Başbakan’ın okumayı sevdiği gazetelerin yazarları döktürüyordu dün ve ondan önceki gün. Size gümüş tepside üç kuple, en tazesinden...

Biri: “İşe bakın ki ben de Başbuğ’u savunan avukatıyla aynı konumda buldum kendimi. Ne dostuyum İlker Paşa’nın ne düşmanı; sadece bildiğim kadarıyla hukuk adınadır söylediklerim.”

Başka biri: “İlker Başbuğ‘darbe’ gibi kötü işlere tevessül edecek en son asker izlenimi uyandırıyordu ama ‘darbeciliği’ tescillenmiş personelle ilgili de bir şey yapmıyordu. Benim gönlüm ‘Yüce Divan’da, yani

Anayasa Mahkemesi’nde yargılanmasını istiyor ama bu iş benim gönlümle olmuyor...”
Bir diğeri: “Org. İlker Başbuğ’un saatler süren sorgulamasından gazetelere yansıyan ifadeleri dönüp yeniden okuyunca içime bir kurt düştü. ‘Ya gerçeği söylüyorsa?’ kurtu bu. Ya bu ifadeler samimiyse?” 

***

Evet, eskiden tutuklanan hiçbir askerin savunmasına itibar etmeyen, iddianamedeki delillerin sağlamlığını, isnat edilen suçun hakkaniyetini sorgulamayanlar bugün, “Koskoca general tutuklanmış siz zil takıp oynayacaksınız, ha!” diyor. Başbuğ’la ilgili “Tanırız iyi paşaydı” halleriyle küçük virajlar almaya girişiyor.

İşte “Hukuk prensibini hatırladılar” yahut da “Onlar hep hukuk çerçevesinde konuşuyordu, hep tutuksuz yargılama taraftarıydı” diyenlere tek bir şey söylerim: Gelin birbirimizi yemeyelim!
Buradaki hesabı, biz sıradan vatandaşların bilemeyeceği ortaklıkların köprüsündeki çatırdamayı filan bilmiyorum. Bu ülke okunamayacak hale gelmiş, tersyüz edilmiş bir kitaptır benim için artık. Takılsınlar. 

***

Ama şu var: Başbuğ’un tutuklanmasından, bu olaya verilen tepkiden, daha önemli bir nokta. Devlet içindeki çetelerin gerçekten temizlenmesini isteyenleri gümbür gümbür bağırtması gereken bir gelişme. Son bir fırsat...

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

Ezgi Başaran - Radikal