Oturduğu koltuğu, sertlik yanlısı politikacılarından Robert Koçaryan’dan ‘berbat bir ortamda’ devralan Sargsiyan, (kendisi soyadının Sarkisyan olarak yazılmasını istemediğini bir basın toplantısında açıkladı, Türkçe’de en yakın Sargsiyan olarak okunabilir) ülkesinin Avrupa kurumlarındaki varlığını korumakta hayli zorlanıyor. Çünkü, Avrupa, eski Ermeni yönetiminin muhalefet partilerine uyguladığı diktatoryal politikaları ve şaibeli başkanlık seçimlerini sorgulamayı sürdürüyor.

23 Haziran günü Moskova’da görüştüğü Rusya’nın yeni Cumhurbaşkanı Dimitri Medvedev’ den ‘destek’ yerine, uygulamakta olduğu NATO ve AB’ye yakın politikalar konusunda ‘sert eleştiri’ alan Sargsiyan tabii ki telaşlı... Önce, ülkesindeki Taşnaksütyün lideri Vahan Hovanisyan gibi aşırı milliyetçi partilerin tehditlerine rağmen, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ü 6 Eylül günü Erivan’da yapılacak Ermenistan-Türkiye Dünya Kupası Grup Eleme Maçı’na davet edeceğini açıklaması, sonra da Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev’ in tercümanlığında Astana’da (Kazakistan) bu daveti tekrarlaması önemlidir...

Kuşkusuz, Dağlık Karabağ sorununun çözümünde etkinliği her geçen gün artan ve kendine güveni yükselen Azerbaycan Devlet Başkanı İlham Aliyev’ in da desteğiyle, Türkiye-Ermenistan arasında doğabilecek ‘iyi iklimin’ sonuçları derhal Avrupa’ya yansıyacaktır. Türkiye’nin, Bakü ile eşgüdümlü bir politika çerçevesinde Ermenistan sınırını açması halinde, Avrupa Birliği ilişkilerinde çok ciddi bir dönemeci alacağı kesindir.Ahmet Necdet Sezer’ in Avrasya’da bırakmış olduğu yedi yıllık siyasi boşluğu hızla dolduran Cumhurbaşkanı Gül’ ün bunu başarabileceğine ilişkin beklentiler yükseliyor...

Geçelim... Çünkü Kıbrıs’ta da ‘ciddi gelişmeler ‘ yaşanıyor...

Türkiye’nin kendi içine çok fazla çekildiği bir dönemde Mehmet Ali Talat-Dimitris Hristofyas görüşmelerinde yakalanan rota, yine, Türkiye’nin AB ile ilişkilerin ısıtacak düzeyde görülüyor.

Avrupalılar, Rum yönetimin Türkiye gibi bir ‘dev’le ilişkilerine koyduğu ‘ambargo’lardan rahatsızlar... Özellikle Türkiye’nin AB-NATO askeri ilişkilerine dönük vetoları giderek tüm Avrasya dengelerini sarsacak boyuta tırmanmış durumda... Türkiye, haklı olarak, bünyesindeki Rum yönetimine söz geçiremeyen Avrupa Birliği’ne karşı, NATO’daki ‘veto hakkı’nı devreye sokmaktan çekinmiyor. AB, Kosova ve Afganistan’da hedeflediği ortak askeri-siyasi ağırlığın neden uzağında kaldığını da çok iyi biliyor...

Eğer... Türkiye, Kıbrıs-Ermenistan hattında gereken adımları öngörüldüğü gibi atarsa, 2009 yılına, AB ile ilişkiler açısından çok rahat bir ortamda girmiş olacak...

Kritik bir dönem...

Ya, Türkiye’nin AB hedefleri yaşamayı sürdürecek ya da yakın bir gelecekte ülke hiç arzulamadığımız yörüngelere kayma eğilimleri göstermeye başlayacak...

Bir yanda İran üzerinde şekillenen fırtınalar... Diğer yanda, 2009 yılının giderek Türkiye-AB ilişkilerinde ‘var mısın yok musun’ yılına dönüşmesi...

Ankara’daki ‘belalı gündem’in bir tesadüf olduğuna kim inanır...

***

Hasan Doğan’ı kaybetmek...


Memleketin başı iç siyasi dengelerde ne zaman belaya girse, şöyle adam gibi bir adamın ortaya çıkıp uzlaşmacı kişiliğiyle meseleyi toparlaması beklentisi ortaya çıktığında gözlerim hala Adnan Kahveci’ yi arar... Ülkesine en üst düzeyde hizmet edebileceği bir dönemde, talihsiz bir trafik kazasına kurban verdiğimiz unutulmaz isim... Belli ki, önümüzdeki yıllarda bir de Hasan Doğan’ ı arayacağız aynı şekilde... Pırıltılı başarılara imza atmış bir yaşam öyküsü... Ama daha da önemlisi, Futbol Federasyonu Başkanlığı gibi Türkiye’nin en tartışmalı koltuklarından birinde dört ay gibi kısa bir sürede bütün Türkiye’ye kendini kabul ettirip, sevdiren bir karakter... Ülkenin hiç hak etmediği berbat bir kamplaşmadan geçtiği bir dönemde, bütün kesimlerin sadece insani yönlerine duydukları derin saygıdan birlikte göz yaşı dökmesi...Türkiye önemli bir evladını kaybetti... Hepimizin başı sağolsun...