Zira her bir oran her bir adayın, arkasındaki siyasi partinin ya da eğilimin kendisine dair bir resim çeker.

Yüzde 52 bu açıdan bakıldığında AK Parti için büyük bir başarıdır, ancak muhtemelen partililer daha fazlasına koşullanmışlardı ve daha fazlasını alabilirlerdi.

Çatı adayının CHP-MHP'in toplam oylarının yüzde 5 gerisinde kalması önemli bir siyasi yenilgidir, ancak yüzde 5'lik fark partilerin içinde bir yenilenme arayışını başlatacak kadar yüksek değildir. Nitekim Kılıçdaroğlu ve Bahçeli'nin seçim yorumlarının bir 'siyasi yüzsüzlük' örneği olması bunun göstergesiydi. Bahçeli seçim gecesi yaptığı konuşmada beğenmediği sonuçların sorumluluğunu seçmene yükleyecek kadar kendisinden geçiyordu. 'Helal değil haram kazandı, yolsuzluklar onay gördü' derken, yüzde 50'lik seçmen kitlesine hırsız, ahlaksız imasında bulunabilecek kadar gerçeklere, kendi siyasi sorumluluklarına gözlerini kapayabiliyordu.

HDP'ye gelince, bu siyasi parti beğenilsin beğenilmesin, aldığı oy oranıyla, yüzde 40'lik oy artışıyla seçimlerin en dikkat çekici aktörü olmuştur. Bu büyümenin arkasında siyasi iktidara tepki ve muhalefetten kaçış kadar, HDP'nin tutturmaya çalıştığı yeni rotanın bulunması ciddi ve 'iyi' bir ihtimaldir. Zira böyle bir ihtimal yeni bir siyaset arayışının, muhalefetin değişme gereğinin ve çoğulculuk ihtiyacının altını çizer.

Tüm bunlar yanında seçimlere dair kritik olan husus şüphe yok ki düşük katılım oranı olmuştur.

4 ay içinde katılım oranının yüzde 80'lerden yüzde 70'lere gerilemesinin nedenleri arasında bence de, siyaset yorgunluğundan çok mevsim koşulları ve sonuçlara dair seçim öncesi oluşan kesin hükümler bulunuyor.

Yazının tamamı için tıklayın...