İnsanlığın Dünyaya Adım Attığı Yüce Kapı
Peygamberlerden Veliere, Hükümdarlardan Alimlere, En Zengininden En Fakirine Kadar
—Her İnsan İlahi Takdir İle Dünyaya Kadın Aracılığıyla Gelmiştir.
İnsan Hayatının Kaynağı ve Kadın Olmasa İnsanlığın Devam Edemeyeceği Ölümsüz Fedakarlık


İnsan, Yüce Allah’ın evrendeki en büyük ayetleri ve alametleri üzerinde düşünecek olsa; gökler, yeryüzü, dağlar, okyanuslar ve yıldızlar şüphesiz kalbi derin bir hayranlıkla doldurur. Ancak tüm bu görkemli harikaların ortasında, Yüce Allah’ın insan hayatını sürekli yenilediği yaşayan bir mucize vardır: Kadının varlığı.

Tarihin engin akışına geriye dönüp baktığımızda; görkemli imparatorluklar, yükselen mimariler, çığır açan bilimsel keşifler, filozofların hikmeti ve büyük liderlerin başarılarına tanıklık ederiz. İnsanlık, dünyayı değiştirenleri haklı olarak onurlandırır; ancak çoğu zaman, her insanın dünyaya adım atarken aracısından geçtiği o yegane varlığı gözden kaçırır.

Yadsınamaz bir gerçek şudur ki: Hz. Âdem’den (Aleyhisselam) sonra gelen her peygamber, elçi, veli, hükümdar, kral, alim, mütefekkir, bilim insanı, işçi, zengin ya da fakir—kim olursa olsun—Yüce Allah’ın takdiriyle bu dünyaya bir kadının rahminden girmiştir.

Kadın yalnızca bireysel bir varlık değildir. O, insanlığın annesidir. O, Tanrı tarafından yokluk ile dünya hayatı arasında kurulan ve o olmaksızın insan soyunun devamının imkansız olduğu yaşayan bir köprüdür.

Yaratılışın Kutsal Yolculuğu: İlahi Bir Sistem
Yüce Allah’ın insan yaratılışı için kurduğu sistem, hikmet bakımından eşsizdir. Türümüzün devamı bir fabrikaya, bir makineye ya da yapay bir mekanizmaya emanet edilmemiştir. Aksine, her insan hayatının dünyevi yolculuğuna başladığı o kutsal sığınağa—bir kadının rahmine—emanet edilmiştir.

Yaklaşık dokuz ay boyunca bir anne; besinini, oksijenini, gücünü, uykusunu, enerjisini ve konforunu henüz doğmamış çocuğuyla paylaşır. Bu olağanüstü yolculuk boyunca bedeni, zihni ve duyguları, ancak bunu bizzat tecrübe eden birinin gerçekten anlayabileceği olağanüstü değişimlerden geçer.

Sonra doğum anı gelir—insan bedeninin dayanabileceği en büyük fiziksel zorluklardan biri olarak kabul edilen bir imtihan. Yaşam ile ölüm arasındaki o hassas eşikte durarak, ruhu Yüce Allah tarafından yaratılmış yeni bir insana hayat verir. Bu, insanlık hikayesinin devam edebilmesi için sevgiyle kucaklanan bir fedakarlıktır.
Ancak onun adanmışlığı doğumla bitmez; bu sadece bir başlangıçtır.
Kendi bedeni, besinini süt haline getirerek çocuğunu besler ve yaşatır. Bakımına emanet edilen o çaresiz bebeği beslemek, korumak ve büyütmek için uykusundan, rahatından, zamanından ve çoğu zaman kendi hayallerinden seve seve feragat eder.
Bu, dünyevi hiçbir değerin karşılığını tam olarak ödeyemeyeceği bir ömür boyu hizmettir.

Gücün Gerçek Ölçüsü
Bu dünyada erkekler genellikle fiziksel güçleri, kuvvetleri ve dışsal üstünlükleriyle övünürler. Oysa aynı güçlü erkeğe, uykusuz geceler, bitmek bilmeyen ağlamalar, hastalıklar, beslenme ve kesintisiz ilgi gerektiren bir bebeğin tüm sorumluluğu verilseydi, bu sorumluluğun ne kadar ağır olduğunu hızla keşfederdi.

Bu durum erkeklikte bir zayıflık değildir; İlahi yaratılışın kusursuz hikmetinin bir parçasıdır.

Gerçek güç yalnızca fiziksel kuvvetle ölçülmez. Sabır, şefkat, dayanıklılık, fedakarlık, merhamet ve karşılıksız sevgi ile ölçülür. Bu niteliklerde sayısız anne, dünyanın çoğu zaman fark etmediği sessiz bir kahramanlık sergiler.

Bir çocuğu büyütmek için gereken sabır, nezaket, dayanıklılık ve duygusal direnç, Yüce Allah tarafından kadının fıtratına zarafetle dokunmuştur. Bu nedenle bir annenin kucağı, insanlığın ilk sığınağı, ilk okulu ve koşulsuz sevgiyi ilk tecrübe ettiği yer olur.

Kadın: Bir Anneden Daha Fazlası
Annelik, Yüce Allah tarafından bahşedilen en büyük onurlardan biri olmakla birlikte, kadının saygınlığı yalnızca annelikle sınırlı değildir.

