“Bir gençlik, bir gençlik, bir gençlik…”

“Kim var!” diye seslenince, sağına ve soluna bakmadan, fert fert “ben varım!” diyebilen, her ferdi “benim olmadığım yerde kimse yoktur!” duygusuna sahip bir dava ahlâkını pırıldatan gençlik...

Bu toplumun yarınları için nitelikli bir genç neslin yetiştirilmesi gerektiğine dair bu büyük özlem ve yürekten haykırış, Üstat Necip Fazıl Kısakürek’e ait. 

Epey zamandır yörüngelerinden saptırılmış masum Anadolu çocuklarının, içinde yaşadıkları zamanı fark edebilmelerinin, ait oldukları medeniyet birikimleriyle onu var eden düşünce, inanç ve kültür değerlerini sırtlayarak üzerinde bulundukları çağa yürüyebilmelerinin ve yeryüzünün kendilerine emanet bırakıldığının bilincinde hareket edebilmelerinin büyük idealini dile getiren oldukça güçlü ve bir o kadar da umut yüklü bir haykırış bu.

Bu çağrıya kulak veren, böyle bir özlemle yanıp tutuşan milyonlar var.

Bugün zamanı anlamadığı gibi mekânı da tüketmekle oyalanan, çağın getirdikleri karşısında savrulan, sarsılan ve ilmek ilmek dökülen bazı gençleri gördükçe bu haykırışın ne kadar anlamlı olduğunu iliklerine kadar hissediyor insan. Öğretmenini inciten, büyüklerine saygı duymayan, küçüklerini hırpalayan, anne-babasını öldürmekten geri durmayan, dedesinin üç-beş altınına musallat olmak için planlar yapıp tuzaklar kuran yolunu kaybetmiş gençleri gördükçe toplumumuzun nitelikli genç nesil özlemi daha da katlanıyor.

Türkiye Yüzyılı Maarif Modeliyle eğitim müfredatını dünyanın ulaştığı en son yaklaşımlarla güncelleyip toplumumuza ait milli ve manevi değerlerle harmanlamayı başararak adeta bir devrime imza atan Millî Eğitim Bakanlığı, bu yeni modeli “Kim Var?” adlı sanat etkinliği aracılığıyla tabana yaymak ve toplum nezdinde daha anlaşılır kılmak için kolları sıvamış durumda.

Bu günlerde Millî Eğitim Bakanlığı bazı illerde Güzel Sanatlar Liseleri öğretmen ve öğrencileriyle çok güzel ve anlamlı bir etkinliğe imza atıyor.

Kocaeli/Kartepe Güzel Sanatlar Lisesi bünyesinde hazırlanan “Kim Var?” etkinliğini seyrettim ve hayranlık duydum. Bu sıra dışı faaliyette Bakanlığın emeğinin yanında İl ve İlçe Milli Eğitim Müdürlerinin katkısı kuşku götürmez bir gerçek. Güzel Sanatlar Lisesi yönetici ve öğretmenlerinin gayretleri ile öğrencilerin olağanüstü performansları da asla göz ardı edilmemesi gereken diğer bir durum. Bu etkinliğe büyük derinlik kazandıran en önemli husus ise Ak Parti İstanbul Milletvekili ve Sanatçı Yücel Arzen Hacıoğulları’nın olağanüstü dokunuşları ve duruşu. Öyle ki Üstat Yücel Arzen oturduğu yerden hem gösteriyi hem sahneyi hem de seyirciyi büyük bir vukufiyetle sevk ve idare etme yetkinliği sergiliyor.

Millî Eğitim Bakanlığı bu etkinlikle gençlerin kalbine dokunuyor.

Merkezine insanı yerleştirerek bireyin kendini tanımasına ve keşfetmesine imkân sağlayan; kişiyi zihinsel, duygusal, bedensel, sosyal ve manevi gelişim yönleriyle bütüncül olarak ele alıp ilgi ve kabiliyetleri ölçüsünde yetiştirmeyi hedefleyen Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli, “Kim Var?” sanat etkinliğiyle ete kemiğe bürünüyor adeta. 

