21. Yüzyılın ilk çeyreğinde Orta Doğu ve çevre coğrafyalar, yeniden şekillenen güç dengeleri, vekâlet savaşları ve kimlik temelli ayrışmalar üzerinden ciddi bir dönüşüm sürecine girmiştir. Şuanda dünya, narsist Trump ve Siyonist İsrail’in hukuksuz, vahşi bir şekilde yürüttükleri soykırım savaşına tanıklık ediyor.

Bu bağlamda Türkiye, hem tarihsel mirası hem de jeostratejik konumu itibarıyla bu dönüşümün merkezinde yer almaktadır. Recep Tayyip Erdoğan tarafından dile getirilen “Terörsüz Türkiye ve Terörsüz Bölge” vizyonu, bölgesel barış, toplumsal bütünlük ve siyasal istikrarı hedefleyen çok katmanlı bir stratejik yaklaşım olarak değerlendirilebilir.

Bölgesel Jeopolitik ve Ayrıştırma Dinamikleri

Son yıllarda Orta Doğu’da etnik ve mezhepsel fay hatlarının yeniden harekete geçirildiği gözlemlenmektedir. Türkler, Kürtler, Araplar ve Farslar gibi bölgenin ana unsurları arasında tarihsel olarak var olan etkileşim ve birlikte yaşama kültürü, dış müdahaleler ve jeopolitik rekabetler üzerinden zayıflatılmaya çalışılmaktadır. Bu süreçte “böl ve yönet” stratejisinin modern versiyonları devreye sokulmakta; mikro kimlikler üzerinden yeni çatışma alanları üretilmektedir. Dolayısıyla kısa süreli ateşkes anlaşmaları da hikayedir.

Bu bağlamda Türkiye’nin söyleminde öne çıkan “duvarların örülmesi” metaforu, yalnızca fiziki sınırları değil; aynı zamanda zihinsel, kültürel ve siyasal ayrışmayı da ifade etmektedir. Dolayısıyla mesele, klasik güvenlik paradigmasının ötesinde, toplumsal dayanışma ve ortak kimlik inşasıyla doğrudan ilişkilidir.

Güvenlik Paradigmasının Dönüşümü: Terörsüzlük Vizyonu

Türkiye’nin son dönemde geliştirdiği güvenlik yaklaşımı, sadece askeri tedbirlerle sınırlı olmayan bütüncül bir model sunmaktadır. “Terörsüz Türkiye” vizyonu, üç temel eksende şekillenmektedir:

Askeri ve istihbari kapasitenin güçlendirilmesi, sosyo-ekonomik kalkınma ile radikalleşmenin önlenmesi ve toplumsal birlik ve aidiyet duygusunun pekiştirilmesi.

Bu yaklaşım, klasik “sert güç” unsurlarının “yumuşak güç” araçlarıyla desteklenmesini öngörmektedir. Böylece terör yalnızca fiziki olarak değil, aynı zamanda ideolojik ve sosyolojik zeminde de etkisiz hale getirilmeye çalışılmaktadır.

Toplumsal Bütünlük ve Siyasal Söylem

Metinde vurgulanan “86 milyon olarak büyük bir aile” söylemi, ulus-devlet anlayışının kapsayıcı bir yorumuna işaret etmektedir. Türk, Kürt, Arap, Laz, Alevi ve Sünni kimliklerinin bir arada zikredilmesi, çoğulculuk temelinde bir birliktelik inşasını hedeflemektedir. Reis, ümmet kavramını özellikle zikretmiyor. Lakin sözlerinin siyak ve sibakı, aslında ümmet çatısı altında toplanmaya işaret ediyor.

Bu tür söylemler, özellikle kriz dönemlerinde toplumsal gerilimleri azaltma ve ortak bir kader bilinci oluşturma açısından kritik öneme sahiptir. Siyasal iletişim literatüründe bu yaklaşım, “birleştirici söylem” olarak tanımlanmakta ve devletlerin kriz yönetiminde önemli bir araç olarak kabul edilmektedir.

İç Güvenlik ve “İç Kale” Metaforu

“İç kalenin duvarları” ifadesi, devletin iç bütünlüğüne ve toplumsal dayanışmasına yapılan bir vurgu olarak okunabilir. Bu metafor, ulusal güvenliğin yalnızca sınırların korunmasıyla değil; aynı zamanda toplum içindeki birlik ve güven duygusunun sürdürülmesiyle sağlanabileceğini ortaya koymaktadır.

Zira tarihsel örnekler, iç çatışmaların ve toplumsal ayrışmaların dış müdahalelere zemin hazırladığını göstermektedir. Bu nedenle iç barışın korunması, dış politika başarısının da ön koşulu olarak değerlendirilebilir. AK Parti hükümetinin bu söylemi de doğrudur ve toplumda bir karşılığı vardır.

Türkiye’nin Bölgesel Rolü ve Stratejik Konumlanışı

Türkiye, son yıllarda yalnızca kendi güvenliğini sağlamaya odaklanan bir aktör olmaktan çıkarak, bölgesel istikrar üretmeye çalışan bir güç olarak konumlanmaktadır. Bu bağlamda:

Terörle mücadelede sınır ötesi operasyonlar, diplomatik girişimler, arabuluculuk faaliyetleri ve ekonomik insani yardım politikaları zikredilebilir.

Dolayısıyla Türkiye’nin çok boyutlu bir strateji izlediğini söylemek mümkün.

Bu yaklaşım, “proaktif dış politika” olarak tanımlanabilir ve Türkiye’nin bölgesel güç olma iddiasını pekiştirmektedir.

Sonuç

Günümüz jeopolitik ortamında Türkiye’nin karşı karşıya olduğu en büyük sınamalardan biri, dış kaynaklı ayrıştırma girişimlerine karşı iç bütünlüğünü koruyabilmesidir. Recep Tayyip Erdoğan tarafından dile getirilen “Terörsüz Türkiye ve Terörsüz Bölge” vizyonu, bu bağlamda toplumsal dayanışma, siyasal istikrar ve bölgesel barışın birlikte ele alındığı kapsamlı bir stratejik çerçeve sunmaktadır.

Son tahlilde, Türkiye’nin başarısı; askeri kapasitesi kadar, toplumsal birlikteliğini ne ölçüde koruyabildiği ve farklı kimlikleri ortak bir gelecek idealinde buluşturabildiği ile doğrudan ilişkili olacaktır. Bu nedenle birlik ve beraberlik söylemi, yalnızca retorik bir unsur değil; aynı zamanda ulusal güvenliğin temel bileşenlerinden biri olarak değerlendirilmelidir.

Yeni Akit