Skandalın ötesinde Güç, Para ve Sessiz Ortakların satın aldığı karanlık bir yapı..

J. Epstein meselesi uzun süre kamuoyuna, “sapık bir milyarderin karanlık hikâyesi” olarak sunuldu. Bu anlatım zamanla bilinçli bir küçültmeye dönüştü. Oysa Epstein vakası, tekil bir suç dosyasından çok daha fazlasıdır.

Jeffrey Epstein bir istisna değil, ahlaki sınırlarını kaybetmiş, vahşi kapitalizmin ürettiği çarpık bir insan ve güç profilidir. Asıl mesele, onun bireysel sapkınlıkları değil, bu sapkınlıkları mümkün ve sürdürülebilir kılan bu sistemin kendisini tanımalıyız.

Bu dosya, küresel elitlerin, finans çevrelerinin, siyasetin ve sözde “saygın” kurumların yaşadığı ahlaki çöküşü gözler önüne sererken, aynı zamanda küresel istihbarat dünyasının karanlık yöntemlerine ait soru işaretleri de üretmektedir.

Epstein dosyası yalnızca pedofili ve bireysel suç başlığı altında ele alınamaz. Aksine, yeni bir güvenlik paradigmasının habercisi olarak okunmalıdır.

Küresel İstihbarat :

Yeni belgelerde, Ghislaine Maxwell’in Mossad’dan 400 milyon sterlin talep ettiği, aksi hâlde onlar adına yaptıklarını ifşa etmekle tehdit ettiği yönünde iddialar yer aldı. Bu iddialar, dosyanın olası istihbarat bağlantılarını yeniden ve daha yüksek sesle gündeme taşıdı.

Epstein’in yalnızca cinsel suçlarla değil, bazı çalışmalarda uluslararası güvenlik ve istihbarat operasyonlarının arka planında yer alan bir figür olarak anılması dikkat çekicidir.

Bu iki unsur birlikte değerlendirildiğinde, karşımıza klasik bir “Kompromat” materyal riski çıkmaktadır. Bu ise tehlikeyi hayli arttırmaktadır.

Siyasi, diplomatik ve ekonomik elitlerin zayıf noktaları sistematik biçimde kayıt altına alındığında, yalnızca bireyler değil; devletlerin karar alma süreçleri de etkilenebilir.

Bazen kontrol altına alınmış insanlar, devletler için en büyük kırılganlığı oluşturabilmektedir.

Neden şimdi ?

Epstein dosyası, 2005 yılında Florida / Palm Beach’te bir ailenin şikâyetiyle başladı.

Küresel  güç mücadelesi:
Dünyada ve ABD’de derin devlet, finans çevreleri, istihbarat yapıları ve siyaset arasında süregelen bir tasfiye süreci var. Zamanı gelen dosya, zamanı gelen isimlerle birlikte açılıyor.

Ekonomik kriz, dış politika çıkmazları ve iç siyasi gerilimler arttıkça, kamuoyunun dikkatini başka bir yöne çekmek, klasik bir refleks. Epstein gibi “ahlaki şok” yaratan dosyalar, toplumun öfkesini kontrollü bir alana kanalize etmek için kullanışlı bir yöntem.

Dosya bütünüyle değil, seçilmiş parçalarla servis ediliyor. Amaç gerçek adalet değil; zararı yönetmek. Bazı isimler feda edilirken, asıl merkezler ve mekanizmalar yine sisin içinde bırakılacak.

Bu ifşa sadece ABD kamuoyuna değil, müttefiklere ve rakiplere de bir mesaj:
“Elimizde hâlâ dosyalar var.”

Epstein vakası, küresel bir ağa işaret ediyor. İfşanın zamanlaması, küresel güç dengeleriyle doğrudan ilişkili ve ilerleyen günlerde daha kabul edilemez bilgileri de görebiliriz.

2026 itibarıyla Ele geçirilen ve Mahkeme kayıtlarına yansıyan bilgilere göre:

Ortaya çıkan arşivin büyüklüğü milyonlarca sayfayı bulan bilgi, video, e-posta ve fotoğraflardan oluştuğu yabancı basında yer alıyor. Bu ölçekte bir kayıt düzeni, sıradan bir suç dosyasından çok daha fazlasına işaret ediyor.

