Bu üç isim; Mehmet Âkif Ersoy, Necip Fazıl Kısakürek ve Sezai Karakoç, edebiyatta ve düşünce hayatında İslamcı çizgiyi oluşturmaktadır.

İslam medeniyetini, İslami düşünce ve değerlerini; kısaca İslam milletinin öz benliğini merkeze alan edebi bir çizginin birbirini tamamlayan üç büyük halkasıdır.

Necip Fazıl Kısakürek son Kahramanmaraş Konferansı’na geldiğinde, Adana’ya ya da uğramış; ben de elini öpme saadetini yaşamıştım.

Mehmet Âkif Ersoy, Necip Fazıl Kısakürek ve Sezai Karakoç’un temel amaçları, Batı karşısında gerileyen ve güçsüz düşen İslam dünyasını yeniden ayağa kaldırmak ve köklerinden koparılmış topluma bir medeniyet inşa etme ideali sunmaktır.

Bu "çizgi", kronolojik olarak üç farklı evrede somutlaşır:

1. MEHMET ÂKİF ERSOY:

Odak noktası, eylemli İslamcılıktır; Meşrutiyet ve Cumhuriyet döneminde İslamcı çizgiyi temsil etmektir. 

Hakkın ve halkın sesi olmayı savunmuştur; medeniyet değişimi nedenile toplumun sorunlarını ve ahlaki çöküntüyü gündemde tutmak, bağımsızlık ve ümmet bilincidir.

Mehmet Âkif Ersoy’un takip ettiği İslamcı çizginin poetikası ve tezi şudur: Şiiri yalnızca estetik bir dil olayı değil, toplumu uyandırma ve bilinçlendirme (din ve toplum için sanat) imkanı olarak görür.

Batı'nın körü körüne taklit edilmesine karşı çıkmış, İslam'ın ilk yıllarındaki (Asr-ı Saadet) dinamizmi savunmuştur.

Öne çıkan eseri, Safahat külliyatıdır.  

2. NECİP FAZIL KISAKÜREK:

Necip Fazıl Kısakürek, İkinci Düna Savaşı sonrasında, Batılı düna güçlerinin iki partili sistemi dayattığı dönemde erli düşüncei savunmuştur.

Necip Fazıl Kısakürek, metafizik ve sistemli düşünce demektir.

Odak noktası, iman, ruh, estetik, Doğu-Batı çatışması ve köklü ideolojik duruştur.

Çizginin anlamı şudur: Âkif'teki toplumsal ve pratik İslamcılığı, daha felsefi, tasavvufi ve sistemli bir temele oturtmuştur.

"Büyük Doğu" fikriyatı ile gençliği ideolojik olarak şekillendirmeyi hedeflemiş, şiirlerinde yüksek bir mistisizm ve metafizik gerilim kullanmıştır.

Öne çıkan eseri: Çile (Şiirler) ve İdeolocya Örgüsü.

3. SEZAİ KARAKOÇ:

Sezai Karakoç, İslam medeniyetinin yeniden inşası ve bunu gerçekleştirecek Diriliş Hareketi demektir.

Odak noktası, modernizmle hesaplaşma, estetik duyarlılık, diriliş felsefesi ve İslam medeniyetinin ihyasıdır.

Diriliş Çizgisi’nin anlamı: Necip Fazıl'ın kurduğu siyasi, metafizik ve mistik temeli, çağdaş şiir diliyle (İkinci Yeni estetiğiyle) sentezleyerek daha entelektüel ve küresel bir vizyona taşır.

Klasik İslami motifleri çağdaş bir bakış açısıyla yeniden yorumlayarak edebiyatta "Diriliş" neslini hazırlamıştır.

Öne çıkan eseri, Diriliş Neslinin Âmentüsü ve Monna Rosa.

Bu edebiyat ve düşünce hayatında İslamcı çizgi, Mehmet Âkif Ersoy, Necip Fazıl Kısakürek ve Sezai Karakoç’un temsil ettiği çizgi, özetle; Müslüman coğrafyanın ihyasını, Batı karşısında aşağılık kompleksinden kurtulmayı ve İslami/Milli değerlerin çağdaş bir dille yeniden diriltilmesini amaçlayan ahlaki ve estetik bir bütündür.

İslamcı çizgi, günümüzde güçlü bir sanatçı topluluğu tarafından temsil edilmektedir.