... Ülkelerindeki “sendika ağalarının” desteğinde  iktidara yürümüş olan Portekiz, İspanya ve Yunanistan’daki “merkez-sol” hükümetlerin kendilerine önerilen kurtarma planları çerçevesinde  yine ve doğrudan emekçi kesimlerin yaşam standartlarını daha da dibe vurduracak uygulamaları açıklamaları, Avrupa açısından yeni bir dönüm noktasını oluşturdu.

Avrupa geçtiğimiz haftayı, sadece söz konusu dört Akdeniz ülkesinde değil, Fransa’dan İngiltere ‘ye, Almanya’dan Çek Cumhuriyeti ve Macaristan’a kadar uzanan çok geniş bir coğrafyada  işçi hareketleriyle yaşadı. Açıklamalar önümüzdeki günlerde de “ Avrupa sosyal krizinin” yükseleceğini işaret ediyor.

Bütün bu gelişmelerde   en ilgi çekici nokta, işçilerin, artık her biri çok ciddi yolsuzluk iddialarına sahne olan sendikaların kontrolü dışında, kendi inisyatifleriyle eyleme geçmeleri oldu. Böylece, “sendika bürokrasisi”ni aşan, bunun yanında, uzun yıllardan sonra ilk kez, “uluslar arası dayanışma sergileyen” bir hareketle karşılaşma fırsatı yakaladık...

Yani, Avrupalı emekçiler, “zengini daha zengin, fakiri de daha fakir kılan” bir sisteme bu kez daha net bir direniş gösterdiler....

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz