Yargının yavaş işlediği, neredeyse kabullenilmiş bir ülke gerçeğine dönüşüyor. Aynen rutinleşen trafik terörü ya da basit ihmallerle kaybettiğimiz çocuklar gibi.

Açılıp kapatılmamış kuyular veya foseptik çukurlarına düşen çocuklar birkaç günlük reyting malzemesi anlamına geliyor. Yolları kan gölüne çeviren trafik terörü de sadece düştüğü yeri yakan ateş. Akıllanmıyoruz bir türlü. Hepsi bir yana, adalet duygusunu zedeleyen yargı mekanizması toplu ve zincirleme kazalara yol açıyor. Yargının iş yükünden herkes şikâyetçi. En fazla dert yananlar, haklı olarak yargıç ve savcılar. Yargıtay Başkanı Hasan Gerçeker de pek çok defa benzer yakınmalarda bulundu.

Müşahhas misaller, tıkanıklığın birinci derecede sorumlusunun üst yargı olduğuna işaret ediyor.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

(Bülent Korucu - Zaman)