Terör örgütlerinin hep beraber güç birliği yaparak saldırdıkları bir Türkiye.

Geziden bu yana sistematik bir şekilde açığı aranan, içerden dışardan vurulan, dövülen bir Türkiye.

Mega projelerine ket vurulmak istenen bir Türkiye.

Paralel yapının 90’lı yılların karanlık dehlizlerine sokmak istediği bir Türkiye. (Halen geçerli)

Alt alta daha sıralanabilecek o kadar çok şey var ki; Türkiye’yi tuşa getirmek için yapılan ve yapılmak istenen.

1 Kasım’da yüzde 49.5 yerine 7 Haziran’la benzer bir sonuç çıksaydı ne mi olurdu?

Emin olun 1999 yılının kopyasını yaşamaya ufaktan başlıyor olacaktık.

1 Kasım’dan sonra başta Çin, Körfez ve AB de dahil yatırım talebi yağmaya başlamıştı.

Başlamıştı diyoruz çünkü sonbaharda seçim söylentileri ile bu taleplerin hız kestiğini söylememiz lazım.

Londra ve Davos’ta dünya ekonomisine yön verenler Başbakan Davutoğlu’na hep bu soruyu yönelttiler.

Berlin dönüşü TUR uçağının da en önemli gündemiydi bu baskın seçim konusu.

“Baskın seçim de erken seçim de yok” dedi.

Bundan daha net bir cümle düşündüm ama bulamadım.

Hiçbir şüpheye mahal bırakmadan böyle bir şey yok dedi Sayın Başbakan.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan mı dediniz.

Tarzını yıllardır biliriz.. Ne olursa olsun seçimlerin hep zamanında ve vaktinde yapılmasına Türkiye’yi o alıştırmıştır.

Türk siyaseti, Recep Tayyip Erdoğan’ın Başbakanlığı döneminde, krizleri daha da derinleştiren “erken seçim” söyleminden kurtulmuştur.

Gelin hep beraber siyasetin biraz daha dışına çıkıp ekonominin kılcal damarlarına şöyle bir göz atalım...

Atina ve Moskova ekonomik krizler, Şam, Bağdat ve Beyrut savaşlar nedeniyle yıkılmışken, önemi giderek artan ve büyüyen tek merkezin İstanbul olduğunu unutmadan ama.

Yabancı yatırımcının erken/baskın seçim dışında merak ettiği bir diğer konu da açıklanan reformların ne zaman hayata geçirileceği.

Seçim vaatleri dışında 1300’e yakın maddeden oluşan mikro düzeyli ekonomik reform paketinden bahsediyoruz..

Meclisin sıkı bir performans göstermesine ihtiyaç var.

Bu yaz diyorum sanki TBMM hiç kapanamayacak gibi geliyor.

Hayırlısı bakalım.

Damarlara geri dönecek olursak, tıkanıklık hiç yok.

Biliyoruz ki rakamlar asla yalan söylemez.

Ekonomimiz çok iyi durumda..

Mikro ve makro rakamlar çok iyi durumda.

Bir de Merkezin artık kendisini ispat etme zamanı geldi de geçiyor..

-Tam 5 yıldır açıkladığı enflasyon hedeflerini tutturamadı.

-Yine 5 yıldır mektuplarla hükümete niye ve neden tutturamadığını açıklamak zorunda kalıyor.

Yüzde 7.5’lik enflasyon hedefi bu yıl tutturulmak zorunda. Bu da ıskalanırsa başka türden mektuplar göndermek zorunda kalacağı kesin.

Gelelim başlığa.

Evet şaka filan yapmıyoruz.. Bütçe anlamında Türkiye Avrupa Birliği’nin en iyisi.

Açalım hemen.. Bazıları merakta kalabilir.. Biz niye bunları göremedik filan diye.

Bütçe açığı, faiz dışı fazla, kamu borç stoku ve gayri safi yurt dışı hasıla gibi bütçenin en temel parametreleri, Almanya’yı da Fransa’yı da katın bizden iyisi yok.

Bu gerçekten müthiş bir başarı..

Bitmedi ama;

Büyüme hedefi yüzde 4.5’a çıkarıldı.

yazının devamı için tıklayınız