekli” manevi dolandırıcılarından kabul edilen Cain, botokslu gülümsemesiyle inanç ile istismar arasındaki o ince çizgiyi çoktan silmiş durumda.

Onun hikâyesi; kutsal metinlerin, servet ve siyasi nüfuzla harmanlandığı modern dünyanın gösterişli ama bir o kadar da karanlık “manevi pazarlama” başarısıdır.

Özetle Trump gibi pragmatizmle örülü hayatını güç ve çıkar üzerine kurmuş bir isme böylesine “inanç üzerinden finansal manipülasyon” ustası bir vaize yakışır.

Trump’ı Kuşatan İsrail Yanlısı Teolojik Çember

Trump’ın İsrail politikası yalnızca güvenlik ya da diplomatik değil, aynı zamanda kişisel ve teolojik bağlantılarla da şekilleniyor.

ABD Başkanının etrafını saran teolojik çemberin merkezinde bulunan damadı Jared Kushner, “Amerikan çıkarı ile İsrail güvenliği arasında ayrım yapmayan danışman” olarak Trump’la Netanyahu arasındaki en güçlü kişisel ve teolojik köprüyü oluşturuyor.

Bu köprünün önemli aktörlerinden biri ise Trump’ın 1,5 yılı aşkın süre dinî eğitim aldıktan sonra Hristiyanlıktan Yahudiliğe geçerek İbranice “Yael” ismini alan kızı Ivanka Trump.

Kushner, arka kapı diplomasisinin yeni yüzü olarak öne çıkan Steve Witkoff’la birlikte, hiçbir diplomatik geçmişleri olmamasına rağmen Trump’ın Gazze’den İran’a, Lübnan’dan Rusya’ya en kritik konularda Amerika adına masaya oturan İsrail yanlısı en kritik Yahudi başaktörler.

Amerikan askeri gücü Pentagon’un başında ise içindeki evanjelik inanç ve Haçlı zihniyeti dövmelerine yansıyan Pete Hegseth, İran’a karşı saldırgan politikaların en ateşli savunucusu. Hegseth’in vücudundaki Orta Çağ Haçlı sembollerinden oluşan dövmeler Batı’da bazı radikal gruplar tarafından “medeniyet savaşı” anlatısıyla da ilişkilendiriliyor.

İsrail yanlısı bu teolojik çember; Dışişleri Bakanı Marco Rubio’dan CIA Başkanı John Ratcliffe’e, Trump’ın sert politikalarının mimarı Stephen Miller’dan BM’de İsrail’e kalkan olan Büyükelçisi Mike Waltz’a ve ABD ekonomisinin dümenindeki Yahudi milyarder Howard Lutnick’den  “vadedilmiş topraklar” hezeyanlarının ateşli savunucu İsrail Büyükelçisi Mike Huckabee kadar birçok ismi içine alıyor.

Trump’ın İsrail’e adanmış kabinesi adeta “Haçlı” ve “Siyon” ittifakının teopolitik korusunu oluşturuyor.

Evenjelik Seçmenler ve Trump’ın Kıyamet Siyaseti

Kilise hayatı zayıf, Jeffrey Epstein gibi pedofili suçlusuyla dostluk kuracak kadar ahlaki zaafları yüksek Trump, İncil’den alıntılar yapmakta bile zorlanmasına rağmen 2016’dan itibaren Amerika’daki evangelik hareketin “Tanrı tarafından seçilmiş” kişisi oldu.

Amerika’da sayıları 80 milyonu aşan evangelikler toplam seçmenlerin yüzde 25’ten fazlasını oluşturuyor. Sandığa gitme oranları da oldukça yüksek olan evangeliklerin yüzde 80’den fazlası son seçimlerde Trump’a destek verdi.

Kürtaj karşıtı adımlarının yanı sıra evangeliklerin bu güçlü desteğinin ardındaki asıl sebep ise Trump’ın İsrail’e verdiği sınırsız destek.

Çünkü evangelikler, Yahudilerin “Tanrı’nın kıyamet planını uygulamak için seçilmiş bir topluluk” olduğuna ve Trump’ın da başta Kudüs’ün başkent ilan edilmesi olmak üzere İsrail’le ilgili attığı adımlarla bu planı hızlandırdığına inanıyor.

“Tanrı’yı kıyamete zorlamak” şeklinde ifade edilen bu teolojik saplantılar, Trump’ın arkasındaki en güçlü desteğin de anahtarı.

Tam da İran’la savaşın sertleştiği, kayıpların arttığı bir dönemde sahnelenen dua şovu, Trump yönetimini yönlendiren teolojik motivasyonun yanı sıra seçim hesaplarını da yansıtıyor.

Dışarıda İran’a yönelik belirsizliklerle dolu savaş, içeride ise kendisini karanlık bir gölge gibi takip eden pedofili Epstein skandalı nedeniyle oldukça kritik hale gelen 3 Kasım ara seçimlerinde Trump için evangelik tabanın desteğini kaybetmemek hayati önem taşıyor.

Bunun için Trump yalnızca diplomatik söylemlerle değil, Gazze’de sahnelenen soykırıma verdiği sonsuz destek başta olmak üzere fiili adımlarla da İsrail’in yanında konumlanıyor.

Üstelik kendisine en güçlü desteği veren MAGA (Amerika’yı Yeniden Büyük Yap) tabanından ve partisinin içerisinden yükselen güçlü tepkilere rağmen Trump, rasyonel politikalardan uzak bu teolojik zeminde yol almaya devam ediyor.

Seçimlerde en güçlü vaatlerinden biri olan “sonsuz savaşları bitirme” söyleminin aksine İran’a yönelik riskli askeri hamlesiyle zafer kazanmanın peşinde olan Trump, “Önce Amerika” söylemini de ironik bir şekilde “Önce İsrail” uygulamalarıyla hayata geçiriyor.

Her ne kadar İran’a saldırının sebebi olarak nükleer kapasite, füze geliştirme ve rejim değişikliği gibi değişen gerekçeler sunulsa da sebeplerin başında evangelik tabanın beklentilerini karşılamak ve bu güçlü desteği seçimlere kadar sağlam tutmak olduğu anlaşılıyor.

Çünkü hem İsrail hem de evangelikler için İran teolojik bir düşman olarak da resmediliyor.

Bölge ülkelerini de içene alan İran’la kirli savaş, sivil kayıplarıyla can yakıcı hale gelirken Hürmüz’deki durum nedeniyle küresel bir ekonomik türbülans yaşanıyor. Karşılıklı tehditlerle ortaya atılan Kürt kartı iddialarıyla ivmelenen savaşta müzakereler ise şimdilik ufukta gözükmüyor. 

Amerika devlet aklını esir alan İsrail ile evangeliklerin teolojik saplantıları ve yükselen Hristiyan milliyetçiliği Orta Doğu’yu ateş çemberine çekerken dünyayı da kaotik bir fırtınanın içine sürüklüyor.