Özellikle yazılı, görsel ve dijital materyalin sistematik ve profesyonel biçimde tutulmuş olması, dosyanın yalnızca bireysel sapkınlıklarla açıklanamayacak bir organizasyonel boyutu olabileceğini düşündürmüyor mu?

Elbette, bu verilerin varlığı tek başına bir istihbarat operasyonunu kanıtlamaz. Ancak bu ölçekteki kayıtların, şantaj, yönlendirme ve baskı mekanizmalarına elverişli bir zemin oluşturduğu da inkâr edilemez.

İşte tam da bu nedenle Epstein dosyasına yalnızca “pedofili” başlığı altında bakmak, meseleyi tehlikeli biçimde daraltmak anlamına gelecektir.

Şeffaflık Baskısı ve Siyasi Sonuçlar

ABD’de 2025 yılında kabul edilen Epstein Files Transparency Act, Adalet Bakanlığı’nın elindeki sınıflandırılmamış belgelerin kamuoyuna açılmasını zorunlu kıldı.

Adalet Bakanlığı’nın yaklaşık 5,2 milyon sayfalık belgeyi incelemek üzere yüzlerce avukat görevlendirmeyi planladığı açıklandı.

İngiltere’de ise eski Washington Büyükelçisi Peter Mandelson, Epstein bağlantısı iddiaları sonrası İşçi Partisi üyeliğinden istifa etti. Başbakan, konuya dair bilgi sahibi olan herkesin konuşması gerektiğini ifade etti.

Mağdurlar, dosyalar yayımlanmadan önce ölüm tehditleri aldıklarını açıklamaları, bu ağların ne kadar organize ve baskı kurma kapasitesine sahip olduğunu göstermektedir.

Buna rağmen küresel elitlerin bu meseleyi “pedofili ve ahlak erozyonu” başlığı altında daraltarak, dosyayı mümkün olan en az hasarla kapatma eğiliminde oldukları görülmektedir.

Pedofili mi, Güvenlik Operasyonu mu?

Jeffrey Epstein dosyasını yalnızca bir pedofili vakası olarak okumak, belki de meselenin en tehlikeli boyutunu ıskalamak anlamına gelir. Bu dosya, modern dünyanın güvenlik mimarisine dair rahatsız edici sorular barındırmaktadır.

Ahlaki zafiyetleri olan üst düzey askerlerin, politikacıların, bürokratların ve iş insanlarının sistematik biçimde tuzağa düşürülmesi teorik değil, pratik olarak mümkündür.

Eğer tartışmayı sadece “sapık bir milyonerin suçları” seviyesinde tutarsak, daha büyük resmi kaçırırız. Bazen kamuoyunun dikkati bilinçli olarak tek bir noktaya çekilir ve adeta “cambaza bak” metaforuna dönebilir.

Türkiye Açısından Değerlendirme

Türkiye, jeopolitik konumu, bölgesel etkisi ve artan stratejik ağırlığı nedeniyle yalnızca askeri değil, ekonomik, teknolojik ve sosyolojik boyutları olan çok katmanlı rekabet alanlarının merkezinde yer almaktadır.

Bu nedenle benzer gelişmelere yalnızca adli bir vaka perspektifiyle yaklaşmak yeterli olmayabilir. Büyük güvenlik kırılmaları çoğu zaman önemsiz görülen temaslar, bireysel ilişkiler veya dağınık veri parçalarının zamanında anlamlandırılamamasından doğar.

Günümüzde istihbarat faaliyetleri klasik casusluk yöntemlerinin çok ötesine geçmiş durumdadır. Artık nüfuz oluşturma, algı yönetimi, veri toplama ve karar süreçlerini dolaylı biçimde etkileme gibi yöntemlerin bu örnekte olduğu gibi  daha sık kullanılmaktadır.

Bu yeni denklemde tehditler çoğu zaman görünür olmaktan çok akademik iş birlikleri, teknoloji yatırımları, medya bağlantıları ya da sivil ağlar üzerinden uzun vadeli etki alanları oluşturulabilmektedir.

