Türkiye’de üç “değer” istismar edilmeye çok müsait: Atatürk, vatan ve İslam!

Allah selamet versin, Fikri Akyüz pek güzel özetlemiş:

“Samimi olanları tenzih ediyorum;

Kimi Atatürk, Nutuk, 6 Ok diyor; soyuyor.

Kimi Tanrı Dağı, Gökbörü, Asena diyor; soyuyor.

Kimi Hira Dağı, Şeyh/Hocaefendi, Hayırlı Cumalar diyor; soyuyor.”

            Atatürk ve vatan “istismarı”nı başka bir yazıya havale ederek, Türkiye’de İslam’ın istismar edilmesini deşelim.

            Türkiye’de İslam’ın istismarını, “İslam dışı” olanlar ve “İslam içi” olanlar olmak üzere iki koldan görmek mümkün.

            “İslam dışı olanların İslam’ı istismarı” diyorsak, aslında Müslüman olmayanların istismarından bahsetmiş oluyoruz.

            Bunlardan bazısı da Müslüman olmadığını açıkça beyan ediyor ve “fırsat bulduğunda” İslam’a saldırabiliyor!

“Zaten Müslümanlar böyle” demek, bu tiplerin tipik söylemleri.

            Bazısı ise “Müslüman kılıklı” ama aslında İslam’la “alakası yok”; bildiğimiz münafık tipler yani.

            Yıllarca en meşhur Müslüman profiller ve ortamlar içinde dolanıp daha sonra Müslüman olmadığını itiraf eden “Tuncay Güney” gibiler buraya dahil mesela.

            Bu kısım, biraz da “casusluk alanı”. Böyle olduğu içindir ki İslam’ın istismarı en ileri ve en profesyonel şekilde yapılabiliyor.

            Ama Türkiye’de en büyük mesele “İslam içi” olanların İslam’ı istismarı!

            İşin sosyal yönünde, cemaat, tarikat ya da İslamî STK gibi yapılanmaların içinde beliren “İslam’ın istismarı” ön planda. 

            Mesela, adamın şeyh olma vasfı yok ama posta oturmuş bir şekilde; uçuyor, uçuruyor! Bu nedenle bir müddet sonra İslam’ı istismar etmesi kaçınılmaz.

            Ya da bir İslamî STK’nın liderinin, yöneticisinin veya gönüllüsünün elinde “İslam adına” paralar hiç edilebiliyor!

            Para deyince meselesinin iktisadî hayattaki yansımaları da söz konusu.

Mesela “yolsuzlukla mücadele” yazıları yazıyor veya nutukları atıyor ama bizzat yolsuz, yoldan çıkalı çok olmuş ama “yolda kalma pozları” nedeniyle henüz “deşifre olmamış”!

“Faizsiz” diyor, ama “spekülasyon” o biçim, “manipülasyon” diz boyu; bir o fon bir bu fon sıçrayıp duruyor çekirge gibi.

            Siyasi hayat da “İslam’ın istismar” edildiği alanlardan.

Adamın namazla niyazla alakası yok, ama abdest pozlarında cumadan cumaya dolanıp duruyor şadırvan şadırvan!

Samimi olmadığı için komik duruma düştüğünün de farkında değil ama.

Bazısında ise beş vakit namaz o biçim, hele hele umre-hac görüntüleri ile dolu sanal hesapları. Dubai’deyken bakmışsınız hızlı bir geçiş yapmış, Kabe’den görüntüleri çıkıyor!

Ama çalmak da yalan da dolan da kibir de zulüm de almış başını gitmiş.

Biz, bu tipleri (mesela başı örtülü diye, mesela namaz kılıyor diye, mesela cübbeli diye) şekillerinden dolayı “bizden zannediyoruz” ama Efendimiz (aleyhisselatü vesselam) net ifade etmiş: “Aldatan bizden değildir!”

            İşin vahim yönü, Allah muhafaza; “İslam içi” olup İslam’ı istismar edenlerin sonlarının “İslam dışı” olma ihtimalinin yüksek olması.

