Tekrar ediyorum, Tayyip Erdoğan PKK kaynakları tarafından “Kürt düşmanı!” diye saldırıya uğrarken, bu stratejinin ortağı, Türkiye’nin tepesindeki geleneksel sermaye ağalarıdır!..

PKK’nın kendi hesabı, patronlar kulübünün kendi hesabı olsa da ortak amaçları, Tayyip Erdoğan’ı ya teslimiyete zorlamak ya da yok etmektir!..

Paralel yolun “sermaye ağaları” kanadından devam edelim... (Dün yazdıklarımı hatırlamanızı diliyorum)
Başbakan’ın, patronlar kulübü ile gergin olan ipleri, IMF kapısında iyice inceldi demiştik... Zenginler sınıfı “IMF’den al bize ver”, Başbakan “olmaz” diyor...

Ekonomist Süleyman Yaşar, ortaya çıkan durumu şöyle yansıtıyor... “Ekonomi bürokratlarının kriz uyarılarına rağmen bazı şirketler gene de 2008 yılının ilk altı ayında borçlarını 33 milyar dolar arttırdılar. Böylece özel sektörün dış borcu yılın ilk yarısında 190 milyar dolara çıktı.

Küresel krizin yaşandığı bir ortamda doğrusu Türkiye’deki şirketlerin rahatlıkla dış borç bulması pek akla uygun gelmiyor. Alınan bu dış borçların bir kısmının şirket sahiplerinin şirketlerinden çekerek yurtdışında tuttuğu paralardan kendi şirketlerine verdikleri borçlar olduğunu söylemek pek yanlış olmaz.

Ayrıca şu da unutulmamalı ki, Türkiye’de bankalar döviz kredisi veremiyorlar. Veremedikleri için de, Türkiye’deki şirketlere döviz kredilerini yurtdışındaki şubeleri aracılığıyla sağlıyorlar. Dolayısıyla özel sektörün dış borcu olarak gösterilen paraların önemli bir kısmı, şirket sahiplerinin ve yerli bankaların açtıkları krediler oluyor. Anlayacağınız, dış borç olarak gösterilen paralar aslında Türkiye ekonomisinin kendi kaynakları.

Peki, kriz lobisi ne istiyor? Kriz lobisi, patronların şirketlerinden çekip yurtdışına götürdükleri ve sonra tekrar kendi şirketlerine borç olarak verdikleri paraların, vatandaşın vergileriyle kendilerine geri ödenmesini istiyor. Bu öneriye itiraz edenlere kriz lobisi sözcüleri hemen şu cevabı veriyor: “Patronun hesabı ile şirketin sermayesi ayrıdır.”
Sermaye ortaklığı olarak kurulan şirketler için, evet bu görüş doğrudur. Ama Türkiye’de bu görüş gerçekçi değildir. Çünkü bizde şirketler daima fakir olur, patronları da daima zengin olur.

Patron şirketin içindeki varlıkları çeşitli yöntemlerle şirket dışına çıkartır ve kendi özel hesaplarına aktarır. Hatta yeni işe başlayan genel müdürlere tecrübeli yöneticiler, “senin birinci vazifen şirketi patrona karşı korumaktır” temennisinde bulunurlar. İşte bu nedenle, borçlu şirketlerin borçlarını kendi patronları ödemeli, bu borç halkın üzerine asla yıkılmamalı.

Kriz lobisi sözcülerinin dile getirdiği diğer bir konu da, borçların kullanım alanlarıyla ilgili. Kriz lobisi, aldıkları borçla “kumar oynamadıklarını, yatırım yaptıklarını” söylüyor. Ama bu da doğru değil. Onlar aldıkları borçlarla düpedüz kumar oynadılar. Çünkü alınan borçlarla yaptıkları yatırımlar ortada.

Alınan bu borçlarla büyük şehir merkezlerinde her yüz metre mesafede büyük alışveriş merkezleri, lüks rezidanslar yapıldı. Türkiye’nin gelir seviyesine uygun olmayan lüks arabalar satın alındı. Bu yatırımların hiç biri dış ticarete yönelik döviz kazandırıcı tesis değil. Hiçbiri kalkınmada öncelikli yörede yapılmamış. Dolayısıyla bu yatırımları yapanlar aldıkları borçları kendi hesaplarından ödemek zorundalar. Vergi mükellefleri artık bu sorumsuzlukların bedelini ödemekten yoruldu...”

Ekonomist Süleyman Yaşar’ın bu anlatımında Tayyip Erdoğan’ın neden saldırıya uğradığının kodlarını çözebilirsiniz... Başbakan, Patronlara direncini sürdürürse lince tabi tutulması da sürecek..!

Behiç Kılıç - Tercüman

behic.kilic@tercuman.com.tr