İkinci adı Kemâl değil de Şükrü olsaydı bugün Şükristlerimiz olacaktı; Şükrist, Sadullahist, Kâmilist Atılım hareketi!

Sadullah olsa Sadullahist; Kâmil-Kâmilist, Bekir-Bekirist! İsme bağlı ideoloji tarif etmeye çalışanların enzâr-ı dikkatine arz.

XX. yüzyıl Türkiye'sinin en dikkate değer siyaset adamıdır; 1918 yılında 7. Ordu komutanlığında iken fiilen başladığı siyasi kariyerinde geri adım yok; adım adım öne çıktı, rakiplerini küçümsemedi, meşrû kalmaya itina gösterdi. Siyasette önemli çatışmalar, hatta meydan muharebeleri kazandı. Kazandığı en büyük muharebe Saltanat ve Hilâfetin kaldırılmasıdır; Cumhuriyet, bu zaferin kaçınılmaz sonucuydu. Cumhuriyet'i kolayca kurdu; fakat biz demokrasiyi hâlâ kolayca işletemiyoruz.

Tek partili, otokrat bir rejimi tercih etti; kendi doğrularını dikte etti, başka doğruların da mümkün olabileceğine ihtimâl vermedi. Gecikmiş bir Pozitivist, İttihat ve Terakki'den nefret eden bir İttihatçı, iyi stratejist, orta halli inkılâpçı.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

(Ahmet Turan Alkan - Zaman)