Bu nedenle bu tipler için “Müslümanların gayretini, asırlık emeğini menfaat aracı yapanlar, haram yoldan servet edinenler, dışarıdan saldıran düşmandan daha tehlikelidir. Çünkü onlar, kanser gibi İslam cemiyetini içeriden çürütür.” denilebiliyor.

Bu tiplere “Dava adamı. Dava adamcığı. Dava palyaçosu. Dava tüccarı. Dava hırsızı. Dava münafığı. Dava düşmanı. Dava haini.” diyenler de var!...

            Zira “İnandığın gibi yaşamazsan, yaşadığın gibi inanmaya başlarsın” vecizesi malum.

            Zira haram yemesine rağmen “ne olacak ki canım” modunda olanlar bizden değildir.

Zira utanmayanlar bizden değildir!

Halka sabır ve kanaat önerip arka kapılarda manipülasyon ve spekülasyonlarla işlerini yürütenler bizden değildir!

İstidrac kanunu gereği “Allah nasıl da kazanmasına fırsat verdi, sevindirdi, kendisini unutturdu ve sonra nasıl da her şeyini tepetaklak etti.” denen profiller de bunlar.

Fakat sıkıntılı yaratan husus şu ki; başörtüsünden veya cübbesinden dolayı “İslam’dan” diye algılanıyor.

Mesela bir dinsiz veya İslam düşmanı hırsızlık yaptığında “falan yaptı” denilse de namaz kılan, başı örtülü olan veya cübbesi ile nam salmış biri “çalsa”, maalesef “Müslüman yaptı” derler! Sorun namazda, başörtüsünde ya da cübbede değil elbette; sorun, İslam’ı istismar edende!

Bu nedenle, mesela ister imam, ister açıkça Müslüman olduğu bilinen bir profesör ya da kıyafetinden dolayı İslam üzere olduğu görülen birinin yaptıklarından yani İslam’ı istismarından dolayı başkaları İslam’dan soğuyorsa, istismar edene haddini bildirmek icap ediyor.

“Biz başörtüsü mücadelesi verdiğimiz için 28 Şubatçıların silip süpürdüğü hayatlarımızı toparlamaya çalışır, ödeyemediğimiz kiralarla boğuşup çocuklarımıza kantin harçlığı bile veremezken; sözde başörtülü isimler…” deyip İslam’ın istismar edilmesine atıfla ortaya konan “Abdullah bin Mübarek’in dediği gibi ‘İnsanların en alçağı, din kisvesi altında dünya menfaati sağlayandır!’…” şeklindeki bir nevi füze gibi beyanlar da bu had bildirme derdinden.

Yoksa “fırsat bu fırsat” deyip başörtüsü ya da cübbe veya sakal üzerinden İslam’ın sembollerine saldırmak elbette gavurluktur!

Yine de biri çıkıp da “benim niyetim istismar etmek değildi” diyorsa, o zaman 90’larında hâlâ İslam’a hizmet etme çabasında olan, sünnet-i seniyyeyi titiz bir şekilde yaşayan Kasımpaşalı Kemal Efendi’ye (Allah’ım razı olsun) bakmalı.

Kendisine “Nasıl Kemal Efendi oldunuz?” diye sorulduğunda “Bir kere bile şu sakalıma, şu sarığıma, şu cübbeme, şu şalvarıma laf ettirmedim” şeklinde cevap veriyor.

İşte bu hassasiyette, şuurda ve amelde olmalı.

Olamıyorsa öyle ortalarda “deli dana” gibi dolanıp durmamalı!

Ortalarda dolanıp duruyorsa da İslam’ı istismar potasına düştüğünde kendisine had bildirilmesine razı olmalı ve gereğini yapmalı yani hem ölmeden önce nefsini hesaba çekmeli hem de hukukun kendisini hesaba çekmesinden de kaçmamalı.

            Hepsinden önemlisi ve gereklisi; devletin İslam’ı dışardan ve içerden istismar edenlerin icabına bakmasıdır.

Zira Türkiye’de İslam’ın istismarı, çoğu zaman devletin güvenliği için de büyük risk demek!