Avukat arkadaşım Yurdal Kılıçer, dün 76 yıl öncesine ait bir gazete kupürünü göndermiş.

Dönemin Akşam gazetesine ait kupürde Şevki Güneyli isimli bir köşe yazarı, CHP ile ilgili siyasi müşahedelerini aktardığı yazısına;

“Halk Partisi iktidarda iken otoriter, muhalefette ise tamamiyle anarşisttir” başlığını münasip görmüş…    

Yazının başlığı bile aslında tek başına CHP’yi özetlemeye yetiyor.

Zira otoriter bir yapıya sahip olan CHP, özellikte tek parti iktidarında halka her türlü zulmü reva görmüş…

İktidar yüzü göremediği dönemlerde ise hem kendi içerisinde hem de memleket meselelerinde sürekli çatışmayı ve kavgayı tercih etmiştir.

Örneğin…

Mustafa Kemal ile İsmet İnönü her ne kadar sürekli omuz omuza mücadele etmiş gibi gözükse de ikili arasında derin bir fikir ayrılığı olduğu ve zaman zaman ciddi gerilimler yaşandığı sır değildir.

Yine…

CHP’nin “Milli Şef”i İsmet İnönü ile “Karaoğlan” lakaplı Bülent Ecevit arasında adeta “baba-oğul” ilişkisi olduğu…

Ecevit, İnönü karşısında saygıda kusur etmediği halde, 12 Mart Muhtırası sonrası yaşanan anlaşmazlıklar nedeniyle ikilinin arası açılmıştı.

CHP Genel Sekreterliği’nden ayrılan Ecevit’in parti yönetimindeki ağırlığını bertaraf etmek isteyen İnönü’nün talimatıyla 6-7 Mayıs 1972’de kongre gerçekleşmiş…

Gerilimin doruğa çıktığı kongrede “manevi evladı” karşısında hezimete uğrayan ve bir gün önce kalp krizi geçiren İnönü,  istifa etmekle kalmamış, “Bu CHP’ye oy verilmez” demeyi de ihmal etmemiştir.

*

Hiç çocuğu olmayan Bülent Ecevit de benzer bir durumu “manevi oğlum” dediği Hüsamettin Özkan ile yaşamıştı.

Ecevit’in yapması gereken pek çok işi üstlenerek manevi babasını büyük bir yükten kurtaran ve her fırsatta, “Ben politikaya değil, Sayın Ecevit’e hizmet için bugüne kadar onun yanında bulundum. O’nunla geldim. O’nunla giderim” şeklindeki beylik sözlerle bağlılığını ifade eden Özkan…

“Ecevit artık ülkeyi yönetemez halde” söylemiyle başlayan “yeniden dizayn” operasyonunda başrolü üstlenmişti.

Askerin “çekilsin” talebini Ecevit’e bizzat kendisi ileten Özkan;

“Bugüne kadar siyasetçi değildim. Bir nefer olarak çalıştım. Bu kapıdan çıktığım andan itibaren artık siyasetçiyim” sözleriyle tamamladığı konuşmasının ardından yanına aldığı 3 bakan ve 20 milletvekili ile istifa ederek Ecevit’in partisini bizzat kendisi parçalamıştı.

*

Deniz Baykal, malum kaset sonrası istifa edip yerine Kemal Kılıçdaroğlu geldiğinde de CHP’de benzer bir kaos ortamı olmuşmuş…

Dönemin CHP milletvekillerinden Yılmaz Ateş, “Bu bir iç darbedir. Sırtımızdan hançerlendik” sözleriyle, Kılıçdaroğlu’nun Genel Başkanlığa talip olmasına sert tepki göstermişti.

Hatta…

Kimi CHP’liler de Baykal’ı “arkadan hançerlediği” gerekçesiyle de Kılıçdaroğlu’na “Brütüs” benzetmesi yapılmıştı…

Fakat o dönem Kılıçdaroğlu’na övgüler dizen Uğur Dündar ile sandalyeye çıkarak alkışlayan Tufan Türenç gibi gazetecilerin yıkama-yağlama seansları yüzünden parti içi gerilim daha fazla tırmanmamıştı.

