Yargıda ‘özel yetkili mahkeme’ düzeninin mahzurlarına dikkat çektiğinizde yekten kırmızı kart görüyorsunuz. Üzerinde iri puntolarla ‘Ergenekon tuzağı’ yazan kırmızı bir kart bu.
‘Süper savcılık’ yetkilerinin doğurduğu ve ileride doğurabileceği sakıncaları saydığınızda durum daha da ciddileşiyor.
Bunların anormal şart ve ihtiyaçların kurumları olduğundan bahisle normal bir hukuk düzenine geçilmeden Türkiye’nin normalleşemeyeceğini söylemeye hiç kalkışmayın. O daha büyük tehlike. Çünkü zımnen özel yetkili mahkemelerin kaldırılmasını ima etmiş oluyorsunuz.
Açıktan konuşmayı ise asla düşünmeyin. “Hani olağanüstü savcılık yetkileri olağanüstü dönemlerin ürünüydü, hani geçici ve istisnai bir kurumdu, hani özel yetkili mahkemeler bir zamanlar birlikte karşı olduğumuz sıkıyönetim mahkemeleriyle DGM’lerin devamıydı, hani bir gün bu olağanüstü hal şartlarının yargı düzeni de son bulacaktı. Hem bak dışarıda Ergenekoncu da kalmadı, vadesi doldu bu icadın, ilgasının zamanı geldi galiba” demeyin.
İşte o zaman, sırtınıza uğursuz bir Ergenekoncu damgası yemeğe müstehak olursunuz. Toplumsal meşruiyetini kaybetse bile hayatını sürdürmek için varlığına talep yaratma durumundaki bir çarkın dişlilerine yem lazım, o siz olmayın.
Zinhar yapmamanız gerekenleri öğrendiğinize göre gelelim neler yapmanız gerektiğine..
Bazı arkadaşlar, “Aman tuzağa dikkat, Ergenekon’un oyununa gelmeyelim” diye uyarıyor. Bu anlayışın amentüsünü oluşturmaya mütevazı bir katkı da ben sunmak istiyorum.
Ergenekon’un oyununa gelmemek için yapmanız gerekenlerin kısa bir listesini çıkardım.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

Akif Beki / Radikal