Bu etkinlik her şeyden önce uzun yıllardan beri kendi kültür, sanat ve edebiyat iklimlerinin ırağında üşümeye bırakılmış Güzel Sanatlar Lisesi gençlerimizin millî ve manevi değerlerle sanat arasında güçlü bir bağ kurmalarını sağlıyor. Aynı zamanda bu gençlerin sanatsal yeteneklerini ifade edebilmelerine, sahne deneyimi kazanarak özgüvenlerini pekiştirmelerine, çok yönlü yetişerek estetik bakış açılarını zenginleştirmelerine ve alanında yetkin bir sanatçı rehberliğinde çalışarak sanatsal disiplin, sorumluluk bilinci ve birlikte üretme kültürü kazanmalarına fırsat sunuyor.

Toplumumuzu tarihi, siyasi, sosyal, fikri ve ahlaki yıkımlarla yüz yüze getiren yirminci asrın dayattığı batıcı, pozitivist, tek tipçi paradigmalara karşı Mehmet Akif Ersoy ve Necip Fazıl Kısakürek, alternatif gençlik arayışına yönelmek durumunda kaldılar.

2. Meşrutiyetten beri gençliğimize ideal arayışı içerisindeyiz.

Çağın dayattığı bu durumdan memnuniyetsizlik duyan Mehmet Akif Ersoy, Safahat’ın Altıncı Kitabı Asım’da yeni bir gençlik tasavvuru ortaya koydu; Asım’ın Nesli. Toplum, kendi kültür ve medeniyet değerlerine göre yeniden inşa edilmeliydi ve bu da ancak yetiştirilecek yeni nesillerle mümkündü;

“Asım’ın nesli diyordum ya nesilmiş gerçek

İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek.” 

Necip Fazıl Kısakürek de M. Akif’in “Asım” üzerinden oluşturmaya çalıştığı gelecek nesil tasavvurunu oğlu “Mehmet” üzerinden devam ettirmeye çalıştı. Hitap ettiği her ne kadar Mehmet gibi görünse de aslında o bu vesileyle özlenen Anadolu gençliğine sesleniyordu;
“Mehmed'im, sevinin, başlar yüksekte! 

Ölsek de sevinin, eve dönsek de! 

Sanma bu tekerlek kalır tümsekte! 

Yarın, elbet bizim, elbet bizimdir! 

Gün doğmuş, gün batmış, ebet bizimdir!”

Gücünü kendi tarihinden, coğrafyasından ve öz değerlerinden almayan bir idealin bu topraklarda yeşerme, filizlenme ve meyveye durma şansı yok.

Yiğitliğin, kahramanlığın ve diriliş destanlarının kanla, canla ve imanla yazılıp bayraklaştığı kutlu topraklar buralar. Bu mayalanmayı hakkıyla bilmeyen, layıkıyla anlamayan ya da içselleştirmeyen hangi ideal, bu toprakların gencine istikamet çizebilir? 15’li gençlerin mübarek canlarıyla yazılan eşsiz destanları yüreğinin en derininde hissetmeden, bu topraklarda, gençliğe dair nasıl bir gelecek tasavvuru oluşturulabilir? “Allah Allah” nidalarıyla ölüme meydan okutarak şehadete yürüten katıksız imana sahip bir milletin çocuklarına başka kültür ve medeniyetlerin gönüllü hizmetkarlığını reva görme cür’eti gösteren hangi yaklaşım, dünya mazlumlarının son kalesi Anadolu’nun yiğit gençlerine, geleceğe dair kutlu bir ideal olarak benimsetilebilir? 

Bu necip milletin bin yılların ötesinden süzülüp gelen ideallerini sözü ve sazıyla günümüze taşıyıp gençlerle buluşturan asil yüreklere selam olsun.

Mürsel Gündoğdu / Haber7
murselgundogdu@gmail.com