Son bir kaç yıldır, kağıdın öleceğini söylemeyen ‘gazete uzmanı' kalmadı sanırım. Bu uzmanların tek anlaşamadığı nokta ise bu ölümün ne zaman gerçekleşeceği. Kimilerine göre 5 kimilerine göre 10 yıl sonra artık gazeteler olmayacak. Bu uzmanların ne kadar haklı olduğunu zaman gösterecek. 

Oysa Kiev'de düzenlenen 64. Dünya Gazeteciler Konferansı'nda ki genel havayı hatırladığımda medya profesyonellerinin konuya bambaşka bir perspektiften baktığını biliyorum. 

Eylül ayının başında düzenlenen etkinliğe 90 ülkeden 1000'den fazla gazete yöneticisi katılmıştı. Dört gün boyunca söz alan konuşmacıların neredeyse hepsi internetin ve mobil araçların getirdiği büyük değişime vurgu yaptı. Bu değişimlerin medyayı ve okuyucu tercihlerini yeniden şekillendirdiği konusunda herkes hemfikirdi. 

Medya profesyonellerinin hemfikir olduğu bir diğer ortak nokta ise gazetelerin en önemli gelir kaynağının hala büyük oranda kağıt versiyonlarından geldiğiydi. 

İstatistikler, 2020 yılına yaklaşırken dijital araçların ve mobil internetin yaygınlaşacağını öngörüyor. Dijital mecralar yarının vazgeçilmez mecraları olacak. Fakat bugün, gazetelerin kağıt versiyonlarına verilen reklamlar ve kağıt gazete satışları gözden çıkarılamayacak kadar önemli gelir kaynakları olmaya devam etmekte. 

Dijital yayıncılığı en üst seviyelerde yapan New York Times, Financial Times, Guardian gibi gazetelerde bile kağıt gelirleri online mecralardan elde edilen gelirlerin çok üstünde. Bu nedenledir ki gazeteler kağıt versiyonlarından tamamen vazgeçmiş değiller. Kısa zamanda kağıdı öldürmeyi de düşünmüyorlar. 

Örneğin New York Times'ın 7 gün adrese teslim abonelik fiyatı 12 dolar. Üstelik yanında dijital abonelik de bedava. Sadece dijital aboneliğin haftalık fiyatı ise 9 dolar. Yani dijital abonelik ücretini belirli bir seviyede tutan New York Times kağıt versiyonunu öldürmek niyetinde değil. 

Bence bu durumun üç önemli sebebi var. Birincisi, okuyucuların alışkanlıkları, ikincisi kağıda basılı gazetenin bir prestij unsuru olmaya devam etmesi, üçüncüsü ise gazetelerin kağıt versiyonlarına bugüne kadar yaptıkları yatırımlar (dizgi, baskı, dağıtım vb.) 

Diğer taraftan bu gazeteler, interneti kendilerine bir rakip olarak değil, yayın stratejilerinin önemli bir parçası olarak görmeye başlamış durumda. 

Bu nedenledir ki gazete denildiğinde artık sadece kağıt anlaşılmıyor. Bugün kağıtla birlikte, mobil, web ve tablet gazeteciliğin dört temel yayın mecrası haline gelmiş durumda. Her bir yayın mecrası içinse farklı stratejiler belirleniyor. 

Ama mecra ne olursa olsun ortak amaç iyi gazetecilik yapmak. Yayının yapıldığı mecranın adı sonra geliyor. 

Bugünün dünyasında okuyucunun mevcut olduğu her yerde ona ulaşabilmek önemli. Sosyal mecralar, mobil cihazlar, tablet uygulamaları, web sayfalarının önemi kaçınılmaz. Ama okuyucuda güven uyandıramadıktan ve taleplerini karşılayamadıktan sonra en üstün teknoloji kullanılsa ne yazar? 

Evet, kağıt gazeteciliğin bir gün sonu gelebilir ama internet haberciliğini sadece foto galeri yapmaktan, şok manşetleri atmaktan ve okuyucuya sayfa ‘tıklatmaktan' ibaret gören internet medyası anlayışının sonu da hiç parlak değil. 

Kağıt, web, mobil ve tabletin ortak bir mecraya dönüştüğü günümüzün yayıncılık dünyasında internet gazeteleri öldürmüyor ama kötü gazetecilik hem gazeteleri hem de sadece internette yayın yapan haber sitelerini öldürebilir. 

Deniz Ergürel - Haber 7

Medya Derneği Genel Sekreteri

Blog: http://denizergurel.net

Twitter: @denizergurel