Şike tartışmasında başgösteren anarşik durum, konuya özel geçici bir kargaşa hali. Aykırı seslerin AK Parti açısından kalıcı bir defo oluşturduğunu düşünenler, yanlış bir analizden yola çıkıyor. Hata içindeler, çünkü bize yumuşak karnı gibi gelen haller AK Parti’yi bozmadı bugüne kadar.
Şike ihtilafı, partinin giderilemez bir iç çelişkisinden kaynaklanmıyor. Ya Bülent Arınç, ya Hayati Yazıcı, ya Cumhurbaşkanı Gül’le münasebetler, ya yaklaşan cumhurbaşkanlığı seçimleri, ya cemaatin memnuniyetsizleri demeyin. Çünkü hiçbiri içeride kızışmakta olan bir mücadele alanının, bir gerilim birikiminin, bir huzursuzluk patlamasının koordinatlarını vermiyor.
Fikri ayrılıklara bahis olan futbol yasası, siyasette talinin talisi bir mesele. Herkes işini yapar görünürken sütre altından çapraz hesapların görülmeye başlandığını varsayalım. Benim analizim değil ama öyle varsayalım. Uzun boylu bir hesaplaşma için kavi bir iç muhalefet öbeklenmesi gerekmez mi?
Muterizlerin topladığı taraftar adedi, değil hizip, değil grup kurmaya, küçük çaplı bir tavla turnuvası döndürmeye bile yetmiyor. Sürdürülebilir bir çatışma için istinatları yok ki arkalarını dayasınlar.
Tavırlı fireciler sayıca mahdut. Diyelim ki müzmin muhalif birer çıbanbaşı olmaya soyundular. En fazla vur-kaç taktiği izleyebilirler. Mevzi başarı elde etmeleri mümkün bu yolla, parti içi kurulu düzene rahatsızlık da verebilirler ama taciz ateşinden öteye geçmez hamle imkânları.
Yumuşak karın faraziyesiyle devam edelim. Mesele, AK Parti’nin potansiyel Brütüs’lerini nereye kadar taşıyabileceğidir diyelim. İşte bu noktada, meraklılarına gecikmiş bir AK Parti’yi anlama kılavuzu sunmak isterim.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

Akif Beki / Radikal