 * O, sevgiyi ve korunmayı hak eden sevgili bir evlattır.
 * O, hürmete layık, saygıdeğer bir kız kardeştir.
 * O, nezaketi ve yol arkadaşlığını hak eden sadık bir eştir.
 * O, bilgi peşinde koşan bir alim, nesilleri şekillendiren bir öğretmen, hastaları iyileştiren bir hekim, bir girişimci, topluma hizmet eden bir lider ve hepsinden öte, gerçek değeri imanı, ahlakı, doğruluğu ve erdemli davranışlarıyla ölçülen Yüce Allah’ın bir kuludur.
Kadının hayatının her aşaması, Allah katında onur, amaç, haysiyet ve muazzam bir değer taşır.

Kur’an-ı Kerim’in Şahitliği
Kur’an-ı Kerim, kadınların ve özellikle annelerin fedakarlıklarına derin bir onur atfeder. Yüce Allah, insanlığa annelerinin katlandığı zorlukları asla unutmamalarını defalarca hatırlatır.

Lokman Suresi (31:14):
> “Biz insana anne babasına iyi davranmasını emrettik. Annesi onu kat kat zayıflığa düşerek karnında taşımıştır. Sütten kesilmesi de iki yıl içindedir…”
>

Ahkaf Suresi (46:15):
> “Biz insana anne babasına iyilik etmesini emrettik. Annesi onu zahmetle taşıdı ve zahmetle doğurdu. Onun taşınması ve sütten kesilmesi otuz aydır.”
>

Kur'an ayrıca karı koca arasındaki güzel ilişkiyi de bize hatırlatır:
> “Kaynaşmanız için size kendi türünüzden eşler yaratıp aranızda sevgi ve merhamet peydah etmesi de O’nun varlığının delillerindendir.” (Rûm Suresi 30:21)
>

Bu ayetler biyolojik gerçekleri tanımlamaktan çok daha fazlasını yapar. Kadınlara hürmet etmeyi ve bir annenin fedakarlığını tanımayı; imanın, ahlakın, minnetin ve insan medeniyetinin temel ilkeleri olarak belirler.

İnsanlığın Yegane Kapısı
Hz. Âdem’den (Aleyhisselam) günümüze kadar, bu dünyada yürümüş her bir insan tek bir kapıdan giriş yapmıştır: Yüce Allah’ın emriyle, bir kadının rahminden.
Her peygamber, veli, bilim insanı, ıslahatçı, lider, öğretmen, işçi, hükümdar ve kral bir zamanlar bir annenin sevgisine, korumasına, sabrına ve fedakarlığına tamamen muhtaç, çaresiz bir bebekti.

 * Kadınlar olmasaydı, aileler olmazdı.
 * Aileler olmasaydı, toplumlar olmazdı.
 * Toplumlar olmasaydı, uluslar olmazdı.
 * Kadınlar olmasaydı, insan medeniyetinin kendisi yok olur giderdi.

Bu bir şiir değildir.
Bu, yadsınamaz bir gerçekliktir.
Ey İnsanoğlu! İlk evinin bir kadının rahmi, ilk öğretmeninin ise annen olduğunu asla unutma.
Bir Uyanış Çağrısı
Bugün insanlık—ve özellikle erkekler—bir an durmalı ve vicdan aynasına dürüstçe bakmalıdır.
Kazanılan her başarı, ulaşılan her zafer, sahip olunan her onurlu makam, her unvan ve her nitelik; ilk olarak bir kadının sevgi dolu bakımı altında başlayan bir hayata dayanır.
Kadınlara saygı duymak, onlara lütfedilen bir ayrıcalık değildir.

Bu, asla tam olarak ödenemeyecek bir borcun ödenmesidir.
 * Onu koru.
 * Onu onurlandır.
 * Ona değer ver.
 * Onun fedakarlıklarını gör.
 * Ona Yüce Allah’ın bahşettiği itibar ve saygıyı göster.
Kadınlarını onurlandıran bir toplum; soylu nesiller yetiştirir, aileleri güçlendirir, ahlakı korur ve kalıcı bir medeniyet inşa eder. Kadını aşağılayan bir toplum ise yalnızca kadını küçültmekle kalmaz; kendi kendini yavaş yavaş helak eder.

Her Erkeğe Sessiz Bir Mesaj
Ey Erkek!
GÜCÜNLE övünüyorsan, başlangıcını hatırla.
Bir zamanlar her nefesi, her kalp atışı, her umudu ve her ihtiyacı bir kadının varlığına bağlı olan çaresiz bir çocuktun.
Bedenindeki her bir hücre onun fedakarlığına şahittir.
Hayatındaki her başarı, kaynağını onun sabrından alır.
Attığın her adım, annenin sevgisi, ilgisi ve dayanıklılığı ile başladı.
Peygamber Efendimiz Muhammed’in ﷺ buyurduğu gibi, Cennet ayakları altında olan her saliha anneye selam olsun.

Ve Yüce Allah’ın insan hayatını besleme yeteneğiyle—yaratılışın yaşayan mucizesi ve insanlığın bu dünyaya girdiği o yüce kapı olma şerefiyle—onurlandırdığı her kadına selam olsun.