Kosova’nın dumanlı dağlarından Bosna’nın vadilerine kadar uzanan o kadim hatta, Türk Silahlı Kuvvetleri’nin barış ve sükûnet nöbeti bir kez daha teyit edildi. Balkanlar’ın her an kıvılcım almaya hazır hassas dengelerinde Mehmetçiğin ayak sesleri duyuldukça, karanlık hesaplar boşa düşüyor. Bu nöbet; karargâhlarda imzalanmış sıradan bir protokol değil, Evlâd-ı Fatihan’ın emanetine sahip çıkan sarsılmaz bir devlet iradesi…

Bölgeyi etnik tuzaklarla ateşe sürüklemek isteyenler, Türk askerinin vakur duruşu karşısında geri adım atmak zorunda kalıyor. Batı merkezli yapılar bu coğrafyaya sadece soğuk garnizon hesaplarıyla bakarken; Mehmetçik oraya fethin adaletini, asırlık kardeşlik hukukunu ve mazlumun sığınağı olma şuurunu taşıyor. Prizren’den Saraybosna’ya kadar gölgesi huzur veren bu üniforma, fitneye geçit vermeyen en muhkem kalkan olarak gönüllerde taht kuruyor…

KFOR ve EUFOR bünyesindeki bu lojistik ve operasyonel güç, teknik olarak Adriyatik’ten Karadeniz’e uzanan güvenlik kuşağının caydırıcı merkezidir. Ancak bu varlık kuru bir barış gücü misyonunun çok ötesindedir. Yıllarca soykırımlarla ve derin acılarla sınanmış bu coğrafyada Türk askeri; hem bölgesel güvenlik mimarisinin rasyonel teminatı hem de asırlardır yetim bırakılmış Rumeli’nin kanayan yaralarına merhem olan en sahici vicdan kalesidir.