Nükleer enerjiden ve nükleer santrallerden nefret edenlerin, aslında enerjiden de nefret ettiklerini bilseydik daha dürüst ve anlaşılır bir tablo olurdu önümüzde.

Canı şüphesiz bizden çok daha tatlı ve çevre meselesine bizden çok daha hassas toplumlar nükleer santral kullanıyor yıllardan beri. Sevdiklerinden değil, ucuz ve uzun vadeli enerji kaynağı olduğu için. Kirli ve tehlikeli olduğunu bizden iyi biliyorlar ama yine de vazgeçmediler. Bizim için emsâl midir; değildir. Bizde bir nükleer santral bile yok ama bizim çevreciler, onların çevrecilerinden çok daha hamarat, çok daha gayretli; üstelik necib matbuatımızda çevreciden geçilmiyor.

Ârifler teslim ederler ki, temiz enerji diye bir şey yoktur; "Az, yetesi enerji" diye bir şey vardır. Elimizi oğuşturarak parmaklarımızı ısıtmaktan tutunuz da nükleer santrallere kadar bütün mâsum ve endüstriyel enerji üretim süreçleri, sırf enerji açığa çıkardıkları yani enerji ürettikleri için kirli ve tehlikelidir; enerjinin tüketimi bir başka türlü ahlâki meseledir. Bunların içinde nükleer, en belâlısı fakat en câzibi ama rüzgar türbini veya gelgit dalgalarının enerjisi de kirli. Vaktiyle temiz ve beyaz enerji diye hidroelektriklerin tabiata nasıl kan kusturduğunu artık biliyoruz ama öğreneceğimiz bir şey daha var. Enerjinin her türü tabii ortama müdahale olduğu için dönüştürüyor, bozuyor.

Yazının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

(Ahmet Turan Alkan - Zaman)