Baykal’ı alaşağı ederek CHP’nin başına geçtiği öne sürülen Kemal Bey de tam 13 yıl oturduğu o koltuktan, 4-5 Kasım 2023 tarihleri arasında yapılan ve delege pazarlığı ile pavyon köşelerinde dağıtılan rüşvet paralarının damgasını vurduğu şaibeli 38. olağan kurultayda “sırtındaki hançerlerle” kalkmak zorunda kalmıştı.

Dün bu “hançerleme” sürecinin rövanşı vardı…

Yolsuzluk, rüşvet ve fuhuş skandallarıyla çalkalanan CHP’yi adeta kriminal bir yapı haline getiren Ekrem İmamoğlu destekli Özgür Özel yönetimi;

Bir kasap veya besicilik terimi olmayan…

Fransız hukuk sisteminden bize geçirilmiş olup, “yok sayılma” ve “hiçlik” anlamı olan “Mutlak Butlan” kararının ardından, CHP Genel Merkezi’ni boşaltmamak için başkentte benzeri görülmemiş bir vandalizme imza attı…

Her fırsatta “savaş meydanından” geldik diye övünen CHP’liler, Atatürk’ün kurduğu partinin Söğütözü’ndeki genel merkezini adeta savaş alanına çevirdiler.

Genel Başkanlık görevine iade edilen Kemal Kılıçdaroğlu ile Manisa Milletvekili Özgür Özel taraftarları arasında dışarıda taşlı, yumruklu ve bol küfürlü arbedeler yaşanırken…

Öfke krizine kapılarak gelen tebligatı bile yırtan ve kendisini 12. kattaki makam odasına kilitleyen Özgür Özel’in provoke ettiği adamları ise verilen görevi yerine getirmeye çalışan devletin şerefli polisine karşı barikatlar kurarak, sandalye, yangın tüpü ve pet şişelerle saldırdılar.

Mahmut Tanal ise yağışlı havaya rağmen eline aldığı hortumla insanları ıslatmaya yeltendi.

Saatler süren ve anarşizmi andıran kavga görüntüleri, polisin binayı tahliye etmesiyle sona erdi.

Aslında “çok seslilikle” övünen ve “parti içi eleştiri kültürü” olduğu iddia CHP’nin gerçekte nasıl bir hizip ve ayrılıklar partisi olduğu…

Şevki Güneyli isimli köşe yazarının, 76 yıl önce sarf ettiği, “CHP muhalefette ise tamamiyle anarşisttir” sözünün doğruluğu bir kez daha tescillendi.

Siz bakmayın…

Kavga bittikten sonra ortaya çıkan Mansur Yavaş’ın;

“Normalde bunlar konuşulacak, çözülebilecek şeylerdi. Hoş olmadı. Partililerin karşı karşıya gelmemesi lazımdı” dediğine…

Zira!..

“Genel Başkanlık” koltuğunda kim oturursa otursun, CHP’nin “gen”lerinde “muhalefet” etmek vardır ve muhalefet adı altında yapılan kavgalar ise bir “tutku” hatta bir “şehvet” halidir!..

Onlar kavga etmeden yaşayamaz!..

Bu durumun farkında olan dönemin Milli Eğitim Bakanlarından Tevfik İleri,

“Biz geldik, gidiyoruz... Bu memleketin menfaati için temenni ediyorum; Allah hiçbir iktidara, hatta bizzat Halk Partisi iktidarına bile, Halk Partisi gibi bir muhalefet göstermesin. Allah, CHP iktidarını bile CHP muhalefetinden korusun!” deme gereği duymuştur.

Dolayısıyla!..

Bir koltuk uğruna birbirlerine bunları yapanlar, maazallah iktidara gelmeleri halinde gariban halka neler yapmazlar?!…

Tevekkeli…

CHP İstanbul Milletvekili Cemal Enginyurt, “Allah CHP'yi iktidar etmesin. CHP, kazara iktidar olursa muhafazakâr insanlara yaşam hakkı tanımayacak” derken bir şey biliyor da söylüyormuş!..