İkisi şehit polis olmak üzere 33 kişinin hayatına mal olan, daha ölenlerin kanı, yakınlarının gözünün yaşı kurumadan, 214’ü okul olmak üzere yakılan 1122 binanın, yani kütüphanelerin, müzelerin, Kuran kurslarının, evlerin ve iş yerlerinin üzerinde tüten duman dinmeden kurdu bu cümleyi.

Sorumsuzluktan, hatada ısrardan, anti-siyasetten başka bir açıklaması olabilir mi bunun?

Hele de süreçteki görevi gereği, terör örgütü ile toplumsal taban arasındaki alacalı sivil alanda “ince siyaset” yürütmesi beklenen, sorunun değil çözümün parçası olması umulan bir siyasi aktörün kuracağı cümle midir Allah aşkına bu?

Peki ya nedir?

Bazı yorumcular, süreci zora sokan bu siyasetsizliğin sebebini Kandil’in İran, Suriye, Almanya ve ABD istihbaratlarıyla anlaştığı, eylemleri çözüm sürecini bitirip Öcalan’ı tasfiye etmek için yaptırdığı iddialarına bağlıyor ve HDP’nin Kandil’in peşine takılarak “bize her yer Kobani” dediğini, sokakların da bu çağrıdan sonra ateşe verildiğini hatırlatıyorlar.

İşin istihbari kısmını bilemem ama hem kronolojiye uyuyor, hem de zamanlama bakımından anlamsız, mahiyet bakımından lüzumsuz bu sipariş şiddeti bir yere oturtuyor.

Kostüm sivilliği

PKK-HDP hattındaki sivil siyasi aktörlerin sivilliklerini, kostüme indirgeyen anti-siyasetsizliklerine ve bunun yarattığı büyük tahribata döneceğim ama Kandil’in depreşen beka sorununa kısaca değindikten sonra.

Ortadoğu malum, yeniden kan çanağı. Demokratik taleplere cevabın ölümle verildiği, uluslar arası kamuoyunun kendi çıkarına gölge etmediği müddetçe bu bölgede diktatör sevdiğini uygulamalı olarak ispat ettiği bir kara dönem.

Haliyle küresel ve yerel güçlerin menfaatlerinin bekası, bölge halklarının kanından canından daha kıymetli ve bunu riske edecek her gelişmenin önü mutlaka uygun bir araçla kesilmeli. Bu araç bazen doğrudan bir devlettir, bazen devlet içinde bir paralel örgüt, bazen bir terör örgütü. Mevcut olan değerlendirilir, noksan olan üretilir -IŞİD gibi.

Yazının tamamı için tıklayın...