Her şey Rutkay Aziz'in coşkun (!) konuşması ve ona karşı medyanın verdiği muhteşem (!) desteğin internete düşmesi ile başladı.

Yoksa kolay fark edilmeyecekti Antalya Film Festivali. Hürriyet internet sitesinin (bazı siteler eşliğinde) ayakta alkış tuttuğu konuşma aslında yeni bir şey içermiyordu. Salondaki katılımcılarla medyadaki arkadaşları arasında alkış yarışına dönüşen konuşmanın bam teli fevkalade siyasi bir mesaja dayanıyordu. Adalet ve Kalkınma Partisi'ne gönderme yapmak için Rutkay Aziz'in 'Adaletsiz kalkınma' benzetmesi yapması büyük bir heyecana vesile olmuştu. Beklendiği üzere Aziz'in öfke dolu cümleleri bizim kadim basında yere göğe sığdırılamadı. O hırçın konuşmada temel hak ve özgürlükler konusunda yeni bir şey mi söylenmişti? Hayır.

Bir sanatçının siyasi bir iktidarı eleştirmesinde mahzur yok. Ancak bu önemli işin fevkalade samimiyetle yapılması, paçalarından önyargı ve nefretin damlamaması gerekiyor. Ne yazık ki son yıllarda sanat camiası adına mikrofon başına geçen bazı kişiler, eleştirilerini insaf ve izan çerçevesinde yapmıyor. O yüzden de halkın zekâsını aşağılamakla başlayan konuşmalar, dar bir zümrenin anormal desteğine rağmen kamu vicdanında yankılanmıyor. Müjdat Gezen'in, Levent Kırca'nın, Ferhan Şensoy'un ve daha birçok kişinin hâlâ göremediği, püf noktası da burası. Halk sizin o köhnemiş ideolojik söylemlerinizden haz almıyor kardeşim; anlayın artık.

(Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz)

Ekrem Dumanlı / Zaman