Her ülke, kendi güvenlik kurumları aracılığıyla bu tür riskleri proaktif biçimde analiz etmek zorundadır. Konuya yalnızca adli bir vaka olarak bakmak, ileride milli güvenliğe dönüşebilecek tehditleri geç fark etmek anlamına gelebilir.

Türkiye açısından da meseleye soğukkanlı ve stratejik bir bakışla yaklaşmak gerekir. Özellikle karşı-istihbarat kapasitesinin, dünyadaki örnekleri ve ülkemizdeki bireysel ilişki ağlarını yakından izlemesi, olası bağlantıları analiz etmesi hayati önemdedir.

Unutulmamalıdır ki jeopolitik rekabetin sertleştiği dönemlerde asıl risk, görünen krizler değil; perde arkasında sabırla örülen bağlantılardır. Türkiye, stratejik aklını diri tuttuğu ve istihbarat perspektifini genişlettiği ölçüde bu karmaşık ve tehlikeli güç oyunlarının nesnesi değil, öznesi olmaya devam etmelidir.

Türkiye’nin bu dosyadan çıkarması gereken dersler açıktır:

• Güç sahiplerinin denetlenmesi
• İtibarın parayla satın alınamaması
• İlişkilerin hukukun önüne geçmemesi
• “Bize bir şey olmaz” rehavetinin terk edilmesidir.

Asıl Skandal, Suç Karşısında Sessizlik

Bu vakada insanı asıl ürküten yalnızca işlenen suçlar değildir. Asıl dehşet verici olan, bu suçların yıllar boyunca bilindiği, sezildiği ya da bilerek görmezden gelindiği bir düzenin varlığıdır.

Finans çevreleri, akademi, siyaset, medya ve “saygın” kurumlar… Bazıları sustu, bazıları geciktirdi, bazıları meseleyi “yönetilebilir bir kriz”e indirgedi.

Çünkü günümüz küresel düzeninde ahlak bir ilke değil, çoğu zaman bir maliyet kalemi olarak görülüyor.

Oysa İslam ahlakında ölçü, Zarar hesapla değil, hak ile değerlendirilir.                              

Kul hakkı , ne zaman aşımına uğrar ne de bu dünyada kapanır.

Kapitalizmin Karanlık Mantığı

Bugün hâkim olan düzen şuna imkân tanıyor:

• Paran varsa zaman kazanırsın
• Gücün varsa hata ve suç yumuşatılır
• Bağlantın varsa adalet yavaşlar ya da durur

Epstein’in yıllarca dokunulmaz kalabilmesi, kişisel zekâsının değil; paranın ve ‘gücün’ hukuku eğip bükme gücünün sonucudur.

“Bizi İlgilendirmez” Demek Ahlaki ve jeopolitik Körlüktür

Epstein meselesini yalnızca ABD’nin iç sorunu olarak görmek, küresel ahlaki iklimi hiç anlamamaktır. Güç, para ve cezasızlık kültürünün coğrafya tanımadığı görülmektedir.

Bu Dosya Kapanmadı

Epstein dosyası hukuken kapatılmak istense de ahlaken kapanmayacaktır.

Çünkü mesele bir kişinin ölümü değil; onu mümkün kılan düzenin sorgulanıp sorgulanmadığıdır.

Son Söz

Jeffrey Epstein’i yaratan bir ada, bir uçak ya da bir banka hesabı değildi. Onu yaratan, paranın hakikatin ve ahlakın önüne geçirildiği küresel bir düzendi.

Bu düzen sorgulanmadıkça Epstein’ler ölür, Epsteinizm ise her defasında yeni bir isimle yaşamaya devam edecektir.

Belki teknoloji, gelecekte suçun saklanabildiği karanlık alanları daraltabilir. Fakat unutulmamalıdır ki, Türkiye’nin küresel ölçekte ortaya çıkan sıra dışı ahlaki bağlantıları ve etki mekanizmalarını dikkatle analiz etmesi, güçlü bir karşı-istihbarat perspektifiyle zayıf sinyalleri henüz erken aşamada okuyabilmesi bir tercih değil jeopolitik zorunluluk olmalıdır.

Muzaffer Şafak / Haber7