Amerika sokaklarında sular durulmuyor. Ancak bu kez mesele sadece bir seçim yarışı veya ekonomik kaygılar değil; meselenin merkezinde bizzat "devletin demir yumruğu" olarak nitelendirilen ICE (Göçmenlik ve Gümrük Muhafaza) var.

Minnesota’da yerel yönetimin federal polise meydan okuması, sokaklardaki protestolar ve en nihayetinde bir kadının operasyon sırasında vurulması... Tüm bunlar bize tek bir soruyu sorduruyor: Bir güvenlik birimi, yasaların ona verdiği yetkiyi "toplum güvenliği" için mi kullanıyor, yoksa bizzat o toplumun huzurunu tehdit eden bir yapıya mı dönüşüyor?

11 EYLÜL’ÜN MİRASI VE DÖNÜŞEN ŞİDDET

ICE, aslında çok da eski bir yapı değil. 2003 yılında, terörle mücadele paketinin bir parçası olarak kurulduğunda vaat edilen şey güvenlikti. Ancak zamanla bu yapı, özellikle Müslüman ve azınlık topluluklar üzerinde bir gölge gibi büyüdü. Geçmişte vizesi geçtiği için evinden sürüklenerek çıkarılan Türk vatandaşlarının, sadece ibadetlerini yaptıkları için şüpheli listesine alınan Müslüman babaların hikayeleri hala hafızalarda tazeliğini koruyor. Bugün yaşananlar, o gün ekilen sınırsız yetki tohumlarının zehirli meyveleri.

RÜMEYSA ÖZTÜRK OLAYINI UNUTMAMALI

Rümeysa Öztürk... Tufts Üniversitesi’nde başarılı bir doktora öğrencisi. Suçu neydi? Bir öğrenci gazetesinde fikirlerini yazmak mı, yoksa sadece Müslüman bir kimlikle o sokaklarda yürümek mi? Filistin’in bağımsızlığını desteklemek mi? Maskeli, sivil kıyafetli ajanlar tarafından bir film sahnesi gibi kaçırılıp, binlerce kilometre ötedeki Louisiana’daki bir cezaevine hapsedilmesi, ICE’a tanınan sınırsız yetkinin bir sonucuydu.

Fakat bu şiddetin kökleri daha eskiye, daha kanlı örneklere dayanıyor. Anastasio Hernandez Rojas vakasını hatırlayalım. Sınırda onlarca ajanın ortasında, kelepçeliyken ve yerde yatarken şok tabancalarıyla dövülerek öldürülen bir baba... O gün o kameralara yansıyan vahşet, Trump dönemiyle birlikte ICE ajanlarına verilen psikolojik dokunulmazlık zırhının nasıl bir canavara dönüşebileceğinin kanıtıydı. 

MADALYONUN BİR YÜZÜ YOK

Resmin tamamına bakmak zorundayız. Meselenin bir de devlet aklı tarafı var. Bugün ICE’ı savunanların ve federal yetkilendirmeyi ulusal beka meselesi olarak görenlerin de ciddi argümanları bulunuyor. Amerika gibi devasa bir coğrafyada, sınır güvenliğinin ihlal edilmesi sadece bir göçmenlik sorunu değil; aynı zamanda uyuşturucu kartelleri, insan kaçakçılığı şebekeleri ve kontrolsüz sınır geçişlerinin oluşturduğu bir asayiş boşluğu.

ICE destekçileri, bu kurumun elinin kolunun bağlanması durumunda, yerel yönetimlerin kutsal alan  ilan ettiği şehirlerin birer suç cennetine dönüşebileceği uyarısını yapıyor. Soru şu: Eğer federal bir güç, suç kaydı bulunan veya kamu düzenini bozan unsurlara müdahale edemezse, toplumun geniş kesimlerinin huzuru nasıl sağlanacak? Devlet, egemenliğini korumak için demir yumruk kullanmak zorunda mıdır, yoksa o yumruğun kadife bir eldivene mi ihtiyacı vardır? Bu konuyu da siz okurlarımıza bırakalım. Türk polisinin yetki alanları genişlemeli mi? Yoksa mevcut durumdan memnun musunuz?

Bartu Eken / Haber7